Bakit Sumasakit Ang Likod 소설 & 이야기

Karma ko na ba 'to? Kung hindi lang siguro inggit at landi ang pinairal ko baka hindi ganito ang sasapitin ko! Hatak n'ya ang isang paa ko habang naglalakad, masakit ang likod ko sa bawat hagdan na bababaan namin pero hindi ko na magawang magsalita.

Dahan-dahan niyang pinapahiran ang buong balikat at likod ko. "Sobrang sakit ba?" tanong niya. "M-Medyo, can you massage it, just a little." Malambing akong nagsasalita. "Psh..." reklamo niya ngunit minasahe niya pa rin. Sa bawat diin ng kaniyang kamay ay napapapikit ako sa sarap. Sandali lang ay uminit na ang buong likod at braso ko, nanunuot ang oil sa aking likod. Pakiramdam ko s********p nito ang sakit ng mga muscles ko.

Hubot-hubad na ang tanging takip sa katawan ay ang makapal na kumot Tahimik akong lumuha. Gustuhin ko mang gumalaw para sana pumunta ng banyo, hindi ko na kaya. Dumagdag pa talaga sa sakit ng katawan ko ang pananakit ng aking binti na feeling ko, sobrang namamaga na dahil napabayaan.

Inabutan ko rin siya agad ng tubig na mabilis niyang inubos at saka muling bumalik sa pagkakangiwi. "Naku napakahirap nang tumatanda, simula pa kahapon ay masakit na ang aking likod at balakang." "Ako na po ang magluluto, mabuti pa ay magpahinga na po kayo—" "Marunong ka ba?" Hilaw akong napangiti. "Hindi po." Natampal niya ang noo. "Oh sya… Oh sya… Masakit talaga ang aking likod kapag naggagagalaw, tuturuan na lamang kita."

Sinuot ko yong jacket ko at nag simulang mag lakad Lakad Lakad Lakad Lakad Lakad Lakaddddddddddd...... Lakad........ Wala nabang katapusang lakad ito? Gabe na at ni isang uri ng sasakyan wala man lang may dumadaan dito. Sumasakit na yong iyong paa ko feeling ko napudpud na yong heels na suot ko. Sumasakit narin narin yong ulo ko at nagugutom narin ako kanina pa.

Para marinig ko lang ang boses niya. "Sumasakit ang likod mo?" nag-aalangang tanong niya. "Dahil siguro 'yan sa paghiga mo o baka mali ang unan mo. Huwag kang mag-alala, normal lang naman 'yan lalo na't kakalabas mo lang." "Masakit po talaga..." kunwari ay daing ko. "Anong gagawin ko Dok?"

"Wala bang masakit sayo?" Natigilan ako saglit. Ngayon na naitanong nga nya, napahawak ako sa aking balakang at napa-i-stretch nang maramdaman ang kaunting pananakit ng aking likod. Dulot ata ng matagal na pagkakayuko habang nagkukuskos. “Wala naman... masyado,” tanging sagot ko, kahit nakita naman nya ang pagngiwi ko sa sakit.

May piring din ang mga mata niya. Masakit na ang likod niya dahil ilang oras na siyang nakaupo sa parehong posisyon. Mahina siyang napabuntong hininga. “May tao ba diyan…?” mahina niyang tanong. Pero walang sumagot. Naririnig lang niya ang patak ng tubig mula sa kisame at ang malamig na hangin na dumadaan sa lumang gusali.

tanong nito habang marahang hinihimas ang likod niya. Hindi siya nakasagot. Isa na namang bugso ng pagsusuka ang dumating, mas mahina nga lang kaysa kanina pero mas masakit na. Niluluha ng mata niya ang init na galing sa tiyan, at ang pawis sa kanyang sentido ay parang malamig na hangin na dumikit sa balat. "Hoy, magsalita ka naman. Para kitang kausap na bangkay dito. Anong kinain mo? Nahilo ka ba? Baka naman—"

“Ouch! My back!” Hindi na umaarte si Harry this time. Talagang masakit ang likod niya dulot ng pagbagsak niya sa sahig. Nadagdagan ang sakit ng kaniyang likod mula sa pagkakabagsak din niya kanina nang nawalan siya ng ulirat.