Novel & Cerita Aunt Quotes

Agad siyang nagpanic habang sinasabi na, “Nagsasabi po ako ng totoo, Auntie. Maniwala po kayo sa akin.” At sa huli ay narealize niya na ring may mali sa kaniyang auntie. Masyadong nanlalamig at walang emosyon ang kaniyang aunti na parang isang outsider sa kanilang pamilya na naglalayo sa kaniyang sarili sa lahat. Habang nagugulat, sinabi ni Veron na, “Auntie, ako po—"

“Ang kapal naman ng isang basurang tulad mo na umasal nang ganito sa harapan ng marami?! “Umaasa ka lang naman sa Jean family! “Kumakapit ka sa amin, tapos babanggain mo ako nang ganito?! “Marami na akong nakitang tao na gustong mamatay sa Mordu… “Pero ito ang unang beses na nakatagpo ako ng baliw na tulad mo! “Kukuha ako ng paliwanag para dito! “Hindi kita bibigyan ngg respeto dahil lang kay Aunty at Uncle! Mukhang mapagmataas si Anita. “Sasabihin ko sa’yo! Maaaring masyadong mabait si Aunty at Uncle at hindi ka nila papahirapan…

"WHY did you answer your Auntie like that, huh?! I heard you were still arguing with her" Azrael said angrily to me so I gasped because of the annoyance I was feeling. "You don't know what I am like to my Auntie, you don't know what my story is so you don't have the right to tell me that" I said to her annoyed so I was rolled my eyes to him. He faced the big window and looked out of it. I can see how annoyed he is with me because of what I did to my Auntie. I can't blame my Auntie for being that way because first of all she almost killed my mom.

"I like you, iha. Hindi ka marunong magsinungaling." Ngumiti siya, "Totoo naman po na maganda kayo. Buong akala ko'y sobrang estrikto ninyo, iyon po kasi ang na-imagine ko sa mga ikini-kuwento nitong si Vincent." "Really? At ano naman ang mga sinasabi nitong anak ko tungkol sa akin?" "Ahm--" "Maganda ka't maalaga. Ano pa ba ang sasabihin ko tungkol sa iyo, Auntie?"

Pinasadahan niya ng tingin ang bata mula ulo hanggang paa. "A-Auntie?! Sino namang nagsabi sa'yo na pwede mo akong tawaging Auntie? Bata ka pa lang, ang galing mo nang dumikit sa mayayaman no? Wag ka ngang feeling close. Hindi porke't inuwi ka ng Kuya ko, eh may karapatan ka nang umastang kapamilya namin!"

"Ganiyan ba ang daddy mo, ha?" "That's how my dad greets mom in the morning," Quentin said with a giggle. She forced a giggle which sounded like a witch's hollow. Ibinaba niya ang kamay at masuyong ginulo ang buhok ni Quentin. "Thank you for saying that to me, Quentin. Pero masama ang magsinungaling, ha?" "But you are beautiful, Aunt Trini. Uncle Gene thought so, too. That's why he said he loves you so much."

"Pwes, poor you if you believe more in what you have than in what he is capable of!" Hindi siya nakaimik. Nanatiling nakikinig sa pagbabatuhan ng mga salita ng mga ito pero kasalukuyan niyang hawak sa braso si Auntie Eloise na ngayon ay umiismid na rin. "May kilala akong ganiyan din ang ugali, Avery," Auntie Eloise says. "Ganiyan na ganiyan, baka kung hindi ko kilala ang nanay mo iisipin kong anak ka niya! Masama ang ugali!"

“Ayos na ‘yon, Auntie. Kaya ko naman bumili ng gamot at makapagbayad ng renta namin sa bahay sa sahod ko sa pagiging janitress. Kaya lang naman ako nakiusap sa iyo ng isang gabi ay dahil malaking halaga ang kailangan ko para sa ICD ni Mama.” “Ay, ewan ko sa iyo, Adelina! Maganda ka nga pero hindi mo ginagamit ang utak mo. Mas gusto mo pa ang maliit na kikitain kaysa sa malaki. Bahala ka na! Aalis na ako at wala naman na akong mapapala sa iyo.” “Sige po, Auntie. Ingat kayo. Marami pong salamat!” Hindi ko alam kung narinig ba ako ni Auntie dahil nang magsalita ako ay naglalakad na ito, at ni hindi ako nito nilingunan.

Hindi rin naman ako makarebat dahil naman talaga guilty ako, but ayos lang dahil ibinili naman niya ako ng hinog na mangga. "Thank you, Auntie. I love you! The best ka talaga!" paglalambing ko habang nakayakap ako sa kanya. "Basta ikaw. Alam mo naman kung gaano kita ka mahal." Ang sarap marinig ang mga salitang 'yon galing sa kanya. "Kaya nga po ako naging spoiled." sabi ko na ikinatingin niya sa akin. "Hoy, hindi ako ang nag-spoiled sa 'yo kundi ang parents mo." depensa naman ni Auntie Olla na ikinatawa ko.

Ilang saglit ay may kausap nang iba ang Auntie ko mukhang lumapit ang anak ko sa kaniya. "Oh, ito. Nandito anak mo. Kausapin mo." "Mama, dodo, mama!" Natawa ako sa mga narinig ko sa kabilang linya. May portion pa na sinasabihan ni Auntie na 'wag muna siyang agawan ng cellphone at ang kulit-kulit nito. "Oo na! Ito na nga si Mama. Oh, kausapin mo,"si Auntie na mukhang nag-give-way na lang.