Bad Boy Smut

"สุขสันต์วันเกิดนะคะ" เพล้ง! "อยากให้รันไปจากคุณมากเลยเหรอ" เสียงหวานถามด้วยแววตาแสดงออกมาถึงความเจ็บปวด เธอถามมาเฟียหน้าหล่ออย่างตัดพ้อไปกับความใจร้ายไม่เห็นค่าจากเขา "ใช่ ช่วยออกไปจากชีวิตฉันสักที"

"คุณเพทาย..." "ต่อไปไม่ต้องมาหาฉันอีก" "ค...คะ?" "อยู่ในที่ของเธอไป ไม่ต้องมานั่งรอหรือพยายามยุ่งเกี่ยวอะไรกับฉัน เธอไม่ใช่นางบำเรอของฉันอีกต่อไป ฉันไม่ต้องการร่างกายของเธอแล้ว จากนี้ไปเธอก็เป็นแค่เด็กในมูลนิธิที่ฉันสงสาร เก็บเอามาเลี้ยงดู" ปากหนาขยับบอกด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเย็นชา แววตาไม่ได้มีความเอ็นดูอลินญาอีกต่อไป เพียงแค่คำพูดของเขาก็ทำเอาหัวใจของคนตัวเล็กแทบแหลกสลาย ทว่ายิ่งต้องมาเจอน้ำเสียงกับท่าทีเฉยชาอีกคนก็ทำเอาอลินญารู้สึกเจ็บปวดตัวชาไปทั่วทั้งร่างกายและจิตใจ เธอเจ็บ...เจ็บจนแทบยืนไม่ไหว "จำไว้ อยู่ในที่ของเธอ"

Latri sangat bersyukur akhirnya dapat mengandung kembali. Bahkan, buah hati keduanya berjenis kelamin laki-laki, sesuai dengan permintaan ayah dan sang ibu mertua. Latri senang bisa menjadi menantu yang berguna. Kebahagiaan hanya berlangsung sebentar, calon bayinya meninggal. Pupus sudah harapan terbesar Latri. Ia sempat terpuruk. Namun, sang suami membawa seorang bayi lucu ke rumah. Mereka akan mengangkatnya sebagai anak. Dan, saat Latri benar-benar menaruh rasa sayang yang besar pada bayi itu. Maka, ia tertampar kenyataan begitu pahit. Hilang sudah kepercayaan pada sang suami. Pria itu bukan suami terbaik, ia telah disuguhkan kebohongan yang apik. Rasa benci pun mengalahkan keinginan untuk mencintai balik Wirya. Bahkan, hendak berpisah.

Her name is Nancy Wilson, a last year history student at the city collage. Not a topper but still manages to get good grades in the finals to show her report card to her elder brother proudly. Her life is simple and ordinary with some basic regular issues like she's too broke to buy an iPhone that even saving her pocket money for an entire year is not enough for her to afford it and too clumsy to pull up something hot so that she could fancy a boyfriend for herself who could buy her one, she's a ordinary next door girl but everything is about to change as someone is about to intrude in her life and turn it upside down.

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว งั้นฉันขอตัว" หญิงสาวพูดขึ้นด้วยสีหน้าท่าทางยังคงนิ่งเฉย ลุกขึ้นจากโซฟาทำท่าจะเดินออกไป แต่... "เดี๋ยว..." เสียงทุ้มเข้มเอ่ยเรียกคนตัวเล็กขึ้นทำให้พราวดาวชะงักเท้า แต่แล้วก็ต้องนิ่งไปกับประโยคต่อมาที่ได้ยิน "...เธอยังไม่ได้จ่ายดอกเบี้ยครั้งสุดท้าย"

"ไอ้บ้า!" ฉันตะโกนออกมาจนสุดเสียง พยายามดิ้นแรงๆ เพราะหวังจะหลุดจากการเกาะกุมให้ได้ แต่แรงเท่ามดแบบฉัน ไม่สามารถสู้แรงช้างแบบหมอนี่ได้เลย "ไม่เลิกอวดดีก็ดีเหมือนกัน จุกขึ้นมา จะได้ไม่ต้องโทษฉัน!" "กรี๊ดดดดด!" ฉันกรี้ดออกมาอย่างขัดใจ สองแขนถูกหมอนั่นกดลงกับเตียงเอาไว้ แล้วหมอนั่นก็ใช้ปากกับหน้าอกของฉัน ทั้งขบ ทั้งกัด ทั้งดูดแบบนั้น มันบวมเป่งจนไม่รู้จะบวมตรงไหนแล้ว เนินอกที่เคยขาวผ่อง หมอนั่นก็ฝากรอยจนเกลื่อนกลาด หมอนี่มันเถื่อนมากกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ด้วยซ้ำ "เกลียด ฉันเกลียดนาย!" "เกลียดได้ แต่จำด้วย ว่าเธอเป็นของใคร!" หมอนั่นพันธนาการข้อมือของฉันด้วยมือเพียงข้างเดียว ก่อนจะค่อยๆ ปลดกางเกงยีนส์ราคาแพงของตัวเองออกไป ไม่ต้องบอกเลย ว่าฉันกำลังจะเจอกับอะไรในรูปแบบไหน เพราะนับตั้งแต่วันนั้น วันที่เป็นวันเกิดของฉัน วันที่เราไปดื่มกันที่ผับ แล้วเพื่อนสนิทของฉันที่ชื่อเวกัสได้หายไป คนแรกที่ฉันสงสัย คือเพื่อนสนิทของนายคนนี้ แต่แทนที่มันจะบอกฉันดีๆ แต่กลับใช้วิธีสกปรก ให้ฉันยอมตกเป็นของมัน

อย่าปากดีให้มันมากนักตราบใดที่ยังต้องใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ก็ต้องทำตามที่ฉันสั่งและหัดเจียมตัวไว้ด้วย!

Luka masa lalu menghantui kehidupan kakak beradik itu, mereka adalah Allendra dan Alena Spancer. Keduanya tenggelam dalam kebencian dan pada akhirnya harus saling menyakiti. Alena ingin membunuh kakaknya dan Allendra bahagia dengan tekad mengerikan sang adik. Alena memang harus begitu. Di tengah kemelut masalah kakak beradik itu, hadirlah Azeeya, sosok guru yang tiba-tiba terseret dalam kehidupan pelik keluarga Spancer. Ia telanjur terjebak di sana dan pada akhirnya harus mengecap cinta untuk seseorang yang tak mempercayai cinta.

All she dream of is to marry a man she loves, and to build a complete family with that man. Ngunit sa araw ng pinapangarap na kasal, hindi niya alam na mababago ang lahat. Sinira ng babaeng minsan na niyang pinagselosan ang araw na matagal nilang pinaghandaan, at nabunyag ang kataksilan ng lalaking sana ay siya niyang makatutuwang sa buhay. Alam ni Caroline ang pakiramdam na maging unwanted child, dahil siya mismo, naranasan iyon. Kaya nang sabihin ng babaeng iyon na ipinagbubuntis nito ang bunga ng kataksilan ng nobyo niya—itinigil niya ang kasal. Pirma na lang sana ang kulang. Pipirma na lang sana si Jordan… Pero luhaan niyang nilisan ang lugar. Ipinaubaya niya ang lalaking minamahal, at nagpakalango siya sa alak. Para lang magising sa estrangherong lugar, at mabuntis ng estrangherong iniligtas niya sa inaakalang pagpapatiwakal. Sino nga ba ang ama ng dalawang supling na naging bunga ng isang gabing pagpapakalunoy niya sa kabiguan, na nag-take advantage sa kaniyang kalasingan? Darating pa kaya ang panahong may maipakilala siyang ama sa kambal na naging bunga ng isang gabing kapabayaan, gayong ni hindi niya maalala ang pagmumukha ng lalaking iyon?

“ทำไมถึงมีรอยแผลแบบนี้บ่อยขนาดนี้ครับ อาทิตย์นี้ผมเจอคุณ 3ครั้งแล้ว?” หมอมาร์เวลเอ่ยกับหญิงสาวสวยเปรี้ยวถึงใจที่เธอมาโรงพยาบาลด้วยอาการเป็นแผลเหมือนเกิดอุบัติเหตุ แต่ไม่ได้เยอะอะไร ”คุณหมอจำเป็นต้องรู้เพื่อใช้สั่งยาหรือไงคะ“ ”ดูท่าทางคุณระมัดระวังกับรอยแผลมาก ไม่น่าจะสุ่มส่ามเป็นแผลเองบ่อยหรอกมั้งครับ เพราะถ้าแผลแค่นี้คุณรีบมาหาหมอละก็“ ”......“ ”ผมพูดถูกใจดำหรือไงครับ“ ”งานฉันมันต้องใช้เรือนร่าง เพราะฉะนั้นฉันจำเป็นต้องไม่มีตำหนิ“ ”........“ เมื่อได้ยินหญิงสาวพูดแบบนั้น หมอมาร์เวลถึงกับชะงักนิ่งไป ” ใช้เรือนร่างที่คุณว่า มันใช้แบบไหนกัน“ ” ถ้าคุณหมออยากรู้ ก็ไปที่อะโกโก้คลับตรงซอย 15 นะคะ“