Romans & histoires Background For Coffee Shop

Bukod kasi sa cakes ay nag-offer din ng coffee ang mga ito, nagmumukhang coffee shop pero cake talaga ang pinaka main product nila. Isa pa sa kinaganda nito ay may playground na nasa may likuran. Pakiramdam niya nga mahilig sa bata kung sino man ang may-ari nito. The table and chairs are made with mahogany. Kaya naman kapag nasa loob ka ay pakiramdam mo ay ramdam na ramdam mo ang ang natural na ganda ng kalikasan. Lalo na at may mga totoong halaman ang pumapaligid sa buong shop. It's really amazing. "Daddy I'm going to play first," ungot ni Brianna sa kanya na ginalaw-galaw pa ang kamay niyang nakahawak dito. This is not new to him.

Ang lugar ng blind date ay ang pinakamalaki at pinaka eleganteng coffee house sa Syudad, matatagpuan ito sa kasalukuyang sentro ng siyudad, dahil handa ang may-ari na gumastos, ang coffee house ay may mga materyales na soundproof, pagpasok mo sa eleganteng coffee house, hindi mo maririnig ang ingay sa labas, makakapagpapahinga ang mga tao, at hindi sila garantiya na di maiistorbo sa loob. Dahil dito, maganda ang negosyo ng Bean & Blanket Café, at marami ang pumupunta roon para umupo, kahit hindi sila umiinom ng kape, maganda na ring magrelax doon at magpahinga. Sumakay ng motorsiklo si Sharon para sunduin ang kaibigan tapos pi-nark niya ito sa tapat ng bookstore at agad na pumasok sa loob.

Salubong ang mga kilay niyang umupo sa malambot na couch katapat nito. Nasa isang exclusive café sila. Si Meredith mismo ang pumili. Nakatayo ang café sa three-story building sa isang commercial compound. Medyo tago pero mukhang sadyang pinupuntahan pa rin ng mga parokyano dahil sa kakaibang ambiance. Perfect spot sa gustong magbawas ng stress. May mga puno at landscape kasi na puwedeng pagmasdan that will make you feel like you’re not in the city. “Before anything else, would you like to order coffee first?"

Siguro ay mauupo na lang ako sa isang bakanteng table at hihintayin na lapitan ako ng kung sino man ang imi-meet ko dito. Mabangong aroma ng kape at malamyos na jazz music ang agad na bumungad sa akin pagpasok ko ng coffee shop. I looked around and saw people minding their own business. May magkakaibagan na masayang nagkukwentuhan habang kaharap ang mga laptop nila. Siguro ay mga college students din sila gaya ko at narito para gumawa ng proyekto. Sa kabilang banda ay may mga mag-isang umiinom ng kape habang nakatingin sa labas ng shop. Natigil ang mga mata ko sa isang lalake na mag isang nakaupo sa pang dalawahang table. He is looking at me, I know dahil wala namang ibang tao sa banda ko. H

Tahimik na nagbabasa ng libro sa isang coffee shop ang bagong mag-asawang sina Veron Stacey at Ynzo Abraham. Maganda ang ambiance ng naturang coffee shop dahil bukod sa ma-e-enjoy mo na ang pag-inom ng paborito mong kape ay matutuwa ka rin sa mga aklat sa buong paligid na tila ba isang library. Libreng magbasa ng iba’t ibang uri ng aklat ang sinumang nagnanais na makapaglibang. May mga table na good for two or for barkada kaya marami ang customer ng shop. Maeengganyo ka talagang magbasa dahil punong-puno ng iba’t ibang uri ng aklat ang buong paligid at bukod doon ay halos nagbabasa ang lahat ng customer na napapagawi roon.

They welcome me with an open arms and I'm happy that I blend well with them. "Charmie," she smiles, hugging me in exchange. "Sa coffee shop kaya tayo. Gusto mo?" "Sure." Sa babang bahagi ng building na ito ang coffee shop. Masarap ang kape sa bahaging iyon at wala masyadong tao. May veranda sa itaas na gusto ko at palagi kami ni Bryce rito tuwing breaktime ko sa trabaho. "Dito tayo…" We both ordered the same flat white.

Paniguradong pagtuntong ng tanghali ay bagsak na ang mga ito sa locker room. I was all smiles. May iilang customer pa na hino-hold ang linya sa likod nito dahil busy pa sa kakapili. Since malapit lang din naman kasi sa malalaking building itong coffee shop ay marami ang dumarayo rito para bumili ng kape. Most of them are assistants. They’re always in a rush. “Good morning, Sir. What can I…” Kumunot ang aking noo nang mamukhaan ko kung sino ito. “Sir Ethan?”

“Shoo!” Raphael sighed as he left. Lumabas ito sa coffee shop. Medyo maingay sa shop dahil may music na nakaplay sa speaker ng shop. Inilibot niya ang tingin sa buong shop, simple lang ito at minimalist ang mga furniture na gamit. May mga obrang nakasabit sa wall na dumadagdag sa kagandahan ng shop. “Tati?”

It's just my past is in there! Nang dumating ang oras ng breaktime ay kaagad konng tinawagan si Vivi upang magkita kami sa isang coffee shop. Ang coffee shop na madalas kong puntahan ay isa sa mga paborito kong lugar, it's elegant and cosy. May light ambiance ito habang ang mga disenyo sa mga dingding ay tila traditional painting na ginawa ng mga kilalang artist sa iba't ibang bansa. At the same time, the coffee shop has a music that you will feel relax, because it's old music but gold.

Mula sa loob, nakatingin lang si Cali sa malaking glass window ng coffee shop na minsan nang naging tahanan ng kanyang mga pangarap. Sa labas, natatakpan ng alikabok ang dating makintab na signage. Ang dating buhay na buhay na café, punong-puno ng ingay ng mga nag-uusap na customers at halimuyak ng bagong timplang kape, ngayon ay isang malamig at tahimik na estruktura na lamang. Isang alaala ng isang buhay na hindi niya nagawang ipaglaban.