Ball Pen In Tagalog の小説・ストーリー

Magiliw na sabi nung madre. "Talaga po?" I'm a bit tense when she came to us. Agad niya kaming dinala sa gilid nung simbahan para ibigay sa amin ang papel at ballpen na agad kong tinanggap. It's not that bad if I write my wish here, right? Ipapanalangin ko nalang na sana matupad iyon. Napatingin ako kay Evan na tinanggp den iyon tsaka nagsimula magsulat kaya gano'n den ginawa ko.

Ano bang sinasabi nito, di ko narinig. "Ballpen!" Napalakas ang pag sabi niya kaya lumingon sila sa gawi namin. "Anong bang pinag uusapan niyo dyan Miss Vergara?" "Ballpen daw, manghihiram siya." Sabay tinuro itong katabi ko. Pansin kong bigla siyang napayuko, nahiya siguro. Binigyan naman siya nang ballpen ni Xenon. Tsk, bait-baitan ah.

Nagkapira-piraso yun nang tumama sa pader at malaglag sa sahig, parang pagkatao ko na imbes na mabuo ay mas lalo pang nawasak. Napatingin ako sa ballpen na nasa bedside table ko katabi ng paboritong libro ni Mommy. Inabot ko yung ballpen na regalo ni Sanya sa akin noon, alam kong siya lang ang rason para sumaya ulit ako, kung nandito siya ay magiging maayos na ako, magiging maayos na ang lahat.

Inalis niya ang kamay ni Alex, lumuhod, at mabilis na isinilid ang ballpen sa kanyang bag, at isinara ito nang mahigpit. "Ano iyan?" tanong nito, nakatingin sa kanyang bag. "Wala, ballpen lang." Nagkunwari siyang kalmado, ang kanyang mga daliri ay mahigpit na nakakapit sa bag kaya namuti ang mga ito. "Ibigay mo sa akin," sabi nito. Hindi, hindi pwedeng makita ni Alex ang ballpen niya. Lalo niyang niyakap nang mahigpit ang bag. "Saan mo gagamitin ang ballpen?"

* Ryuzaki pov * nakapangalumbaba lang Ako habang nakatingin sa pinto wala parin Ang bebelabss ko uwu🥺 anonna kayang ngyari dun " hyss nasan kana mahal? " habang nakapangalumbaba at Pina iikot ikot Ang ballpen sa daliri ko ay naramdaman ko Ang siko ni akito sa tagiliran ko napansin Kong umupo si Reina sa Bandang likuran ko kaya nabuhayan Ang malungkot Kong araw.

Mahahaba, payat, at mapuputing mga daliri ang mahigpit na humawak dito. Maya-maya, kumuha siya ng tissue at pinunasan ang tumagas na tinta. Isinara niya ang takip ng bolpen, binuksan ang drawer, at sa loob ay may isang kahong pelus na kulay royal blue—na espesyal niyang ginagamit sa paglalagyan ng mga fountain pen. — Bumalik si Naomi sa ward. Hindi pa umaalis si Danilo.

Sabi nitong namumula ang mukha at yumuko, at saka mabilis na umibis ng silid ko. “F*ck!”. Mabilis na nahablot ko ang ballpen na nilalaro ko na kaninang nabitawan at inihagis iyon sa pader dahil sa nararamdaman na inis at gigil ko na hindi ko maipaliwanag. ...............................................................................

Mabagal naman akong tumango bago ko kinuha sa bag ko ang ballpen ko. "Ito," tanging sagot ko. Ngumiti naman siya bago kinuha ang ballpen na hawak ko. "Ano bang ginagawa mo?" nagtatakhang tanong ko. Mabilis naman niya akong nilingon. Nakakunot pa ang kanyang noo. "Hindi ba halata? Nagsusulat ako," seryoso at puno ng sarkasmong sagot niya sa akin.

I told myself, “for Mama.” Ang kamay ko ay nag-aalangan, pero sa huli, pinirmahan ko na rin. Hindi ko na kayang maghintay pa. Ang pagpisil ng ballpen sa papel ay parang isang bagay na hindi ko kayang balik-balikan. Parang isang pader na natumbok ko sa lahat ng ito.

pabalang na sabi ni Matteo habang dahan-dahang tinutulak ang gintong ballpen patungo sa nanginginig kong mga kamay. "Seryoso ka ba talaga sa impyernong kontratang ito, bilyonaryong mayabang?" tinaasan ko siya ng boses habang sinasaksak ko ang dulo ng ballpen sa ibabaw ng mesa, tinititigan ang mga salitang nakasulat sa mamahaling papel.