Novel & Cerita Attached

tanong niya. "Yes, maliit nga lang," sagot nito. "Baka gusto mong i-check ang nakuha niyan, i-connect mo lang sa laptop mo." Nakangiting sabi nito. "Saglit, kukunin ko lang ang USB connector," dugtong nito saka nilisan ang kusina. Naiwan siyang mag-isa na kunot-noong pinagmamasdan ang security camera na nasa kamay niya. Hindi niya alam na may ganito pala, CCTV lang ang alam niya.

Pero minsan sapat na yung simpleng eye contact, yung maikling tango, o yung pag-iiwan niya ng sticky note sa tabi ng monitor or sa desk ni Isabella That day, isa na namang note ang naiwan: “Check your inbox. It’s not urgent, just something I thought you should see. – S” Napakunot-noo si Isabella. Binuksan niya agad ang email. Subject: One-day Retreat – Optional Participation Sa loob ng email, naka-attach ang poster ng isang upcoming team retreat. Isang araw lang, Saturday, offsite, at optional. Pero sa dulo ng email, may note na handwritten and scanned:

'Yan lang ang maitutulong ko sa ngayon. Kunot-noo niyang binuksan ang attachment. Agad na tumambad sa kanya ang litrato ng isang folder. Isang pamilyar na logo ang nakatatak roon kaya mabilis niyang pinindot para kumpirmahin ang hinala. At hindi nga siya nagkamali. Logo iyon ng Hemlock.

Thank you and have a good day! //////////

Kasabay nun ang isang mensahe na natanggap ko mula sa isang unregistered number. Unknown number: I want you to meet someone. Are you free tomorrow?

Hindi ako pwedeng umuwi o pumasok sa trabaho dahil alam kong papasok si Agustine, magkikita kami kapag nagkataon. On cue, my phone beeped. Napatuwid ako sa pagkakaupo sa pag-aakalang si Agustine iyon. Nakahinga ako nang maluwag nang nakita ang pangalan ni Nexus sa screen. Pinindot ko ang nakalabas na notification at dumiretyo naman iyon sa thread messages namin. May mini reunion ang batch natin. Are you free? Would you like to come? Makakauwi ka ba ngayon ng Vista Querencia?

Bagaman may kalumaan ito, hindi maitatanggi na gawa ito sa magandang klaseng tanso at nababalutan ng kaunting metal. Hindi mailarawan ni Marissa ang pangamba nang hilahin ito ni Ian palabas sa ilalim na kinatataguan nito. May tatlumpu't dalawang pulgada rin ang dayametro nito at hindi naman kabigatan. Nang tingin ni Marissa ay ligtas naman ang ginagawang pagsiyasat ni Ian sa naturang instrumento ay saka siya nakampante na magbihis.

nakangising saad ko rito. Kinuha ko ang ang maliit na butones na nakadikit sa damit ko. Isa itong high tech na air wireless na airphone. "Athan connect the camera's now!" Agad ko pinuntahan ang ang isang camera at nilagay ang connection sa site ni Nathan. "Okay already." Aniya naman ni Athan. Panay naman ang sigaw ni Mr. Foller, namimilipit ito sa sakit dahil nakalaylay na ang isang braso niya. Sound proof ang silid kaya hindi siya maririnig sa labas.

ani ni Brett at ini-abot sa dalaga ang brown na sobre. Sinilip ni Anna ang laman ng sobre at napakunot siya ng noo. "Sir, mukhang sobra po yata ang bigay mo?" anang dalaga. "No. Sakto lang 'yan. May additional na Ten thousand for your allowance. Just take it." Tatango-tango naman si Anna at magalang na nagpasalamat sa amo. "Salamat po, Sir." wika niya sa amo. "Close the door."