Ballpen In Tagalog Novels & Stories

‘Damn… It will be a long explanation…’ Nanginginig ang kamay kong kinuha ang ballpen niya, may naka-ukit doon at ang pangalan niya iyon. ‘P. Monecidad’ It was in cursive. Nang sulyapan ko ang berdeng mata niya ay nakatingin iyon sa ballpen na hawak ko. Pigil hininga kong ipinikit ang mata at itinago ang ballpen sa bulsa ko na ikinataka niya.

Hindi na rin ako gumamit pa ng bra at panty dahil nilabhan ko ang akin, next time magdadala na talaga ako rito. Okay lang naman, si Chrome naman ang kasama ko. Wala naman na akong dapat itago. Mas mabuti nga ito 'di ba? Para madali akong mabuntis. Not that I am rushing. Ayoko lang na maghinala si Dad. Ready na rin naman ako na magkaanak. Pababa pa lang sa hagdan ay nakakarinig na ako ng ingay sa kusina. Anong mayroon?

Saka nagpasyang umupo na lamang sa upuan at nakapangalumbaba ulit. "Hay! Bakit ba palagi ka na lang sa isip ko? Big cucumber! Grrr! Nakaiinis ka," ani ko pa at pinanggigilan ang hawak kong ballpen hanggang sa maputol ito. "Swerte naman." Kaya naman kumuha ako ng tissue sa loob ng aking bag at alcohol upang punasan ang nagkalat na tinta ng ballpen sa aking kamay.

matipid niyang sabi. Napahinga ako ng malalim at kinuha ang mamahalin na ballpen niya, “In one condition,” pakikipagsundo ko. “What?” Nakatitig lang siya sa akin kaya ikinaway ko ang ballpen niya. “Akin na lang ‘to.” “Tsk, that’s my favorite pen..” pabulong niyang sabi. “Edi ‘wag—” “Oh c’mon, just sign it then.” Dahil doon ay pumirma na ako at mabilis na itinago ang ballpen.

Naiwan akong nakatayo roon at gulong-gulo. Pakiramdam ko ay sasabog ang utak ko sa mga nalaman ko. Napatingin ako sa hawak na ballpen na binigay ni Isabella sa akin. At paano naman makakatulong ang ballpen na ito? Ipinilig ko ang aking ulo at sinubukang iwaksi ang lahat ng nangyari sa mga oras na ito. Maingat kong inilagay ang ballpen sa bulsa ng aking trench coat.

ngumiti siya rito at inabot dito ang ballpen. Ngunit sa halip na kuhanin nito ang ballpen ay bigla na lang nitong hinawakan ang kanyang kamay pagkatapos ay nagsalita. “Ang lambot ng kamay mo at napakaputi, mukhang mabango pa.” sabi nito sa kaniya.

Sa akin lang daw siya… “Nasaan ang ballpen?” Kinapa ko ang sarili, hindi maalis ang tingin sa kaniya. Wala akong ballpen! Kumaripas ako sa aking office bag na iniwan ko kanina sa couch at kinapa roon ang ballpen. I praised the Almighty for having a damn sign pen. Mabilis na pinirmahan ni Reyna ang dokumento, nakalimutan na namin ang pagkain. “Effective na ito ngayon, tama?” namamanghang tinig niya.

Inalis niya ang kamay ni Noah, lumuhod, at mabilis na isinilid ang ballpen sa kanyang bag, at isinara ito nang mahigpit. "Ano iyan?" tanong nito, nakatingin sa kanyang bag. "Wala, ballpen lang." Nagkunwari siyang kalmado, ang kanyang mga daliri ay mahigpit na nakakapit sa bag kaya namuti ang mga ito. "Ibigay mo sa akin," sabi nito. Hindi, hindi pwedeng makita ni Noah ang ballpen niya. Lalo niyang niyakap nang mahigpit ang bag. "Saan mo gagamitin ang ballpen?"

"Oh, hindi ka na naman makapagsalita riyan. Kilig ka na naman ba?" Umirap ako at binato ko sa kanya ang ballpen ko. "Shut up, Xe!" Natatawa niyang iyong pinulot at nang makita ang brand ng ballpen na binato ko ay bahagyang nanlaki ang mata niya. "Damn. You just threw at me the Parker sonnet ballpoint pen? Yaman mo naman po." "Nakakainis ka kasi, eh! Pwede bang tumahimik ka na lang?"

Iniikot niya ang hawak na ballpen hanggang sa lumitaw ‘yon. “PEn 1966,” mahina niyang basa. Nagkataon lang ba o marami naman na ganoon klase ng ballpen. Wala talaga siya ideya kung anong klaseng balllpen ‘yon. Nang iabot ng kanyang ama iyon, ang tanging sinabi lang nito ay pangalagaan niya at darating ang araw na magagamit niya ‘yon. Ito na ba ‘yon?