Back From The Brink Romane & Geschichten

Sabi nito sa sarili, at biglang naputol ang tali Kaya naman bago pa sya malapitan , dito na agad sya nakawala sa pagkaka tali nito,. At agad itong tumakbo papalayo sa mga Org, Sa kabilang banda, si Brayan Brilliones ay agad itong naka isip ng paraan kung paano ito makakabalik sa God of Universe Mode nito Mabilis siyang kumuha ng isang Ultimate Godly Pills, habang ito ay tumatakbo, sabay sinubo nito,

Susundan na sana siya nito nang tawagin siya ng mayordoma niya at gaya ng dati ang bagay ni Bratva. END OF FLASHBACK. Binabalik-balikan niya ang regalo nang biglang tumunog ang kanyang telepono at may natanggap siyang masamang balita. "Bravo!! Bravo!" sabi ni Albania habang pinapalakpak ang mga kamay na papalapit sa halimaw at asar ang mukha nito maging ang panga nito ay umigting. "Sa tingin mo ba madadaya mo ako at laging mas matalino sa akin," sabi nito na huminto ng 2inch na distansya sa kanya habang nanlilisik ang matalim nitong titig.

Ngayon, dala ko ang sariling desisyon, sariling paninindigan, at pusong handang masaktan muli—basta’t siguradong hindi na muling papayag na maliitin. At habang tinatanaw ko mula sa bintana ang pamilyar na gates ng mansion, pumasok sa isip ko ang isang bagay: Minsan, ang pagbabalik ay hindi dahil sa paglimot… kundi dahil sa muling pagharap—ng mas matatag, mas totoo, at mas handa.

Ramdam ko pa ang pagdampi ng paa ni Lucas isang huling sipa bago ako tuluyang bumagsak. Habang nawawalan ako ng malay ay malinaw ang aking hiling, hindi ito para sa kapatawaran kundi ang makabalik at baguhin ang lahat. “Bigyan Mo ako ng pangalawang pagkakataon upang makapaghiganti.” Isang hiling na alam kung imposible pero kung ako’y pag bibigyan sisiguraduhin kung mag babayad ang lahat ng nag pahirap saakin.

And minutes later, narito na ako sa bar and there he is! "BRETH!!!!!!!!!!" Tumakbo naman ako palapit sa kanya at yumakap. "NA-MISS KITA!!!!!!!! OMG!!!! YOU'RE BACK!" "Yes hon, and you're about to break my ear drums if you won't stop on shouting." Nakangiti naman niya akong binaba. Halos buhat niya kasi ako kanina. "Hehe, sorry hon. Na-miss lang kasi kita."

"Ang tanong, hanggang kailan ang expiration ng sakit niya? The moment she goes back to her old self, para na naman siyang anino ko." "Then, pray hard. Idaan mo sa dasal na sana hindi na siya bumalik sa dating siya." Bumukas na ang elevator para kay Ponce. "Honestly..." Napahinto siya sa paglabas at nabaling uli kay Adella. "I also like her new version. I prayed na sana hindi na siya gumaling sa sakit niya ngayon na psychosis. Does it make me sound so selfish?" Nagkibit-balikat lang si Ponce at lumabas na. Ngumiti si Adella sa kanya nang lumingon siya rito habang papasara na ang pinto ng elevator.

Agad siyang lumayo sa bata nang tumakbo ito papunta sa babaeng tumawag. End of Flashback.

Napatingin ako sa harapan ng bahay at saka pumikit saglit. Denver, I’m back. I'm really back!

Ang totoo ay hinihintay ko ang isang himala. Himalang magpigil sa mga kalalakihang 'to. Hindi ko man alam kung anong himala 'yon, malakas ang pakiramdam kong may darating! “I was once in this situation,” halos bulong ko at nakagat na lamang ang labi. “If this situation is one of it, then perhaps those who rescued me before will come! I wonder who they are?”

May nasilip ding pag-aalala. Or was she just hallucinating? Ang alam lang niya, nang mga oras na iyon, pakiramdam niya’y ligtas na siya. Para siyang nakahanap ng kanlungan na ibinigay niya ang lahat ng pagod at pag-aalala. Inilubog niya ang mukha sa dibdib nito. “You’re okay now. You’re okay now, babe.” Tumayo ito na tangan siya sa mga bisig. Sa nagmamadali nunit maingat na kilos ay nagsimula itong maglakad pabalik sa kabahayan.