Atensyon Novels & Stories

Hindi siya sanay sa ganitong klaseng atensyon mula kay Xavier, lalo na’t kilala ito sa pagiging seryoso at malayo ang ugali. Naupo si Antonette sa gilid ng kama at iniwasang magtama ang kanilang mga mata. “Alam mo, Xavier,” simula niya, sinisikap gawing magaan ang usapan, “hindi ko alam kung paano ako nagkatapat sa’yo. Parang panaginip lang lahat ng ito.”

Tumapat ito sa micropono while pinatunog ang baso kaya nakuha niya lahat ang atensiyon ng mga tao. Wala ako sa mood habang nakatitig sa kanya. Ang boring pala kapag ganitong event. Di talaga bagay sakin at ang arte arte pa ng mga salita dito. Kailangan talaga English? Nasa pinas lang naman sila. “Can I have your attention please. Thank you.” Simula niya.

Kaya sana… mabuhay kayo para sakin. “We need to go, Raisha… it’s getting late,” nahinto ako sa pag-iyak saka tumango kay Terrence. Pero sa huling pagkakataon ay muli kong sinulyapan ang pamilya ko na naghihinagpis sa aking pagkamatay. Nahagip naman ng tingin ko si Roman na bigla na lang tumakbo sa kung saan. Kinabahan ako dahil si Roman ay hindi pangkaraniwang normal na bata. Mayroon kasi siyang kondisyon na tinatawag na ADHD, mahina siya sa atensyon at direksyon, although masasabi kong napakatalino ni Roman sa edad na four years old.

Lalo't di na kailangan kasi kusa naman itong lumalapit sa kanya. T'yak mananalo ang lokang Atalia sa kasunduan nila. Which is ayaw n'ya sanang mangyari. Dahil gusto n'ya itong pahirapan pa. Hindi n'ya maipaliwanag sa sarili kung bakit parang gusto n'ya itong ka text at naririnig ang boses without talking work. At mas gusto n'ya na may atensyon itong binibigay sa kanya.

Tahimik ang paligid ngunit ang tensyon sa pagitan nila ay ramdam hanggang sa hangin. "What is this Aurelius bakit may mga pangalan dito at may mga halaga bakit may mga litrato ng mga taong hindi ko kilala and why do they look like targets tell me the truth right now because I know something is wrong and I am not stupid enough to ignore this."

Gusto namang mag-concentrate ni Elara, pero grabeh, ang tagal niya talaga! Mas nakakapagod pa ito kaysa sa pagsasagot ng isang daang math problems. Ang attention span ni Elara ay isang oras lang, habang si Aless ay kayang panatilihin ang pokus sa loob ng walong oras. Talagang top student ang asawa niya, magaling sa kahit anong larangan. Ang pakikipag-ehersisyo sa kanya ay siguradong makakasira ng likod.

sagot ko, halos bulong. At sa pagkakataong iyon, parehong napagtanto namin: wala nang atrasan. Ang tensyon, ang init, ang unti-unting pagbukas ng damdamin ay nagsimula nang bumuo ng kasaysayan na pareho naming gustong tuklasin—kontrolado, mabigat, at nakaka-adik. Hindi kilig, hindi lambing, hindi takot. Isa itong tensyon, isang kontroladong enerhiya na parehong pinipigil naming sumabog.

tili ko sa kaniya at inapiran siya. Napatingin ako sa phone ko at binuksan ang isang app. Ang bilis talagang maagaw ang aking atens'yon, ganito talaga 'pag mayroon kang kaunting attention span. Sa pagbukas ko'y natuwa ako dahil napakaraming notification ang nag-pop up. Matagal-tagal na rin nung huli ko itong binuksan.

Aakto siya na hindi niya ito nakikita hanggang sa sumuko na ito sa pagbabalewala niya sa kaniya. Nanatiling ganoon silang dalawa hanggang sa inumpisahan nang magdiscuss ng teacher habang sinusulat sa whiteboard ang mga importanteng terms na kailangan nilang matandaan. Iritadong napabuntong hininga na lang muli dahil hindi siya makafocus sa pakikinig. Hindi rin niya makopya o mapicture-an ang mga sinusulat ng teacher sa whiteboard dahil nakaharang ang mukha ni Shawna na kasalukuyang nakakurba ang labi habang tinititigan pa rin ang mukha niya. Dagdag pa ang mga pakpak din nito na isa ring humaharang sa paningin niya.

Mariemar Rumaragasa ang tensyon at excitement sa aking loob habang papasok kami ni Azul sa loob ng banyo. Iniisip ko kung paano ko pakalmahin ang kanyang alaga? Bukod sa gwapo ang lalaki, may magandang katawan , galing sa mayaman na angkan at higit din na pinagpala ang lalaki sa kanyang k*****a na taglay. Iniisip ko pa lang na papasok iyon sa aking bibig ay parang nahihirapan na ako agad huminga at uubuhin din ako pihado 'yun. Paano pa kaya kung sa aking butas na pikit na pikit pa papasok? Siguradong matinding pagkawasak ang mangyayari sa akin. Baka kahit nga maghabulan ang mga aso sa pagitan ng aking mga hitan ay kasya dahil hindi na sumauli dahil na bikaka na ng sobra dahil sa laki ng alag