Ballpen In Tagalog Novels & Stories

Saka nagpasyang umupo na lamang sa upuan at nakapangalumbaba ulit. "Hay! Bakit ba palagi ka na lang sa isip ko? Big cucumber! Grrr! Nakaiinis ka," ani ko pa at pinanggigilan ang hawak kong ballpen hanggang sa maputol ito. "Swerte naman." Kaya naman kumuha ako ng tissue sa loob ng aking bag at alcohol upang punasan ang nagkalat na tinta ng ballpen sa aking kamay.

Naiwan akong nakatayo roon at gulong-gulo. Pakiramdam ko ay sasabog ang utak ko sa mga nalaman ko. Napatingin ako sa hawak na ballpen na binigay ni Isabella sa akin. At paano naman makakatulong ang ballpen na ito? Ipinilig ko ang aking ulo at sinubukang iwaksi ang lahat ng nangyari sa mga oras na ito. Maingat kong inilagay ang ballpen sa bulsa ng aking trench coat.

ngumiti siya rito at inabot dito ang ballpen. Ngunit sa halip na kuhanin nito ang ballpen ay bigla na lang nitong hinawakan ang kanyang kamay pagkatapos ay nagsalita. “Ang lambot ng kamay mo at napakaputi, mukhang mabango pa.” sabi nito sa kaniya.

Inalis niya ang kamay ni Noah, lumuhod, at mabilis na isinilid ang ballpen sa kanyang bag, at isinara ito nang mahigpit. "Ano iyan?" tanong nito, nakatingin sa kanyang bag. "Wala, ballpen lang." Nagkunwari siyang kalmado, ang kanyang mga daliri ay mahigpit na nakakapit sa bag kaya namuti ang mga ito. "Ibigay mo sa akin," sabi nito. Hindi, hindi pwedeng makita ni Noah ang ballpen niya. Lalo niyang niyakap nang mahigpit ang bag. "Saan mo gagamitin ang ballpen?"

Iniikot niya ang hawak na ballpen hanggang sa lumitaw ‘yon. “PEn 1966,” mahina niyang basa. Nagkataon lang ba o marami naman na ganoon klase ng ballpen. Wala talaga siya ideya kung anong klaseng balllpen ‘yon. Nang iabot ng kanyang ama iyon, ang tanging sinabi lang nito ay pangalagaan niya at darating ang araw na magagamit niya ‘yon. Ito na ba ‘yon?

Mabagal naman akong tumango bago ko kinuha sa bag ko ang ballpen ko. "Ito," tanging sagot ko. Ngumiti naman siya bago kinuha ang ballpen na hawak ko. "Ano bang ginagawa mo?" nagtatakhang tanong ko. Mabilis naman niya akong nilingon. Nakakunot pa ang kanyang noo. "Hindi ba halata? Nagsusulat ako," seryoso at puno ng sarkasmong sagot niya sa akin.

"Magkano nga ba 'yon?" "Hmm..." Nagkunwari pa siyang nag-iisip. "Mga two hundred sixty thousand." "..." "...ANO?!" Halos mahulog ang hawak kong ballpen. "Dalawang daan at animnapung libo?! Tao ka pa ba?!" Humalakhak siya. "Mura lang 'yon." Kinuha ko ang ballpen. At agad iyong ibinato sa kaniya. "Peste ka!"

Magiliw na sabi nung madre. "Talaga po?" I'm a bit tense when she came to us. Agad niya kaming dinala sa gilid nung simbahan para ibigay sa amin ang papel at ballpen na agad kong tinanggap. It's not that bad if I write my wish here, right? Ipapanalangin ko nalang na sana matupad iyon. Napatingin ako kay Evan na tinanggp den iyon tsaka nagsimula magsulat kaya gano'n den ginawa ko.

tugon niya sabay turo sa bolpen niya. Tumungo ako at kinuha ko ang aking pencil case. "Eto oh." Ibinigay ko sa kanya ang ballpen ko. Nang mapansin ni Wenna ang payong ni Mr. Gillesania, kinuha niya ito. "Uy, may payong ka pala, pwede bang mahiram para mamaya? Wala kasi akong nadalang payong. Tutal hehehe, nakita ko kanina na may payong ka pa," ukol niya habang hawak ang itim na payong.

"Hey, akin 'yan!" Sinulyapan lamang siya nito sandali saka nito inilahad ang palad na naka-gloves pa. "Pen." Napakurap siya. "Huh?" "Pen. Ballpen. Panulat. Bilisan mo," walang gana nitong sabi. His hand even gestured as if telling her to hurry.