Attitude Quotes Novels & Stories

Ang attitude! "Hoy, may problema ka? Bakit ang attitude mo? May nangyari bang hindi ko alam? Pwede mo namang sabihin sa akin! Magtsismisan tayo! Hindi naman ko judgmental na tao!" Tinanggal ko ang braso niya sa mukha niya, kitang-kita ko ang pagbusangot doon. "Ano ba kasing meron? Bakit bigla kang um-attitude ng ganyan! Masaya pa naman tayo kanina, ah!"

Pinigil ko ang mapangiti dahil sa narinig. Naks. Sa tono nito ay mukhang satisfied naman pala ito sa trabaho ko. Gusto ko tuloy mag-status sa gamit kong social media account ng hashtag feeling proud. "Pero hindi sapat na magaling lang sa trabaho ang isang empleyado, kasabay dapat ng career growth and development ay nag-i-improve rin ang personality, attitude at behavior." Sus. Dami pang sinasabi, guilty as charged kasi. Sabihin ko kayang pati ang pagiging ma-attitude ko ay rito ko rin natutunan?

I just don't know why people do that without thinking that words was just words ,pwedeng -pwede kong ibalik sa kanya ang mg sinabi niya ng hindi iniisip ang mararamdaman niya.Seryoso talaga siyang maging bitchy ang attitude niya sa harap ko. If i let it get me,it will break me.No matter how many voices in my head might agree with her i need them to still side me,afterall this is their own home.

Damn! "How can you distinguish a person by his attitude? You're being such a judgemental without knowing the whole part of the story? Palibhasa'y ayaw mong makinig. Because of your damn, stupid pride!" mahina ngunit may diing tugon ni Orson sa akin.

Pinalagpas ang rant ni Atticus tungkol sa kape. “Ang galing mong pagbawalan ako ni hindi mo nga magawang disiplinahin din ang sarili mo.” reklamo niya nang maalala ang nakita niyang sigarilyo sa bibig nito habang magtatapon ng basura. “Bago mo ako sabihan, gawin mo muna sa sarili.” “Gusto mong mag-quit ako sa paninigarilyo?”

paliwanag ni Ram sa akin, mas lalong naging malinaw sa akin ang lahat hindi sinner si Miranda kung hindi saint. "I'm such a complete idiot, am I not?" tanong ko sa mga ito na sinabayan ko pa ng pagak na pagtawa dahil pakiramdam napakawalang kuwenta kong tao. "Huwag mong masyadong idown ang sarili mo Ang, lahat ng tao ay nagkakamali." nag-aalalang sinabi sa akin ni Atilla na nilapitan pa ako, kitang kita ko ang pang-unawa sa mga mata nito.

bigla niyang tanong. Napangiti ako at tinakpan ang aking bibig gamit ang glass ng aking juice, at tumawa ng mahinahon. "Oh, of course not. I rolled my eyes somewhere. I saw something I preferably dislike." And it's your attitude. "Oh, is that so?" Yes, it is. "Yes." "What is it that the beautiful woman like you saw and disliked?" You. "Oh, it's nothing of importance." Ikaw kasi iyon talaga e. Hindi ko lang masabi kasi mukha kang magiging kawawa kapag ginawa ko iyon. Bleh.

lumabi ako at iniiwas ang tingin sa kanya matapos sabihin yon. "Then why do I feel like this?" bulong ko. "Skepticism, search it on g****e. Understand and then tell your—" "I know what it means attorney! It means an attitude of doubting something like that," inis kong bulyaw. "Okay," he replied.

I said habang nakatitig sa gwapong mukha niya. "I admit, I'm rude. If you try asking the people around me, They would not hesitate to say that I had a bad attitude. But im really that rude? I'm just being professional. Dahil kapag trabaho, trabaho talaga. Walang kaibi-kaibigan saken." Wika nito sa baritonong boses. Ako naman tahimik lang na nakikinig sa kanya. "And what did you say..? Aha! It's about time. Well, time is precious. Mahalin natin ang bawat segundo, minuto o oras na lumilipas." He said and I'm just staring at him intently with full of admiration. Nang bigyan niya ako ng sulyap na tingin, ngitian ko siya. Pero nung naintindihan ko ang pinapahiwatig ng mata niya. Nagsalita na ako.

“Naiintindihan ko naman po kayo. Gano’n din po siguro ang magiging reaksyon ko kung si Atticus ang nasa kahina-hinalang sitwasyon. Maraming salamat po sa pagmamahal ninyo sa anak ko.” Saglit na sumulyap ang matanda sa dalawang bata bago muling nagsalita, may lambing ang tinig. “Wala kang dapat ipagpasalamat, hija. Si Atlas ay laman ng aking laman—natural lamang na mahalin ko siya. At gano’n din si Atticus.” Parang may kung anong humaplos sa puso ni Yvee sa mga salitang iyon. Bahagya siyang napayuko. “S-Salamat po.”