Back From The Brink Romane & Geschichten

[BRIA BRIXTON] Hindi ko inakalang babalik pa ako sa lugar na ayoko na sanang makita pang muli pero kailangan. Kasi I'm being unfair to my partner habang tumatagal. She deserves security and assurance from my part too and that's why I came back.

Masaya ang nagdaang araw. Ang dalawa ay komportabe pa namang nag-uusap, sila Mavy at Nicole naman ay going strong pa rin. Masaya naman kami, lahat kami ay nag tuturingan na akala mo pasyente sa mental. Palaging may mga kalokohan na nasa isip, lalo na si Jethro na ang lakas ng trip sa buhay. Sa sobrang lakas ay hindi na namin siya masabayan sa kalokohan niya, tapos magrereklamo na ang panget namin kabonding. Parang tanga lang hindi ba?.

Na agad niyang ikina halakhak. Napahinto naman siya sa kanyang pagtawa ng marinig namin ang katok sa kanyang silid. “Fafa Adam, are you still awake?” malanding wika pa ni Bryan sa labas ng pinto kainis talaga ang baklang ito. Sinasabi ko na nga ba may balak talaga ‘tong gapangin si Adam. Sinamaan ko naman siya ng tingin na ikina-ngiti niya.

Ang isang malakas na braso ng bilyonaryo ay mahigpit na nakapulupot sa kanyang beywang, tila isang tanikala na walang balak magpakawala. Habang nakatitig sa matikas at natutulog na mukha ni Liam na malayo sa malamig na ekspresyon nito kapag nasa harap ng media, hindi mapigilan ng isip ni Aria na bumalik sa nakaraan. Isang linggo pa lang ang nakakalipas... ngunit pakiramdam niya ay ibang buhay na iyon. FLASHBACK (Isang linggo ang nakalipas...)

|Chapter 3: She’s Back “I KNOW ayaw mo nang bumalik sa lugar na ‘yon pero I still hope na pag-isipan mo ito. Over the years, alam ko ang mga pinagdaanan mo at sa ilang taong nagkatrabaho tayo, alam ko. May potential ka at isa itong oportunidad para mag-improve pa. Broaden your horizon. Soon – alam kong may mararating ka pa . . .,” Iyan lamang ang laman nang isipan ni Sabrina habang nasa loob ng eroplano pa-Pilipinas. Her kids were asleep beside her. Nakatulala lamang siya sa maulap na paligid at hindi maiwasang mag-alala sa maaaring mangyari sa pagbabalik niya – nila. Iniisip pa lamang niyang makikita niya ang taong ayaw na niyang makita ay bumabaliktad na ang kaniyang puso dahil sa kaba at

Kabanata 33 - Ang Pagbalik ni Don Rogelio sa Pambabae Sa paglipas ng mga araw, unti-unting bumalik ang kulay sa pisngi ni Don Rogelio. Ang dating maputlang mukha ay nagkaroon na ng bahid ng sigla, at ang kanyang mga mata ay tila bumalik na sa dating kislap na puno ng kapangyarihan. Nakakalakad na siya nang mag-isa sa hardin, paminsan-minsan ay nagbibiro pa sa mga kasambahay, at tila nakalimutan na ang bangungot ng aksidente. Ang lahat sa mansyon ay nakahinga nang maluwag sa kanyang paggaling, nagpapasalamat na ligtas siya at unti-unting bumabalik sa normal ang kanilang buhay.

“Babalik kami agad Amelia.“ Sabi ko sa kakambal ko kaya niyakap lang ako nito at magkahawak kamay na kaming pumasok sa lagusan na ginawa nito. Isang sakripisyo mula kay Amelia ang paggawa ng lagusan para makabalik kami sa mundo ng mga tao. Nanghihina ang katawan nito at natutulog ito ng halos isang linggo bago muling bumalik ang kapangyarihan nito. Ayokong maranasan nito ang hirap na iyon pero wala kaming ibang paraan para makabalik muli sa amin. Nang makalabas kami sa lagusan ay nandito na kami sa mansyon at napatingin sa paligid.

Yung tipong kahit walang salitang bumubuo sa pagitan namin, alam naming pareho na marami na kaming nasabi kanina. Sa bawat hakbang ng kabayo, ramdam ko ‘yung dahan-dahang pagbabalik namin sa realidad. Pero kahit gano’n, hindi ko maiwasang mapangiti. Kasi hindi na ako ‘yung Marga na umakyat sa bundok na may pagtatago. Bumaba akong mas sigurado sa sarili ko. Mas bukas. Mas... totoo. “Alam mo,” bulong ni Ziven sa likod ko, “parang ayoko ng bumalik sa bahay.”

agad na bungad ko sakanila bumingisngis naman si Savanna samantalang si Benesse napairap ito namamg katabi ko napailing "oh well nag comeback lang naman sila ni Nate hmp!"Nanlaki naman ang mata ko at hindi makapaniwalang napatingin kay Savanna na malawak ang ngiting nakatingin saakin "wow as in wow hindi ako makapaniwalang may balak pa pala kayong magbalikan so anong nangyari paano kayo nagkabalikan?"taas kilay kung tanong bumungisngis na namam sya bago nagsimulang magkwento

Laking pasasalamat ko naman sakanya “Salamat Lianda, tatanawin kong utang na loob ito.”Pinatong nito ang kanyang kamay sa aking kamay, “babalik ako agad.” aniya, tumango-tango naman ako saka ito umalis. Kinakabahan habang hinihintay na makabalik si Lianda. Sana ay walang makahalata sa’min. Ayoko nang may mapahamak pa ng dahil sa’kin, wala lang akong ibang paraan na maisip para makatakas dito kaya humingi ako ulit ng tulong Pabalik-balik ang lakad ko sa loob ng cr. Ilang minuto na ay hindi parin nakakabalik si Lianda. Nag-aalala na ako sakanya