Bad Boy Alpha Kai

"เคยได้ยินสุภาษิตที่ว่าเกลียดอะไรก็ได้อย่างนั้นไหมที่รักไม่ชอบผู้ชายร่านๆอย่างเซอร์เวย์แต่ระวังจะมีผัวชื่อเซอร์เวย์ไม่รู้ตัวนะครับ"

"หิวมากเหรอ กินพี่เพิ่มมั้ยอิ่มยันชาติหน้าเลยนะ" "ไม่ค่ะ หนูไม่กินควาย"

เรื่องราวความรักในโลกบอยเลิฟ มีหลากหลายแบบตั้งแต่หวานชื่นสุขสมหวังจนกระทั่งช้ำในกระอักโลหิตให้ผู้อ่านได้เลือกสรรกันเลยค่า

Aku tidak tahu sampai kapan dan dengan cara apa cinta ini akan berakhir. Tak peduli kamu melihatku atau tidak, aku tetap mencintaimu bahkan jika ragamu jauh.

คนอย่างเธอ อยากได้อะไรก็ต้องได้ ยิ่งอะไรที่ได้มายาก ๆ มันยิ่งท้าทาย เหมือนกับที่เธออยากได้ผู้ชายจอมเย็นชาคนนั้นแต่เขาดันมีเจ้าของ

Agatha dipaksa menikah dengan anak dari sahabat ayahnya yang bernama Bima, ia tidak menyukai wanita karena kejadian di masa lalunya. "Gue bukan guy gue cuma benci cewek gara-gara masa lalu gue" Bima. "Kalo gitu biar gue yang buat rasa benci itu hilang" Agatha. Semakin hari mereka semakin dekat sampai salah satu dari mereka memiliki perasaan, namun sayangnya ia bersikap seolah-olah tidak ingin menikah dengan pilihan ayahnya. Suatu kejadian membuat mereka jauh. Di hari kelulusan Agatha orang tuanya memberi tahukan padanya jika ia dan Bima harus memberikan keturunan secepatnya hal itu membuat keduanya merasa stress. Hingga akhirnya Agatha bekerja sebagai sekretaris pribadi Bima, walau hubungan mereka di kantor tidak pernah terlihat seperti pasangan suami istri. Suatu hari ternyata takdir merubah kehidupan mereka.

เมื่อการเกิดขึ้นจากการถูกบังคับมาเฟียหนุ่มนิสัยแสนป่าเถื่อนกับคุณหนูแสนดื้อรั้นจึงต้องทำทุกวิธีทางเพื่อให้การหมั้นล้มเลิกลง

"แค่หวงฉัน หนี้อาจไม่ลด แต่ถ้ารัก..ก็ไม่แน่" "อิ่มแล้วค่ะ" ใครจะไปกินอะไรลง ก็เขาเล่นมองเธอราวกับจะกลืนเธอลงท้องไปทั้งตัวขนาดนั้น แถมยังเติมไวน์ให้เธอกับเขาไม่หยุด จนตอนนี้เธอรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งตัวแล้ว "แน่ใจนะว่าอิ่มแล้ว เพราะถ้าเธอลุกจากโต๊ะนี้ไป เธอจะไม่ได้กินอะไรอีกเลยจนถึงเช้า..นอกจากน้ำเท่านั้น" เธอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ไม่รู้ว่าวันนี้ผีเข้าเขาหรือเปล่า ถึงพูดและมองเธอราวกับไม่ใช่เขา หรือเพราะแบบนี้ ถึงทำให้สาวๆ อยากที่จะมานอนทอดกายให้เขาเชยชม ไม่เว้นแม้แต่นางเอกดังระดับแถวหน้าคนนั้น เมื่อเธอไม่ตอบอะไร เอาแต่จ้องมองหน้าเขาอย่างอึ้งๆ เขาจึงกระดกไวน์จนหมดแก้วแล้วลุกเดินไปหาเธออย่างช้าๆ เขาก้มตัวลงมาโอบบ่าบอบบางแล้วกระซิบเสียงแหบพร่าชิดใบหูของคนที่ยังนั่งเบิกตาค้าง "เธออิ่ม แต่ฉันยังหิวอยู่เลย" พูดจบก็จรดริมฝีปากร้อนรุ่มจูบข้างแก้มของเธอย้ำๆ แล้วถลำไถลลากมาจูบที่ใบหูบอบบางโดยไม่พลาดขบเม้มติ่งหูของเธอเบาๆ อย่างเร้าอารมณ์จนคนตัวบางหลับตาพริ้ม

'รักเเรกของเธอเกิดขึ้นท่ามกลางสายฝน ทว่าคนที่เธอเเอบรักกลับมีนิสัยเย็นชาไม่เหมือนชายหนุ่มจิตใจดีในคืนนั้นเลย คนที่เธอปักใจรักตั้งเเต่สบสายตากัน' ความรักที่เกิดขึ้นเพียงสบสายตา ย้อนกลับไปวันนั้น วันที่เธอได้บังเอิญเจอกับชายหนุ่มจิตใจดีที่เคยช่วยลูกหมาของเธอเอาไว้ เธอดีใจมากเมื่อรู้ว่าเขาก็เรียนอยู่ที่มหาลัยฯเเห่งนี้เหมือนกัน เเต่คิดว่าเขาคงจำเธอไม่ได้หรอก เพราะคืนนั้นทั้งมืดทั้งฝนตกเเถมเธอยังถือร่มเขาคงมองไม่เห็นหน้าตาของเธอเเบบชัดเจน ทว่าเธอกลับจำเขาได้ไม่เคยลืมเลือน เเละเธอก็ไปรู้มาว่าเขาเรียนอยู่คณะวิศวะ ปี 3 เป็นคนดังของมหาลัยฯที่ผู้หญิงมากมายต่างก็หมายปอง มีอยู่หลายครั้งที่เธอคอยเเอบมองเขาอยู่ห่าง ๆ จำได้วันนั้นที่เขาเเข่งฟุตบอลเธอก็ไปตามเชียร์ เเววตาของเธอมองเขาด้วยความภาคภูมิใจ เธอมีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นเขา คนที่เธอปักใจรักตั้งเเต่สบสายตากัน

...รัก หรือ สงสาร.... "ถ้าไม่ได้รักก็ปล่อยฉันไปเถอะ" "แม่อุ่น อึก ปุยนุ่นอยากให้แม่อุ่นอยู่กับป๊ะป๋า ฮื่อ "