Atensyon Novels & Stories

Mas lalo siyang nagshi-shine. Pinilit kong ibaling ang atensyon ko sa ibang bagay. Dumapo ang mga mata ko sa screen ng laptop kung saan naka-display ang bagong console na ako mismo ang nag-design. Malinis ang lines. Precise ang layout. Ito ang klase ng trabaho na naiintindihan ko—walang emosyon, walang kalituhan. Mas mabuti pang dito ko ibuhos ang atensyon ko. Mas gaganda ang output kung walang istorbo. Walang distraction.

Nilagpasan ko ulit s'ya at tumakbo na ako sa kabilang direksyon. 'Shet xyrine! Anong katangahan 'yon?! Bakit ka natataranta! nawawala ka sa sa concentration! para kang tang—' "PANGATLO, PAG NAND'YAN S'YA SA PALIGID MO OR WORST NASA HARAP MO HINDI KA MAKAPAG CONCENTRATE"

Gusto namang mag-concentrate ni Elara, pero grabeh, ang tagal niya talaga! Mas nakakapagod pa ito kaysa sa pagsasagot ng isang daang math problems. Ang attention span ni Elara ay isang oras lang, habang si Aless ay kayang panatilihin ang pokus sa loob ng walong oras. Talagang top student ang asawa niya, magaling sa kahit anong larangan. Ang pakikipag-ehersisyo sa kanya ay siguradong makakasira ng likod.

Pang-aasar niya. Isang bagay ang natutunan niya sa tuwing makikipag-away siya, kung gusto niyang mawala sa focus ang kaaway niya ay kailangan niyang galitin ito ng sa gayon ay maging focus lang ito sa isang bagay at makaligtaan nito ang isang mahalagang bagay at iyon ay ang maging attentive. At iyon ang ginagawa niya ngayon kay Sheena ginagalit niya ito hanggang sa ito na ang kusang sumuko at bumagsak dahil sa pagod sa pagsugod sa kaniya.

Pagkapasok pa lamang nila ng silid na iyon ay mararamdaman na agad ang tensyon sa paligid. Hindi naman nagpapatinag si Colton Mijares. Kumpiyansa siya sa kan’yang sarili na ngayon araw na ito ay makakamit niya ang nais niya. Nararamdaman niya na ngayon araw na ito na mismo ang hari na ang nagpatawag sa kan’ya ay makukuha na niya ang basbas ng ama ni Atasha para sa kanilang relasyon.

Na hindi four inches ang sukat ng pagkalalaki nito! Arrg! Kakainis!

Noong una kasi siyang nagpunta doon ay naka fous ang atensyon niya sa may sakit na ina at kapatid, sa iniwang trabaho, kay Charles at sa mapusok na si Matthew. It’s good to be here. Sambit niya sa isip. Atleast ngayon ay mas ramdam niya ang presensya ng nature kaysa sa bugso ng problema niya. Okay na sila ng mommy niya. Sana masaya na si Nathan kung nasaan man ito ngayon.

M A L I A ' S P O V Literal na hindi maiguhit ang mukha ni Ashton habang nagmamaneho ng sasakyan. His eyes were too focus on the road. He held the steering wheel tightly, making his prominent veins visible. Nagtatagis ang bagang nito kaya hindi ko nalang pinansin at itinuon nalang ang atensyon sa phone at kalsada.

] Bungad ng baritonong boses sa kabilang linya, halata sa tinig nito na may edad na at kung kaharap niya ito paniguradong may intimidating awra ito. “Hm... Hi, good morning. I'm Xianelle, can I speak to Mr. Anton Antonio, please?” [“Speaking. How can I help you, Miss?”] Huminga ng malalim si Xianelle bago sinabi ang pakay kay Anton. Agad naman iyong natukoy ni Anton dahil nabanggit na sa kaniya ng kaniyang asset. [“I'll be attending banquet tonight. You can see me there but if you cannot, can you wait a month because I'll be busy.”]

Karl POV Matapos namin ibalita na nasa facility na kami agad naming tinungo ni Kenjie ang area kong nasaan si Max,,alam kong napaka delikado ng gagawin naming to. Maraming tauhan si Uncle pero ayaw kong mag hintay nalang dito habang tumatakbo ang oras..mas mahalaga ang buhay ni Max. Napa tingin ako sa orasang pambisig ko! "Shit!" Mura ko. "Bakit?" Tanong ni Kenjie na abala sa pagtatago. "Wala na tayong oras pa." Sagot ko. Twenty minutes bago ang nakatakdang oras,alam kong hindi kakayanin ni Max ang temperature sa loob ng glass wall na yun.