Aunty And Uncle Novels & Stories

"Okay, kids, ahmm ganito kasi, later pa tayo makaka-uwi. May konting inaayos lang si Uncle." "Po? Ano po ba 'yon uncle?" "Matagal pa po ba uncle?" "Ahm, hindi naman mga babies. Maglaro na lang muna kayo diyan, at ang uncle na ang bahala rito." Ngumiti naman ako sa kanila. Mabuti na lang nakakaintindi ang mga batang 'to.

"Tulong ko po 'yan sa inyo." Humakbang si Uncle para tingnan ang perang nasa kamay ni Auntie. Nakita ko ang pamumula ng mata ni Auntie. Niyakap niya ulit ako at hinaplos niya ang aking likod. Nahabag ulit ako at hindi ko mapigilan ang pagtulo ng luha ko. "Umuwi ka na muna sa amin. Alagaan natin 'yang baby mo." Sabi ni Auntie.

Seryoso kong utos at sabay na humarap sa akin ang tatlo, nagtataka na tumingin sa akin ang aking mga anak, halatang naghihintay sa susunod kong sasabihin. “I want you to meet your uncle Winter, he is mommy’s twin brother. Winter meet my sons, Terrence, Tylor and Tyrone.” Nakangiti kong sabi, kita ko na namilog ang mga mata ng aking mga anak at nag-unahan ang mga ito na makalapit sa kanilang uncle. “Wow! Seriously, Mommy? He is our uncle?” Tila di makapaniwala na tanong sa akin ni Terrence, nakangiti naman akong tumango sa kanya.

Narinig niyang tanong ng kanyang uncle sa katulong. “Magbihis kana, susunduin ko lang ang auntie mo.” Wika nito at mabilis siyang tinalikuran. ‘Auntie? Sino naman ‘yon, para tawagin kung Auntie?’ Habang nagbibihis, ay hindi niya maiwasan na nakaramdam nang inis, dahil pa-ulit-ulit niyang naririnig ang sinabi sa kanya ng uncle niya kanina.

aning aya na nito sa amin. “Nasaan si uncle, auntie? Pasensiya na, biglaang lang kasi itong pagpunta namin rito. Pero may kasabihan nga ‘di ba, auntie? Mas mabuti pang walang plano dahil natutuloy,” saad naman nito.

It was an annoying smirk. “Auntie? Then…we’re cousins?” sarcasm is obvious in his tone. Nawalan ng ngiti ang labi ni Uncle Solomon at halatang napikon sa sariling anak. “My bad…I forgot that all my relatives are all murdered…”

They are just a year younger than her brother Caleb and would finish college next year. “I’m sure you are excited to see the boys,” aniya nang nasa front door na sila ang mansyon. Her uncle had has always been proud of his sons. “I do. Your aunt too,” sagot nito bago huminto sa tapat ng sasakyan niya, tinanguan ang mga bodyguards niya. “You take care okay? See you in a month,” sabi nito bago siyang magaang niyakap.

Natawa ang asawa nito at siniko si Uncle na nabigla rin at napaisip. “Ayan, lagot ka. Nag-uulyanin ka na naman. Pati instructor mo ay kinakalimutan mo,” may halong pananakot na ani Aunt Ria. Doon lang natauhan si Uncle at mayamaya ay napakamot na ng ulo. “Tumatanda na nga talaga ako. Ni hindi ko na maalala ang mukha n’yo. Pasensiya na, Sir. Pero ang pangalan n’yo ay medyo naaalala ko pa,” anang Uncle na ikinangiti ko.

nakakailang kung tawagin ko silang Auntie at Uncle. OKay lang na tawaging uncle sila Uncle Christiian, Uncle Kurt na asawa ni Tita Arabella dahil medyo tumama na sila sa edad pero itong si Rafael, sobrang late sigurong lumabas. Siguro menopause baby siya? Ah ewan...basta kailangan kong makibagay sa kanila dahil bahagi na ako ng pamilya nila.

“Kung ayaw mong tawagin akong Auntie, tawagin mo na lang akong Anne.” “I… ayoko,” napalunok si Vivian, halatang hindi komportable. “Hindi ko kayang sabihin. Palagi kitang tinitingnan bilang hipag ko. Pero sige… tatawagin kitang Ate Anne sa ngayon.” Tumango ako. “Alam na ba ng kuya mo ang tungkol dito! E ang Uncle mo?” Umiling si Vivian. “Hindi ko alam.”