Novel & Cerita Aunt Quotes

“Tita, may dadaanan lang ako, may party kasi yung classmate ko, and they are inviting me there–“ “Come on hija, you don’t need to ask me, you can go and do whatever you wanted, ako na bahala sa Papa mo kung tatawag man, you go and make sure that you don’t do drugs, okay?” I smile sweetly and hugged Auntie. “You are the best, just in case I didn’t say it,” I said at kinindatan si Auntie, lumakad papunta sa kotse ko at ang laki ng ngiti sa labi ko.

But, hindi kopa nahahakbang ang isang paa ko ng magsalita na siya. “Don’t come near me, you monster, h-hayop k-ka” And from there to here i’m hurt. Why does it sound so hurtful to my ears? I’m not really fond of her attitude right now “y-yulliyah, c-craige d-didn’t know, nalaman ko lang din na pinapahanap niya pala sa mga tauhan niya yung abbaeng nag-ga-h-hasa nya that t-time” her auntie said which was fucking true.

How light I feel when Tita is around and I can chat to her. "I didn't realize you were such a man, and you can handle anything, even the most difficult situations." Kourtney, you're a strong lady, and your parents are really blessed to have you. Because you are their daughter, and you are such a selfless girl." I closed my eyes and held Tita. That inspires me, and Tita never fails to brighten my day. I'm grateful, even if I had bad luck with my mother and good luck with Aunt Amelie. "It's really Auntie, I'm always pampered." I took a bite of food and listened to Tita's childhood narrative.

Sa daan, nakasalubong nila si Auntie Cynthia — na kanina pa palang pinaalis ni Julian. “Ma'am, nakauwi na pala kayo?” “Oo.” “Tulungan ko na po kayo.” “Ayos lang po, naistorbo lang nang kaunti si Auntie. Ihahatid lang natin siya kwarto niya para makapagpahinga.”

Inimbitahan ni auntie halos lahat ng estudyante ng Angel Clever University para lang ipaalam na ako ang tagapagmana ng pamilya Alfonzo. Mayamaya, kumatok si auntie sa pinto. Agad ko naman itong binuksan. Napatingin siya sa suot kong uniform. "Bagay na bagay sa'yo," nakangiti niyang sabi. "Thank you po, auntie," nahihiya kong tugon.

"Seven ng gabi tayo aalis kaya dapat before seven ay naka-ready ka na, okay?" "Yes po, Aunt." I assured her. Sa lahat ng mga kapatid ng aking ama ay si Aunt Veron lamang ang mabait sa akin. Kaya paano ko siya mahihindian sa pabor na hinihingi siya sa akin?

maikling sagot ko sa kanya habang nasa maliwanag na pool ang tingin. Tumango si Auntie ng dalawang beses. Parang hindi siya nakukumbinsi sa sinabi ko o ‘di kaya napapraning lang ako. Imposible namang narinig niya ko dahil parating pa lang siya ng marinig ko ang tawag niya. “May gumugulo ba sa isipan mo?”

napa-hikbi na sabi ni Auntie. “Nauunawaan ko naman ang nais mo mangyari. Pero, anak mo pa rin siya at kaisa-isang anak natin siya." pahayag na pagtutol sa mga nasabi ni Auntie. Totoo naman din ang sinabi ni Auntie. At favor din naman ako sa sinabi ni Uncle. Kahit anong mangyari anak pa rin nila si Carlos. Kaya lang para kay Auntie. Ang nais niya lang turuan ng leksyon si Carlos. At upang maisip din nito ang mga kamalian nitong ginawa na pagsagot ng pabalang, parang hindi Ina ang siyang kausap. Maging ang pagsasabi nito na nababaliw si Auntie. Mali naman talaga.

Tila ba naghihingalo ang boses ni Hana, “Pwede ba akong makisuyo sayo na alagaan ang auntie ko? Wala pa siyang fifty years old kaya kayang kaya niya pang magtrabaho. Hindi mo rin kailangang mag alala saknaya kasi mayroon siyang four hundred thousand ngayon. Kailangan niya lang ng kaunting pagkakakitaan para hindi kaagad maubos nag pera niya, Mag hihighschool na rin ang apo. Nakikiusap ako sayo… Sobrang hirap ng buhay ng Auntie ko at hindi ko yun kayang sikmurain dahil siya lang ang tanging tao sa mundong ito na hindi ako iniwan kahit kiailan.” Hindi rin sigurado ni Zayn kung bakit pero bigla siyang kiinabahan sa mga sinabi ni Hana. “Miss Sharpe, anong ibig mong sabihin?” Huminga ng malalim s

Naiyukom ko ang kamao ko at tiningnan si auntie. "This is the first and last time na papalampasin kita dahil kailangan pa kita para mapunta sa mga palad ko si Arlo pero kapag inulit mo pa ito at maging sagabal ka— may kakalagyan ka sa akin at uunahin ko ang ina mo," ani ni auntie Ophelia. "Naiintindihan mo ako Charlotte!" Nakagat ko ang labi ko and nanginginig na tumango. Hindi sa takot kung hindi sa galit— naiyukom ko ang kamao ko at yumuko.