Atensyon Novels & Stories

Ang tension sa paligid ay hindi lamang sa panganib kundi sa kanilang sariling nararamdaman: ang init, ang pagka-alert, at ang pagnanais na maging malapit sa isa’t isa sa kabila ng sitwasyon. “Clear,” sabi ng operator sa comm. “Target operatives have accepted the delivery, moving according to plan.” “Good. Proceed to secondary insertion,” utos ni Samuel, sabay tingin kay Aurora. Ang mga mata niya ay puno ng intensity, ramdam ni Aurora ang parehong emosyon—isang kombinasyon ng excitement, tensiyon, at matinding attachment.

KABANATA 31 -baaag - ang tunog na ito ay agad na nakakuha ng atensyon ng maraming tao. Ang teleponong may basag na screen, ang nakakagulat na pulang marka sa likod ng makatarungang kamay, at ang mga mata ni Aimee na naging pula sa galit. Maaaring makita ng sinumang may matalinong mata na siya ay labis na na-bully.

Kabanata 14 CAIUS WAS LOOKING AT ANN who’s busy with her cellphone. They were having a class right now but instead of listening to the discussion, Ann was preoccupied by her phone. She keeps on tapping on the screen while a smile was painted on her lips. That made Caius dissatisfied. Sino ba ang kausap ni Ann at ganito ito kung umakto? Ngayon niya lang nakita na sobrang na-excite ang babae. Kadalasan, nasa pag-aaral lang ang atensyon nito kaya kakaiba para kay Caius na makitang ngiting-ngiti Ann habang hawak ang phone.

mahina niyang sambit, na para bang nagbabanggit lang ng pangalan, ngunit puno ng tensyon. Nathan ay ngumiti ng bahagya, hindi mananghal o nakaka-proud, kundi parang tahimik na nagpapaalala na sa kabila ng lahat ng nangyari, siya ay naroroon para sa kanya. Ang mga camera ay patuloy sa pag-flash, nagdodokumento ng bawat segundo ng kanilang interaction, at sa likod ng lahat, si Aiden ay tumingin lamang sa kanila—may bahagyang ngiti, marahil ay naunawaan ang tensyon ngunit pinipili na maging propesyonal.

Ang totoo, parang karton ang lasa ng pagkain sa bibig ko ngayon dahil sa sobrang tensyon. Inabot ni Azriel ang kaniyang baso ng tubig at uminom nang dahan-dahang parang walang nagmamadali. Ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakatitig sa screen ng kaniyang telepono na nasa ibabaw ng lamesa. Walang kahit anong panginginig sa mga kamay niya, walang bakas ng pag-aalinlangan. Kung titingnan mo siya, iisipin mong normal na tanghalian lang ito ng isang business executive na naghihintay ng stock market update.

Halata ang kawalan ng focus sa mata niya at ang panginginig ng mga daliri niya. Agad nalipat ang atensyon ko kay Feron na tumawa nang nakakaloko. Parang mas pinipikon pa niya ang lahat imbes na seryosohin ang banta nila. Ano bang ginagawa niya?!

Third Person’s POV Kung may isang bagay na bihira sa mundo ni Dr. Adrian Lenon iyon ay ang katahimikang may halong anticipation. Sanay siya sa katahimikang sterile na ang tunog ng machines sa ospital at mahihinang yabag ng nurses, at mabibigat na desisyong kailangang gawin sa loob ng ilang segundo. Ngunit ang katahimikan ngayon sa monitoring lounge ng Equinox ay iba. Hindi ito tahimik dahil walang nangyayari kundi tahimik dahil lahat ay naghihintay.

Hinayaan ko na lang silang mag-usap na tatlo. Kanina pa ako nag-oobserba at nakikiramdam. At pakiramdam ko ay nag-iisa lang naman si Franco kaya kung sa akin nakatutok ang atensyon niya ay hindi na niya mapapansin ang pagpasok ng tatlo. Kung mapansin niya naman dahil sa CCTV ay isa lang ang sigurado, na tanga siya kung iniisip niya na kaya niya kaming haraping apat.

marahan nitong tanong sa akin kaya agad akong tumango dito Agad itong pumasok sa loob at isinarado ang pinto pero hindi ko na lamang ito pinagtuunan ng pansin. Agad itong lumapit sa akin at agad na naupo sa harapan ko kaya agad kong iniwas ang tingin dito at itinuon muli ang atensyon sa ginagawa ko. "Pwede bang sa akin muna ang atensyon mo?" mahina nitong tanong sa akin kaya napakunot ang noo ko dahil sa narinig mula rito

Ramdam niya na kahit nakangiti, sinusukat siya ng kaibigan, sinusubok ang focus at determinasyon niya. Wala sa bokabularyo niya ang mga babae sa kanyang paligid. Hindi ito dahil sa ayaw niya o hindi niya alam ang halaga ng kanilang presensya. Sa mundo ni Zeus, iba ang prioridad—disiplina, kontrol, at pagpapabuti sa sarili. Ang bawat kilos at galaw niya ay may layunin, at ang atensyon niya ay nakatuon lamang sa kung ano ang makapagpapalakas sa kanya, hindi sa pansariling libangan o pansariling aliw. "My focus is on the fight," bulong niya sa sarili habang pinapalakas ang suntok sa bag. Ang bawat tama ay may precision, bawat galaw ay may layunin.