Novel & Cerita Attitude Quotes

Minsan lang naman kasi kami nag-uusap, at heto siya kinakamusta ako, kaya hindi ko mapigilang mapangiti sa kanya. “Ayos lang, masaya?” Do I still need to lie? I mean, it’s been a year, hindi pa rin ba ako masaya? “Don’t force yourself to be happy, ate. Darating din ang araw na magiging tunay kang masaya. It’s okay not to be okay; hindi naman kaagad nawawala ang sugat ng kahapon. Basta ba huwag mo lang pababayaan ang sarili mo,” wika ni Atticus tsaka ito tumayo at tinapik ako, bago niya akong iwanan muling mag-isa.

Mas gusto talaga niya ang magkaroon ng sariling boutique at maging isang sikat na fashion designer pagdating ng araw. Pero 'ika nga ng kasabihan nasa 'Itaas ang awa, nasa tao pa rin ang gawa.' Meaning much hard work and positivity in life na makakamit ito. "Good morning everyone!" "Hello ma'am, lalo po kayong gumaganda." Matamis na ngiti ang isinagot niya babaeng ito na nasa 50's na, e! laging nakikita niya ang pagiging mabait nito."

“Oo, wala na siya. Pagdating niya, iniwasan mo siya. Pero nung umalis siya, ang dami mong tanong tungkol sa kanya. Hindi ko alam kung hanggang kailan ka magiging ganito. Nakakapagod makita kayong dalawa na ganyan. Pumunta at magpinta. Hindi ko na-enjoy ang pagmamahal at pag-aalaga mo nitong mga taon. Ibenta mo pa ang mga painting mo para magamit ko ang pera mo kapag namimili ako. Magiging masaya ako sa oras na iyon." Nahihiyang ngumiti si Atticus. Siya ay medyo tapat at tapat. "Ibibigay ko sa iyo ang bawat sentimo na mayroon ako. Kahit na mag-shopping ka araw-araw, hindi mo kayang gastusin ang lahat…”

May mga karatula roon tungkol sa buhay—samantalang sa kabilang banda naman ay may bamboo installation, dalawang swing na may mga quotes naman tungkol sa pag-ibig. 'Hindi ka na mag-iisa, kasama mo na ako.' "Ang pag-ibig na takot mawalan ay nagiging tanikala; ang pag-ibig na marunong magtiwala ay nagiging daan," sabay naming bigkas ni Nathaniel. Napatingin ako sa kaniya. Siya naman ay nakatitig pa rin sa quote, seryoso ang mukha, parang may sariling iniisip. Maya-maya, bumaling ang tingin niya sa akin.

I said with a smile as I accepted his gift. "I appreciate a certain attitude of yours," he said while staring directly into my eyes. "Attitude? What do you mean?" "I like how understanding you are and how you're willing to sacrifice things for others." That's how I see you as well. You know how to appreciate kindness, Faller. So, why can't you see that you're belong with me?

Ngumiti s'ya sa 'kin at tinapik ako sa balikat. "you know what, jake? I like your attitude. Ikaw na ang ginawan ng masama, ikaw pa 'tong willing umunawa at magparaya." sabi n'ya. "deserve naman po nang sinuman ang patawarin, 'di po ba?" sabi ko. Tumango si prof.

Kapag ma-attitude na ang mga tao pati mga multo ma-attitude na rin. "Bast–" Naputol ako sa pagsasalita ng biglang bumukas ang elevator. Napalunok pa ako at tumikhim. Nakangiti itong pumasok sa loob, mag-isa lang din siya pero hindi inalis ang tingin sa akin. Syempre hindi naman ako nagpatinag, gwapo naman siya at hindi naman mukhang manyak. Pero kapag may ginawa siyang masama sa akin kahit na gwapo siya suntukan talaga kami rito.

May pagmamanahan ata ako ng kalandian. "But just like what I did on the last part, you need to do the same. Think of a simple, very short but meaningful quotations about yourself that you can say. It is more attractive if you make a little bit funny quotations just like mine. I will give additional points to those who will make their own remarkable quotations."

He just can’t remember where he saw those people who keep on eying them. “One of my worst attitudes.” Maikling sagot niya kay Catharine pero lumabi lang ito. “Don’t tell me you never find it disgusting.” Takang sabi naman niya na wala itong reaksyon. “I don’t. I set back all your negative attitudes and put all the good ones at the forefront. I try to adore them so when those negative attitudes overcome the good ones, may reserba akong naiisip na somehow ay mabuti kang tao. Like this, hindi mo ugali na makihalubilo sa tao pero nandito ka. Don’t you think it’s enough?” She smiled at him again and what comes after is another spoonful of banana split.

Wala akong pakialam sa mga sinabi ni Mazio dahil alam ko sa sarili ko na wala akong ginawa kaya nga ayaw niyang ibigay sa akin ang sinasabi niyang ebidensiya. "Can you please forget about your attitude for awhile?!"nagtaas ako ng kilay sa sinabi niya. "I'm sorry but it was written in my bones.I own my attitudes and i raised it well enough to not be own by anyone else .No one has the right to tell me anything that i shouldn't do or say"matigas ang mga naging salita ko.Mas lalo lang naging frustrated ang mukha niya kaya naman binuksan ko ang sarili kong kwarto at pumasok na sa loob.Sumunod siya doon.