Novel & Cerita At Midnight

Wala. Napatingin siya sa orasan. 12:17 AM. Lagpas alas-dose na, pero hindi pa rin umuuwi ang asawa niya. Hindi rin ito nag-update. Normal kay Damon na late, pero kahit ganoon, hindi ito nakakalimot na mag-text kahit simpleng “On my way” lang.

“Gideon?” Lumambot lalo ang mukha ni Gideon. “Sorry. Nagising ba kita?” Umiling si Yvee habang pilit na inuunat ang sarili. “Anong oras na?” “It’s midnight,” sagot ni Gideon at masuyong hinawakan ang mukha ni Yvee. Biglang napaangat si Yvee nang tuluya siyang magising. “Nakauwi ka na pala…”

Hindi ko narinig ang oras—ang gabing iyon ay tila nauubos. Hanggang sa… 12 midnight na. Dumating siya. Nag-ring ang bell at ang mga yapak niyang pasuray-suray ay umaabot sa akin kahit nasa kwarto ako. Agad akong tumayo. Puno ako ng inis at kalituhan.

Marami na kasing insidente ng mga estudyanteng nasiisraduhan at walang pagpipilian kung matulog kung saan saan. " Isa pa huwag mong kalimutang magpasa ng late permit ha?Kung ayaw mong masiraduhan at matulog sa damuhan."

mahinang wika nito habang nakatingin sa kanya ng mataimtim at hinaplos ang buhok niya. “Ahm… hindi naman. Napa-idlip lang…” wika niya. “Anong oras na ba?” “It’s already 12 midnight.” “Huh? 12 midnight na?” ‘Di siya makapaniwala. Ganun kahaba ang idlip niya? “Sabi ni Mommy hindi ka na daw kakain ng dinner kaya ‘di na kita ginising.” “Ahm… nabusog kasi ako kanina sa kinain namin ni Hazel.” Yumuko siya dahil hindi niya masabayan ang malagkit na tingin ni Clark sa kanya.

Nawala ang ngiti ni Solene. “Alam ko.” “And if someone thinks they can separate us by giving you another mystery, they're wrong.” Hinawakan niya ang kamay nito. “Then tomorrow, we go together.” “Tomorrow?” “Yes.” “Not tonight?” “Hindi.” “Why?” “Because it's almost midnight.” Napatingin si Solene sa orasan. 11:48 PM. Napangiti siya. “Okay.” “Good.” “Pero may isa pa akong tanong.”

Lagi siya nitong nakikita tuwing may practice sa gym. Bumaba siya ng higaan at tinungo ang kanyang bintana upang silipin ang lalaki na kasama ng ilang kaibigan nila. "Hintayin niyo ako," aniya saka pinatay ang tawag. It was already pass seven in the evening, on the last night of October.

Nagpatuloy sila sa pag-inom ng dahan-dahan. Eksaktong 11:50 PM, ibinaba na ni Klentina ang kanyang baso. Medyo namumula na ang kanyang mga pisngi dahil sa alak. Bigla siyang tumayo at hinawakan ang pulso ni Aeris. “May performance na magsisimula ng midnight. Tara, mag-enjoy tayo!” Nagpatangay na lang si Aeris habang nakangiti. Iyon lang pala 'yun—isang show. Bakit kailangan pang gawing napaka-misteryoso?

"She's still our remaining champion. Let us congrats our very own, Yanna, even though you end the battle in just 5 minutes quick." I smile and mounted on the crown, "Thank you, all." Yeah, tinapos ko sa kadahilanang malalim na ang gabi at magtataka na si Roman kung nasaan na naman ako! And of course, napatingin ako sa aking orasang pambisig. The time check, exactly —12 midnight. I sweetly smile. "It's my special day,"

Ngunit kahit ganun, parang hindi nakaramdam ng pagod at antok si Aliyah. It's quarter to 12 in the midnight ng matapos siya. Sample palang naman kaya kaunti lang ang ginawa niya. Nag inat siya ng katawan ng makaramdam ng pananakit sa likod. Nabigla yata sa trabaho ang katawan niya dahil nang dumampi ang likod niya sa kama, kaagad siyang nakatulog.