Bakit Kinikilabutan Ang Ulo 소설 & 이야기

F A S T F O R W A R D Ang sakit naman sa ulo. Ano ba ang ginawa ko kagabi? Hindi pa man ako tuluyan na nakakatayo. Pakiramdm ko pagod na pagod ako. Ehh, hindi ko pa nga din nabubuksana ng mata ko ehh. Pakiramdam ko, inaantok pa ako. Ano ba ang hinawa ko kagabi? Eiii! syempre, dahil curious ako. Inisip ko nang mabuti. Hmm??

Pinanlakihan ko pa siya ng mata. Bigla siyang tumawa at napatingala nasapo ang mata. Tuwang-tuwa pa ang bwisit na ito. "Kakainin ko na para labasan ka at mailabas mo iyang init ng ulo mo sa 'kin, alam ko bitin ka kanina kaya ka galit," pilyo niyang sinabi kaya namula na naman ang mukha ko. Ang kapal... Hindi mainit ang ulo ko dahil hindi ako nilabasan! Saan naman kayang lumalalop ng utak niya naisip iyon?

Ang kulit. Ahhh, F**k. Ohh hang over sakit mo sa ulo. napapahilamos ako ng aking mukha at hinihilot ang sintido baka sakaling makabawas sa sakit at hilo. Sa kabila ng masakit kong ulo pinilit ko pa ring bumaba ng kama para pumunta ng banyo to take a quick shower baka sakaling mabawasan ng hang over ko at pananakit ng ulo. Pagbaba kong kama nagulat pa ako ng mapagtantong walang man lang pala ako ni isang saplot sa katawan which is hindi narin naman nakapagtataka dahil madalas naman akong nag huhubo't hubad kapag natutulog. Pero parang may mali, parang wala akong matandaan sa nangyari kagabi. Ni hindi ko nga alam kong paano akong nakauwi. At ang alaga ko down there parang ang lagkit lagkit at

O may iba pang dahilan? Habang mas iniisip niya, mas bumibigat ang pakiramdam sa ulo niya. Para bang may mabigat na batong ipinapatong sa isip niya, hanggang sa sumakit muli ang ulo niya. Ayaw na niyang mag-isip pa. Dahan-dahan niyang ipinikit ang mga mata at pinilit magpahinga. Biglang bumukas ang pinto ng sasakyan.

"Kung ikukumpara sa isang walang buhay na bagay tulad niyan, mas mabuti kung makinig sila sa kanilang ulo, tama ba?" "Anong ibig mong sabihin?" Malamig na tumawa ulit si Jeff. "Teka, nasaan ang ulo? Ni hindi ko siya nakikita!"

Bakit mukhang kinakabahan ka halatang nauutal ka d'yan. Wala to Darwin siguro dala lang ito sa sakit ng ulo ko. Masakit ang ulo mo? Uminom kana ba nang gamot? Baka nag papagod ka masyado dito. Hindi naman sa gano'n Darwin ngayon lang talaga ito. Wag kang mag alala hindi ko nakalimotan ang bilin mo sa'kin. Mabuti naman kong ganon wag ka kasi masyadong magpagod. Alam mo namang minsan sumasakit yang ulo mo diba.

Kahit na may dumating, imposibleng mapansin niya ang pagkakaroon ng bungo. Malinaw na naalala ni Esteban na ang sakit ng ulo niya noong gabing iyon ang pinakamalakas sa lahat ng mga pag-atake, na parang may kung anong pinipilit sa kanyang utak. Biglang nagtaas ng ulo si Esteban! Pilitin mo sa ulo mo! Hindi kaya... Tumalon si Esteban mula sa kama na may bakas ng takot sa kanyang mukha, lumakad papunta sa salamin, at tumingin sa kanyang ulo, na walang kakaibang ipinakita.

KINABUKASAN Nagising ako na medyo masakit ang ulo ko. Sa sobrang sakit halos mamilipit na rin ako. Hindi ko alam kong isa ito sa sintomas nang pagbubuntis ko o sadyang may migraine lamang ako. "Love!" usal ko kasabay nang pag kalabit ko dito, sapagkat hindi ko na rin kaya ang sakit ng ulo ko. Hanggang sa nanlabo na ang paningin ko at paligid ko. Hindi ko na din alam ang sunod pang nangyari.

Nabubwesit akong kaagad nilisan ang lugar at pinagpatuloy ang paglalakad. Sumasakit na ang ulo ko kakaisip bakit n'ya 'to ginagawa. Anong dahilan? Pero wala pa ring magandang idea na pumapasok sa utak ko kundi ang mga binuntis n'yang mga kabit n'ya. Kahit pagbalik-baliktarin man, legal wife n'ya pa rin ako at wala s'yang karapatan iputan ako sa ulo. Luluhod muna s'ya at luluha ng dugo sa harapan ko bago ko s'ya mapapatawad.

Ayaw niyang mabasa nito ang iniisip niya. Maya-maya ay napangiwi siya dahil may pumitik na naman na ugat sa ulo niya. Napahawak siya sa kanyang noo. “Bakit? Anong nangyari? Masakit ba ang ulo mo?”