Ballpen In Tagalog Novels & Stories

Nang makalabas ito ay bumaling ako sa ballpen na kaniyang binigay. What am I gonna do with this shit? Binaba ko ito at tumingin sa labas. The sun is getting set. Sinisimulan na akong makaramdam ng kaba. A feeling that I never felt since I was a kid. Muli akong nagbaba ng tingin sa ballpen na binigay ni Sir Constello. It's just a common type of pen that can be seen and bought in any convenience stores. But I feel like something's going on with this pen. Hindi niya ibibigay ang ballpen na ito king wala itong kwenta.

Hindi ko na napigilan ang pagtanong. She looks at me, "it's blue for you darling coz ur a princess of Hertzbegh palace." Umupo ito sa harap ng lamesa saka kumuha ng Quill feather pen, it uses to write but only oldies people uses that. Panahon pa ata ni Rizal. I never expected na ginagamit parin 'yan ngayon. Isa kasi and Quill feather pen ang nahalungkat ko sa loob ng bag.

Nagkalat na ang mga malalandi sa paligid kaya kailangan nang gumawa ng mga eksperto ng gamot para mawala ang kati ng mga higad na 'to. "Who are you?" maarteng tanong ng babaeng mas makapal pa yata ang make-up kumpara sa encyclopedia na nasa library. "I am his girlfriend and he's my boyfriend." mayabang kong sagot sabay hawak sa braso ni Drake pero tinarayan lang nila ako na parang hindi sila naniniwala. "In case you're not aware of the word 'my' I just want to make a brief recap about how the word 'my' means in my statement. If we're going to take a look in our previous lesson during our high school days..." saglit akong napahinto at tinitigan sila isa-isa. Mga bopols yata 'to.

Hindi ko alam kung dahil sa takot o sa kabigat ng desisyong nakaatang sa harap ko. Ang ballpen ay tila mabigat na tanikala sa palad ko. Nasa harap ko ang kontrata—walang emosyon sa pagkakasulat, pero ang laman nito’y parang sentensiya ng habang-buhay. “Hindi ko kayang gawin ’to,” pabulong kong wika, halos hindi marinig ng sarili ko.

Talagang nakanganga pa at may patakip-takip pa sa kanyang bibig. "Tae na yan! Pumapasok ka pero wala kang ballpen!? Ako ba pinagloloko mo!? Arki ka huy! Ang mahal nga ng ballpen natin! Nag-aaral ka pa sa lagay na yan!?" Bigla nitong bulyaw sa akin na siyang ikinagulat ko. "Bakit ba!? E wala nga rito nandoon sa backpack ko! Kung makasigaw ka, ikaw may ballpen ka ba!?"

Ganito na lang, gagamitin mo ba ang ballpen kung wala itong tinta? Iyon ang bagay na matagal ko nang hinahanap sa pagkatao ko- ang aking halaga. Nahanap ko iyon sa pamamagitan ng pagpaslang ng mga tao galing sa utos ng nakatataas na siyang pinagsisilbihan ko. May silbi ako sa kaniya kaya naniniwala ako na dumating na ang tunay na kapanganakan ko. ~ LUCKY! MISSIONS after missions!

Aakyat na sana ako nang masilayan kong muli ang ballpen na may maliit na card na nakaipit sa holder nito. "Okay... ibibigay na lang kita sa kanya, sino naman kasi ang gagamit sa 'yo eh nakapangalan ka sa kanya. Bahala na lang siya kung ayaw ka niyang gamitin o kung ayaw ka niyang tanggapin," sabi ko habang pinagmasdan ang kabuoan ng ballpen na iyon.

pabalang na sabi ni Matteo habang dahan-dahang tinutulak ang gintong ballpen patungo sa nanginginig kong mga kamay. "Seryoso ka ba talaga sa impyernong kontratang ito, bilyonaryong mayabang?" tinaasan ko siya ng boses habang sinasaksak ko ang dulo ng ballpen sa ibabaw ng mesa, tinititigan ang mga salitang nakasulat sa mamahaling papel.

Biglang naramdaman ni Mariana ang malamig na dulo ng kutsilyo sa kanyang leeg, dahilan upang biglang manigas nag likuran ni Mariana, "Gusto mong pumatay?" "Magsulat ka na, bilisan mo!" galit na galit na saad ni Bella. "Ballpen, papel." nanginginig ang boses na sambit ni Mariana. Itinabi naman ni Bella ang patalim na hawak niya at agad na nag-abot kay Mariana ng isang ballpen at papel.

Lihim na pag aalala ko ng makita kong tila nasaktan ito sa pag tama ng ulo nito sa lamesa nya. “N-Nahulog po yung ballpen ko — pinulot ko...” Alanganing sabi nito habang iwinawagayway pa nito ang pinulot na ballpen.