Attachments Novels & Stories

Wala ka nang kinalaman sa kanila. Dumilat ako nang biglang tumunog ang cellphone ko sa ibabaw ng mesa. Ting. Kumunot ang noo ko. Isang unknown number. Kinuha ko ang telepono at binuksan ang mensahe. Walang text. Kundi sunod sunod na video attachment. Hindi lang isa… dalawa? Marami. Ano ito? Nanginginig ang mga daliri ko nang pindutin ko ang play button.

I post ko kaya to hmmmmm. Dali dali kong ipinost ang litrato. Jusmeyo sobrang marami na agad ang pumuso sa litrato ko na naka two piece. Bigla akong may na tanggap na mensahe galing ulit kay boss. SchneiderDeVoR: Delete that Hala delete mo mukha mo manigas ka jan.

Lumalabas na ang pink na gummy niya dahil sa sobrang lawak ng ngiti niya. Napangiti ako roon at napabuntong hininga nang lumitaw ang pangalan ni Blake sa notification. 625 missed calls from Blake. 311 unread messages from Blake. Sobrang dami! Hindi ba siya busy? Umupo ako sa gilid ng kama at imbes na mag-reply ay binuksan ko na lang ang g***l para tignan ang laman no'n. There is a reply from Blake for my Resignation Letter.

Parang pinapatagal niya lang yung oras bago siya bumalik sa sala. Pag-upo niya, kinuha niya ulit ang phone niya. Hindi niya alam kung hinihintay ba niya yung message—o iniiwasan. Ilang minuto ang lumipas. Nag-vibrate ang phone niya. Napatingin siya agad doon. At mas lalong bumilis ang pagtahip ng dibdib niya. Message from Adrian. May kasamang file. Huminga siya nang malalim bago niya iyon binuksan.

Liana’s POV ​Nakatitig ako sa huling file na nasa loob ng folder ni Adrian. Ang pamagat? "Liham para sa Kinabukasan." Mabigat ang daliri ko habang pinipindot ang 'Enter.' Pakiramdam ko, bawat letra sa loob ng dokumentong iyon ay may bigat ng isang libong surgical textbooks. At nang bumukas ito, ang unang linyang tumama sa akin ay:

ani Tammy. "Sige." Sa Sterling Group, hindi maganda ang mood ni Elliot buong hapon dahil hindi siya makatulog kagabi, at wala siyang sapat na tulog noong umagang iyon. Hanggang sa malapit na siyang umalis sa trabaho, may bagong email na nag-pop up. Sumulat ang paksa, [Pagre-record ng Tawag sa Telepono.] Pagtingin sa email, nagningning ang kanyang mga mata. Binuksan niya ang email at nag-download ng attachment.

“Sige, La.” Walang pagaatubiling sinunod ko ito at tinungo ang hardin sa bakuran. Hindi pa man ako nangalahati sa paglalakad ay naramdaman ko ang pag-vibrate ng cellphone ko. Nagtataka ko itong inilabas. I saw a message notification. “Mula sa unknown number?” Binuksan ko iyon at bumungad sa akin ang isang attachment. “What is this?”

Tinanggap ito ng babaeng assistant at sinimulan itong suriin. Patuloy ang pag-vibrate ng telepono ni Jessica, kaya habang abala ang assistant sa dokumento, lihim niyang sinilip ang mga mensahe. Kitang-kita niya ang sunod-sunod na emojis na ipinadala ni Carson—lahat ay galing sa koleksyon niya. Boss: [(Ang kunehong naglalambing. JPG)] [(Gustong mahaplos ang ulo. JPG)]

Kinuha ko ang phone sa bulsa ko at tatawagan ko sana si Trace nang may pumasok na email. Curiosity made me decide na basahin muna ang email kaysa tawagan si Trace. I opened the email and frowned with what I got. Walang ibang sinabi ang sender, may naka-attach lang na files. I checked the files. First was a picture of a woman na nakatalikod at may kasamang mga madre. I checked the next one, another pic, ang babae ay nakatingin na sa kaliwa niya kaya nakikita na ang anggulo ng mukha niya at napakunot ang noo ko kasabay ang pagbilis ng tibok ng puso ko. I checked the third one at doon nanlaki ang mga mata ko. Nakaharap na ang babae sa camera at nakangiti. I checked the date when it was captured

Ilang beses siyang nag-scroll pataas at pababa sa kaniyang mga feeds bago napaismid. How silly! Hindi lang yata antok ang nakalimot sa kaniya kung hindi pati ang kaniyang mismong papa. Puro subscriptions sa fashion magazine at dance world ang laman ng kaniyang message box. Nang makabawi siya ay gigil siyang nag-type sa kaniyang keyboard. . . FROM: margaux.montenegro@gy.com TO: alejandro.montenegro@montcorp.com SUBJECT: HELLO STRANGER