Atensyon Novels & Stories

Ang monitor naman na nasa ibabaw kanina ng sphere ay bumaba ng kaunti at nag-extend papalapit sa puwesto ng mga Royalties. “Bawat sasabihin niyo ay magrereflect sa monitor na ito kung kayo ba ay nagsasabi ng totoo o hindi. Tandaan niyo rin na ang square na nakapalibot sa sphere ay ang technology na kung saan nakakonekta sa utak niyo, kapag may biglang nag pop out sa utak niyo, iyon ay dahil sa square na ‘yan, siya ang may tungkulin para ilabas niyo lahat ang mga detalye sa pagkatao niyo.”

IRIS POV Nakatitig lang ako sa screen ng tablet habang dahan-dahang lumalamig ang mga kamay ko. Ang pangalang Donato Holdings Inc. ay parang isang malaking sampal na gumising sa akin mula sa panandaliang kaligtasan sa loob ng mansyon na ito. Nararamdaman ko ang mabilis na pag-akyat ng takot sa lalamunan ko, halos magbuhol ang mga laway ko habang pilit kong pinapakalma ang sarili ko sa harap ni Razael.

Hindi ko maintindihan kung bakit pero mas lalo siyang sumasakit. Sakit na parang pinupokpok ang ulo ko gamit ang isang martilyo. May mga imahe na rin akong nakikita. ALESSANDRO ‘AXL’ VISCONTI’S POV. I didn’t know why, but I could feel a strange uneasiness in my chest. This uneasiness is making me impossible to focus on reading the report about the company in front of me. I leaned back in my chair, exhaling sharply. Suddenly, Tatianna and Theo's face popped up on my mind.

Noong una kasi siyang nagpunta doon ay naka fous ang atensyon niya sa may sakit na ina at kapatid, sa iniwang trabaho, kay Charles at sa mapusok na si Matthew. It’s good to be here. Sambit niya sa isip. Atleast ngayon ay mas ramdam niya ang presensya ng nature kaysa sa bugso ng problema niya. Okay na sila ng mommy niya. Sana masaya na si Nathan kung nasaan man ito ngayon.

] Bungad ng baritonong boses sa kabilang linya, halata sa tinig nito na may edad na at kung kaharap niya ito paniguradong may intimidating awra ito. “Hm... Hi, good morning. I'm Xianelle, can I speak to Mr. Anton Antonio, please?” [“Speaking. How can I help you, Miss?”] Huminga ng malalim si Xianelle bago sinabi ang pakay kay Anton. Agad naman iyong natukoy ni Anton dahil nabanggit na sa kaniya ng kaniyang asset. [“I'll be attending banquet tonight. You can see me there but if you cannot, can you wait a month because I'll be busy.”]

Karl POV Matapos namin ibalita na nasa facility na kami agad naming tinungo ni Kenjie ang area kong nasaan si Max,,alam kong napaka delikado ng gagawin naming to. Maraming tauhan si Uncle pero ayaw kong mag hintay nalang dito habang tumatakbo ang oras..mas mahalaga ang buhay ni Max. Napa tingin ako sa orasang pambisig ko! "Shit!" Mura ko. "Bakit?" Tanong ni Kenjie na abala sa pagtatago. "Wala na tayong oras pa." Sagot ko. Twenty minutes bago ang nakatakdang oras,alam kong hindi kakayanin ni Max ang temperature sa loob ng glass wall na yun.

“Yung pattern ng pag-angat ng trending… parang may sinusundan po itong timing. Kapag may issue na nalilihis na ng atensyon ng publiko, saka siya biglang umaakyat.” Bahagyang kumunot ang noo ni Hendrick. “Parang… sinasadyang ilihis ang mata.” Tumahimik si Hendrick nang ilang segundo, saka marahang nagsalita, malamig ang boses. “Gumagamit ng distraction.” “Opo.” Muling sumandal si Hendrick at pinikit ang mga mata, ngunit mas lalong naging matalim ang aura niya.

Matapang niyang sabi kay Maria Natatakot si Thaddeus pero mas nangingibabaw ang awa niya kay Maria bukod pa roon ay gusto niya itong iligtas at protektahan. Gustong manlaki ng mga mata ni Thaddeus ng masilayan niya ang tunay na anyo ni Azreal. Nasa harapan na nila ito, duguan ang dalawang kamay ay matutulis ang mga kuku. Nanlilisik ang mga mata nito sa galit. Ang hitsura nito ay naagnas na. Dinilaan nito ang dugong natuyo sa gilid ng labi kaya kitang-kita ni Thaddeus ang mahaba at matulis nitong dila.

Kabanata 26 Ang simpleng reply na “You’re annoying” ay tila nag-iwan ng kakaibang tensyon, kahit walang ibang nakabasa kundi si Arturo. Hindi na niya pinansin iyon. Ibinalik niya ang phone sa mesa at nagpatuloy sa pagre-review ng documents, para bang walang nangyari. Sanay siyang i-control ang sarili. Hindi siya ‘yung tipo ng lalaking basta-basta naaapektuhan ng isang mensahe.

sigaw ko Walang hirap niya naman akong hinila palapit sa kaniya. Napapikit naman ako sa subrang takot. Grabeng lakas ng tibok ng puso ko sa pag aakalang malalaglag na ako. Grabe ayaw pa rin kumalma ng puso ko sa takot. Napansin niya at yun " Okay na Atenna " sabi niya " Huminga ka lang ng malalim "