Ballpen In Tagalog 소설 & 이야기

Mabagal naman akong tumango bago ko kinuha sa bag ko ang ballpen ko. "Ito," tanging sagot ko. Ngumiti naman siya bago kinuha ang ballpen na hawak ko. "Ano bang ginagawa mo?" nagtatakhang tanong ko. Mabilis naman niya akong nilingon. Nakakunot pa ang kanyang noo. "Hindi ba halata? Nagsusulat ako," seryoso at puno ng sarkasmong sagot niya sa akin.

Talagang nakanganga pa at may patakip-takip pa sa kanyang bibig. "Tae na yan! Pumapasok ka pero wala kang ballpen!? Ako ba pinagloloko mo!? Arki ka huy! Ang mahal nga ng ballpen natin! Nag-aaral ka pa sa lagay na yan!?" Bigla nitong bulyaw sa akin na siyang ikinagulat ko. "Bakit ba!? E wala nga rito nandoon sa backpack ko! Kung makasigaw ka, ikaw may ballpen ka ba!?"

Ganito na lang, gagamitin mo ba ang ballpen kung wala itong tinta? Iyon ang bagay na matagal ko nang hinahanap sa pagkatao ko- ang aking halaga. Nahanap ko iyon sa pamamagitan ng pagpaslang ng mga tao galing sa utos ng nakatataas na siyang pinagsisilbihan ko. May silbi ako sa kaniya kaya naniniwala ako na dumating na ang tunay na kapanganakan ko. ~ LUCKY! MISSIONS after missions!

Aakyat na sana ako nang masilayan kong muli ang ballpen na may maliit na card na nakaipit sa holder nito. "Okay... ibibigay na lang kita sa kanya, sino naman kasi ang gagamit sa 'yo eh nakapangalan ka sa kanya. Bahala na lang siya kung ayaw ka niyang gamitin o kung ayaw ka niyang tanggapin," sabi ko habang pinagmasdan ang kabuoan ng ballpen na iyon.

She arch her brow. "Day dreaming again, I see." Ang pakipot din talaga nito. Tingnan natin kung hindi mo ako mamiss. "Mawawala ako ng ilang araw." Pagsisimula ko. Nagsusulat kasi ito ng kung ano sa lamesa niya, may extra pa palang ballpen. Sanaol mayaman. Ako nga tamang gel-pen 0.5 lang, yung tig ti-ten.

pabalang na sabi ni Matteo habang dahan-dahang tinutulak ang gintong ballpen patungo sa nanginginig kong mga kamay. "Seryoso ka ba talaga sa impyernong kontratang ito, bilyonaryong mayabang?" tinaasan ko siya ng boses habang sinasaksak ko ang dulo ng ballpen sa ibabaw ng mesa, tinititigan ang mga salitang nakasulat sa mamahaling papel.

Biglang naramdaman ni Mariana ang malamig na dulo ng kutsilyo sa kanyang leeg, dahilan upang biglang manigas nag likuran ni Mariana, "Gusto mong pumatay?" "Magsulat ka na, bilisan mo!" galit na galit na saad ni Bella. "Ballpen, papel." nanginginig ang boses na sambit ni Mariana. Itinabi naman ni Bella ang patalim na hawak niya at agad na nag-abot kay Mariana ng isang ballpen at papel.

Sabi nitong namumula ang mukha at yumuko, at saka mabilis na umibis ng silid ko. “F*ck!”. Mabilis na nahablot ko ang ballpen na nilalaro ko na kaninang nabitawan at inihagis iyon sa pader dahil sa nararamdaman na inis at gigil ko na hindi ko maipaliwanag. ...............................................................................

Kagat-kagat pa nito ang ballpen, wari’y iyon pa ang gagamitin niyang panali. Bahagyang kumunot ang makakapal na kilay ni Ederson. Hindi niya alam kung maiinis ba siya o matatawa sa kakaibang diskarte ng dalaga. “Ballpen? Talaga?” mahina niyang usal sa sarili, ngunit hindi rin niya naiwasang mapatitig.

“May contracts din diyan.” Pangalan ni Kuya at Dad ay nakapirma so ako na lang ang hindi. Naubo ako ng bahagya. “Pen.” Inilahad ko ang palad ko. Binigay naman niya ang ballpen kaya pumirma kaagad ako.