Back From The Brink Novels & Stories

CASSANDRA’S POV Akala ko handa na ako sa kahit anong pagsubok. Na pagkatapos ng pagkakanulo, pagkatapos ng pagligpit sa mga traydor, wala nang mas matindi pang haharapin. But I was wrong. A message arrived on my private line. No greeting, no sender ID — just two words: “We’re back.” --- SCENE: THE GHOST FROM THE PAST The message shook me more than I wanted to admit.

natatawang sagot ni Braxx sa kan'ya na ikinailing n'ya. Napapansin n'ya na palagi s'ya ang biktima nito sa mga kalokohan. Parang naririnig n'ya ang kan'yang sarili na sinasabihan s'ya na "back to you Red" dahil naaalala n'ya kay Braxx ang lahat ng mga kalokohan na pinagagawa n'ya sa kan'yang pamilya at sa kan'yang mga kaibigan.

Nag-kalat sa lupa ang nahati nitong laman-loob pati na rin utak. Hindi maiwasan ni Sky na hindi makaramdam ng pag-baliktad ng sikmura dahil sa kan'yang nasaksihan. NAPAKA-BRUTAL. Pakiramdam niya tuloy ay live siya ngayon sa palabas na wrong turn kung saan nakita niya ang ganitong eksena. “Let's go back to our dorm.” Malamig na ani YESHUA na siyang dumating at nag-ligtas sa kan'ya

malamig nitong tugon at tumalikod na tiyaka ito umalis. Ngumiti naman ako ng nakakaloko, I'm not scared anymore Gray gusto ko lang Naman na bumalik ka sakin gusto ko lang na bumalik ka sa piling ko pero bakit Ang hirap mong pabalikin, bakit kailangan pwersahan at masakit na paraan pa Bago Kita mahuka sakaniya. "MONA'S POV"

Umiling si Avery. "Gusto kong lumabas." "Kung gano'n, sabihin mo sa'kin kung masakit ang paa mo. Huwag mong pilitin 'yan." "Alam ko." "Avery, kung alam ko lang na maraming mga miserableng bagay ang mangyayari sa atin kapag bumalik tayo sa bansang 'to, hindi na kita papabalikin," tinulungan siya ni Mike papunta sa sasakyan. "'Nong nasa Bridgedale tayo, maayos ang lahat. Hindi ako kailanman nag-alala sa'yo. Sino ang mag-aakala na ang pagbalik mo ang magbibigay sa akin ng walang katapusang pag-aalala."

Sa saglit na iyon, muli niyang pinisil ang aking kamay—isang pangakong hindi niya rin kami bibitawan. Lumipas ang tatlong buwan, at sa wakas, tuluyan nang nakarecover si Brandon. Mula sa mahinang paggalaw ng kanyang mga daliri hanggang sa unti-unting pagbukas ng kanyang mga mata, at ngayon, nakatayo na siyang muli—mas matatag at mas determinado kaysa dati.

Tanging ngiti ang naging tugon nilang lahat bago tuloyang lumabas si Lejaby sa karwahi. Inayos muna namin ang aming sarili bago naghintay sa pagpabalik sa amin ni Lejaby sa Mount. Nariem. Mabuti nalang at binigyan kami ni Queen Isabella ng ReversePotion para maging norma ulit kami. Maica at Rim kung nasaan man kayo, sana nasa maayos kayong kalagayan.

Nakakahiya mang aminin, pero pakiramdam niya, sa kabila ng kanyang kalagayan, siya ang panalo sa eksenang ito. Samantala, sumandal si Brandon sa window frame ng kwarto ng ospital, ang kanyang mga mata ay malamlam. “What if I say… you can come back? Right now. And I’ll restore your original position,” Brandon finally said, almost like a dare. Tumigil si Marga sa ginagawa niya. Hawak-hawak pa rin ang kutsilyo, pero nanigas ang kanyang kamay sa ere. Kung siya ito dati—'yung Marga na patuloy na umaasa kay Brandon kahit ilang ulit siyang binasag—baka wala pang isang segundo, sumagot na siya ng "yes."

Huminga ako nang malalim bago isinigaw ang gusto kong sabihin. “I WANT TO BACK NOW!” “PLEASE, BRING ME BACK WHERE AM I FROM!” “YOU SEE ME CHANGED, SO PLEASE. LET ME GO NOW!” Napaupo ako sa punong nakahiga at huminga nang malalim. Muling bumalik ang araw kaya nasilaw ako nang tumingin ako sa kalangitan. Napapikit ako bago nahiga sa punong kinauupuan ko. Nakangiting ipinikit ko ang aking mata at hinayaang dalawin ng antok.

it's okay not to be okay. EXCITED akong bumangon ng higaan dahil ngayong Araw ay Araw ng aking pagbangon. ngayon Kasi Ang unang Araw ko ng pagbabalik sa trabaho. buo na talaga Ang loob ko at handa na akong ibalik unti-unti Ang dating Venus. it's good to be back!