Bakit Kinikilabutan Ang Ulo Novels & Stories

Natigilan siya at napakunot ang noo. “W-waahhh!!!!” Halos maglabasan ang ugat niya sa leeg ng umikot ang bagay— no! Hindi ito bagay, kundi ulo ng isang tao!!!! Pugot na ulo ng tao!!!! Samantalang gano’n na lang ang paninigas ng katawan ni Virvin ng makita ang pugot na ulo na gumugulong pa dahil nasipa niya ito ng malakas dahil sa takot.

tanong ko. “Sugat sa ulo means nasa kaliwang bahagi ng kanyang ulo. Na siyang nagbleed nang tingnan namin. Maybe there are things that are triggering her that's why it causes to bleed. Maayos naman po ang operation. Malinis din kaya nagtataka ako why it is beeding. So please po. Huwag niyo po siyang itrigger masyado at baka di niya po kayanin.” The doctor said, “Okay Doc. Salamat.” I answered.

Ngunit ang sakit ng ulo ay tila lumalim lamang, isang walang humpay na sakit na tumangging mawala. Ang sakit ng ulo na ito ay malamang na karapat-dapat, kung isasaalang-alang ang dami ng luha na aking nalaglag at ang kakulangan ng tulog na aking tiniis. Nakakatakot kung gaano kabilis magbago o maglahad ang mga bagay sa loob ng maikling panahon.

Pumikit muna siya habang hinihintay na matapos ang amo niya kumain para makapaglinis siya. Hindi niya maiwasan na isipin ang nangyari kagabi. Ano kaya ang sasabihin ng amo niya sa kanya kagabi? Nilapit kasi nito ang ulo sa tainga niya, kaya malamang ay mayro'n itong ibubulong sa kanya. Ano naman kaya iyon? Tungkol saan? May iuutos kaya ito sa kanya kagabi?

Shit bakit ganito to kalaki? Sinimulan kong isubo sa ulo palang medyo nahirapan na ako dahil ang laki kaya pati pagbuka ko ng bibig ko ay malaki rin. Napatihgala ako dahil narinig ko ang mahinang ungol niya. Yung mga napapanood at alam ko lang yun ang ginawa ko pero ang hirap ilang beses akong muntik masuka. “Enough.” Bigkas niya. “Now, turn around," utos niya.

MASAKIT ang ulo ni Solenne pagkagising kinabukasan. Parang pinupukpok ng malaking bato ang sentido niya, at ramdam niya ang bigat ng buong katawan. Hindi niya alam kung dahil ba ito sa puyat, sa kaba, o dahil sa mga narinig niyang putok ng baril kagabi.

Kinabukasan, nagising si Lila na may kabuntot na kalituhan sa kanyang isipan. Masakit ang ulo mula sa kakaisip, at ang kanyang mga mata ay mabigat. Laging ganito—magulo ang kanyang mga thoughts, parang may kumakalabit sa kanya, ngunit hindi niya kayang sagutin.

HAHA! Dahil sa pagkakatama ng bola sa ulo ni Sir Justine ay pigil na pigil talaga akong matawa. Plano ko na talagang patamaan ito doon at hindi nga ako nagmintis sa pag-asinta sa ulo nya.

As much as possible, ayokong makasakit ng damdamin ng kapwa ko basta't kaya ko pang magtimpi. "Walang hiya kang babae ka! Sinasabi mo bang nasa talampakan ko ang utak ko?" biglang nanlisik ang mga matang singhal niya sa akin. Umikot ang aking mga mata nang marinig ko ang sinabi niya. Mukha lang niya ang sinabi kong nasa talampakan niya heto at utak na agad ang kanyang iniisip. Sabagay, ang mukha at utak ay pnakakabit sa iisang bahagi ng katawan ng tao. Ang ulo. Kaya kung nasa talampakan niya ang mukha niya ay malamang nasa talampakan din niya ang utak niya. May point naman pala kung bakit siya nagalit. Pero waka akong pakialam. Bahala siyang mag-isip ng kung ano-ano.

“Oh my God!” Naluluhang hinaplos ko ang kanyang ulo. Wala pa siyang malay at may tama siya sa balikat dahil duguan ito.