Athena By Loveyourself 소설 & 이야기

I already swore to myself that no one can ever steal nor touch her, she's only mine. • Jade's Point of View • Nang ibagsak ko ang katawan ko sa aking higaan, parang naiirita na 'ko dahil di ko matanggal ang ngiti sa labi ko. I'm kind of happy to finally figure out who August is, i'm still a bit surprised to know that it was Leroi as well.

“Sana alam mo na kahit iwanan ka ng lahat, mananatili ako sa tabi mo hanggang dulo...” "Unrequited love pa nga! Bakit ba ang unfair ng mundo? Right, Raven? You love someone but that someone love someone else! Why can't you just be inlove with each other? Sabihin mo nga, bakit hindi niya ako gusto?!"

ATHENA'S POV I am Athena Robles, 28. A normal corporate girlie. Nasa point ako ng buhay ko na marami akong gustong mangyari pero hindi ko na alam kung ano ang uunahin ko. Gusto ko maging successful at yumaman, gusto ko ng boyfriend, at gusto ko na talagang magka-sex life. It's time. Naibili ko na ng simpleng bahay ang mga magulang ko at nakatulong na ako sa pagpapatapos ng mga kapatid ko sa pag-aaral.

umiling nang umiling si Athena, gusto niyang ilabas lahat ng hinanakit niya kay Xavier. “Alam ko ng hindi kami mahalaga sayo Xavier dahil kung naging maaga ka lang, kung nakabalik ka lang din kinabukasan hindi mangyayari ang lahat ng ito. Hindi sana namatay ang anak ko habang nangungulila sayo. Dahil kung naging maaga ka lang, nakaalis na sana tayo pero nagtagal ka eh, sobrang late mo na. Hinintay din kita para sana may kasama ako habang nasa lamay pa si Nathan pero dumating ka ba? diba hindi? You’re so selfish Xavier, ang selfish selfish mo.” napayuko na ngayon si Athena dahil tila wala siyang kapaguran sa pag-iyak, pagod na pagod na ang katawan niya pero parang walang kapaguran ang mga mat

Nang wala akong marinig na sagot mula sa kanila ay minabuti kong lumabas ng opisina ko. Hindi ako papayag na manghimasok sila sa buhay pag-ibig ko. Matanda na ako at alam ko na kung ano ang ginagawa ko. Hindi na ako ang munting Levi noon na lahat ng gustuhin nila ay sinusunod. Minsan nang nawala sa akin ang taong pinakamamahal ko at hindi na ako papayag na mawala rin si Athena sa buhay ko. Baka mabaliw na ako kapag nagkataon. So, isa lang ang nakikita kong solusyon, kailangan kong pakasalan si Athena para hindi siya makuha at mailayo ng sinuman sa akin.

Pagkatapos ay tiningala niya iyon nang dumungaw si Rolphf bago isara iyon. She snorted. Ngunit pagkalipas ng kalahating segundo ay mahina siyang tumawa. Ang malas talaga ng magiging Thiramin ng mga kuya niya dahil araw-araw na titiisin nila ang bugnutin na ugali ng mga baliw niyang kapatid. Pero unti-unting nabura ang ngiti niya nang may mag-flash na isang senaryo sa balintataw niya. The face of a beautiful girl with a conspicuous black mole at the corner of her left eye. Siya si Athena na isa ring mortal at ang kaibigan ng kuya Rolphf niya. At minsan niyang narinig noon na baka ito ang Thiramin ng kuya niya.

“Layuan mo na ‘ko! Leave me alone! I loved you once, yes. I loved you. But it’s different now. It’s Hope that I love. And now that she’s not in that body anymore… I don’t want you! Si Hope na ang mahal ko, Ariadne. And even if you took her body and live on it, you can’t change the fact that it’s not her anymore. Kaya tama na. Hayaan mo na ‘ko!” His words hung in the air, sharp and brutal, yet laced with a heartbreaking honesty. The accusations, the rejection, the raw pain in his eyes—it was all too much. “A-Anong pinagsasasabi mo?” I stammered, my voice trembling. “Ako ‘to, Ruan. It’s me.” The words felt strange on my tongue, yet they were true. It was me, Thea, back in my own body, back in

“Kaya ninyo kayang humarap sa akin nang may ngiti at katiyakan. Hindi na ito tungkol sa pagmamahal. Ito ay tungkol sa paggamit ng sitwasyon upang mapahina ako, upang mapilitan akong tanggapin ang isang bagay na hinding-hindi ko sasang-ayon. Ang pagbubuntis na iyan ay hindi biyaya sa paningin ko—ito ay kahihiyan na dala ninyo sa pangalang Mondragon!” “Itay, huwag ninyong sabihin iyan!” pagtatanggol ni Luvlette habang tumutulo na ang kanyang mga luha. “Ang batang ito ay inosente! Siya ay bunga ng aming wagas na pagmamahal, hindi ng kasamaan o kahihiyan! Paano ninyo matatawag na kahihiyan ang isang buhay na dala ng pagmamahal ng dalawang tao?”

May sariling kwarto akong halos kasinlaki ng bahay na tinutuluyan namin ngayon. Kahapon lang... Ako si Athena Quinn Monteverde. Ang spoiled na heiress. Ang babaeng hindi kailanman pinayagang mahirapan. Pero ngayong umaga... Nagising ako sa isang lugar na hindi ko kilala. Dahan-dahan akong dumilat. Ilang segundo akong nakatitig lang sa kisame. Hindi puti. Hindi mamahalin. May ilang bakas pa ng lumang pintura.

tanong ni Athena sa sarili. Ipinikit niya ang mga mata at pilit na inalala ang mga nangyari kagabi. Oo nga pala, tinawagan niya si Aliana para magpasundo rito. Tapos.. bigla siyang binuhat ni Calyx. Dahil wala siyang lakas ng loob na tumayo, hinayaan na lamang ni Athena ang lalaki na buhatin siya hanggang sa mawalan siya ng malay.