Ballpen In Tagalog の小説・ストーリー

‘Nandoon din kaya si Jace-- Shit! Nagulat siya nang biglang mag-blot ang gamit niyang pulang ballpen. Unsure of what happened, she examined the red pen in her hand. Kumakalat na ang tinta pababa sa mga daliri niya hanggang sa kanyang pulsuhan. Thick, warm, and screaming red like...

Kaloka. Shit! Hindi na ako nakikinig. Napanguso na lang ako at pinaglaruan ang ballpen sa aking daliri. Ramdam kong may nanonood sa ginagawa ko, kaya napalingon ako at halos mabilaukan sa sarili kong laway nang mahuli ko ang seryong tingin ni Engineer Planze sa mga daliri kong nilalaro ang ballpen at inangat ang tingin hanggang sa mahinto sa aking mga mata.

tugon niya sabay turo sa bolpen niya. Tumungo ako at kinuha ko ang aking pencil case. "Eto oh." Ibinigay ko sa kanya ang ballpen ko. Nang mapansin ni Wenna ang payong ni Mr. Gillesania, kinuha niya ito. "Uy, may payong ka pala, pwede bang mahiram para mamaya? Wala kasi akong nadalang payong. Tutal hehehe, nakita ko kanina na may payong ka pa," ukol niya habang hawak ang itim na payong.

Ano bang sinasabi nito, di ko narinig. "Ballpen!" Napalakas ang pag sabi niya kaya lumingon sila sa gawi namin. "Anong bang pinag uusapan niyo dyan Miss Vergara?" "Ballpen daw, manghihiram siya." Sabay tinuro itong katabi ko. Pansin kong bigla siyang napayuko, nahiya siguro. Binigyan naman siya nang ballpen ni Xenon. Tsk, bait-baitan ah.

saad ko. “Ha! Mali ka, Nicolo! Pakinggan mo ang sasabihin ko okay?!” Too loud. “Magkaiba ang ballpen tsaka papel diba?! Pero kapag pinagsama mo ang dalawa, may silbi ito. Magandang duo kumbaga! If you use a pen and paper, you can write. And when you write, you can create words. And if there are words, you can create a masterpiece! Just like a novel, a poem, or an essay.”

paalam nito Maya maya lang ay sinundan ko na ito, at sakto dahil nasa loob ito ng cr at naiwan sa hand washing ang purse nito at agad ko naman itong binuksan at nakita ko nga ang script nito para sa speech niya mamaya, at agad ko naman itong pinalitan ng binigay ni andrei. At ng matapos na ito, agad naman na kung lumabas.

Mamatay tao, huh? Pasugod na s'ya sa'kin nang mabilis kong sinipa ang ballpen sa kamay n'ya dahilan para tumalsik ito sa ere. Nasa likuran n'ya na ako ng nasalo ko ito gamit ang kanang kamay ko. "Hindi gan'to ang tamang pag-gamit sa ballpen, Major. pero kung gusto mong gamitin 'to sa gan'tong paraan, well, pagbibigyan kita," tinutok ko pa ng mariin ang ballpen sa leeg n'ya.

Hindi ba nila alam ang ballpen at ganito pa rin ang gamit nila? Kinuha ko iyon at sinubukan sumulat sa isang papel. Hindi itim ang kulay ng ink kundi pula. Inamoy ko ito at napatakip ako ng ilong. Ang baho! Amoy kalawang! Ano ba itong ink na ito napakabaho! Tila… tila nabubulok ang amoy. Ganito ba talaga ang ink ng mga sinauna? Mabaho ang amoy.

Pagkatapos ay lumapit muli. At sa pagkakataong ito, mas malapit. Halos magdikit ang mga labi namin. “Hindi hangga’t hindi ko pinapayagan.” Nanlaki ang mga mata ko. Mabigat. Mapanganib. At nakakagulo ng isip. Huminga ako nang malalim. At sa gabing iyon… hawak ko ang bolpen. Hawak ko ang kapalaran ko.