Balut Vendors Novels & Stories

Celestine Grand Pavilion, Makati City Malapit na ang simula ng auction sa Celestine Grand Pavilion, isang marangyang convention center na kilala sa pagiging venue ng mga malalaking negosasyon at business gatherings. Sa labas ng gusali, mahigpit ang seguridad—mga fully-armed guards ang nakapwesto sa bawat sulok. Bawat papasok ay dumadaan sa screening area kung saan chine-check ang mga tickets, IDs, at bags gamit ang X-ray scanner at metal detector. May dalawang pila: isa para sa general bidders at isa para sa VIP at High-Level Investors.

Tuluyan akong lumabas sa maliit naming gate. Nakangiti na ako sa taho vendor habang papalapit dito. Nasa gilid siya ng kalsada. May tatlong bata bumibili, nauna sa akin kaya nag-antay ako sa tabi ni Kuya vendor. May bata ulit babae hula ko mga anim na taon kasi mas malaki kay Benesha. Isa lang naman ‘to at sampu piso lang din naman ang bibilhin ng bata, pinauna ko na. Kasi mas matagal takalin ang akin. Dahil one hundred pesos ang bibilhin kong taho. Isa pa kaya ko pa naman mag-antay pinauna ko na lang ang bata.

Para sa maramihang huli naman at gusto ng mas malaking kita, sila na mismo ang nagtutungo sa Bancalan port para roon itinda dahil malapit lang naman ang wet market sa port. “Ikaw? Ibebenta mo lang lahat 'yan?” tanong ko sa kaniya at napanguso sa balde niya. Katulad ko, walang pamilyang binubuhay si Junrey kung kaya ang nakukuha niya sa pangingisda ay para lang din sa kaniya. “Depende,” sagot niya at ngumiti. “Pero kapag malaki, baka ibigay ko sa pamangkin mo.”

Medjo nasa kalayuan ang pwesto ni Manong Vendor. "Ate, can we have an ice cream?" Binuksan nya ang kanyang bagpack puro kumuha ng isang libo. Iba na ang business nya ngayon, hindi na pag titinda ng litrato ng kanyang mga Ninong. Ngayon ay binebenta nya na ang mga basong pinag inuman nila, mas mabenta pa nga ito kesa sa mga pictures. Inabot nya ito sa dalaga, "pwede po bang ikaw na ang bumili. My feet hurts because of our PE class.." wala ng nagawa ang dalaga kundi sundin ang sinabi ni Arkin.

Nag-abot ako ng bente pesos kay manong, at bumaba na. The place was buzzing with life. Vendors calling out their prices, the clatter of baskets, and the occasional bark of a stray dog running around. Amoy na amoy dito ang mga pagkaing ginigisa. Siguro galing sa mga nakakalat na kainan dito. Mas lalo tuloy akong natakam.

Bagama't pinalalayas ng mga enforcer ng MMDA at minsan naman ay ng kapwa vendor na mga suwapang at balahura sa iba, ay nakikipagsapalaran pa rin ako para kumita dahil ako ang bumubuhay sa lasinggero at sugarol kong ama. Ako si Abigail Santos, isang out-of-school youth. Tama, hindi ko na natapos ang huling taon ko sa high school dahil sa mga hindi naiiwasang pangyayari. Sa ngayon, ako ay bente anyos na at nabubuhay sa sariling pagsisikap para maitawid ang araw-araw naming buhay mag-ama. Tuwing umaga ay sinisikap kong pumuwesto sa terminal nang maaga para makabenta rin nang maaga. Ang mga bantay sa kalsada ay alas otso pa ang duty, habang ang ibang vendor naman, dahil nagpapaabot ng gabi, ay t

Napapikit ako sa sobrang inis at ang kanto ng mesa ay kinokotong-kotongan ko na. “Miss Silvestre, where are the location of these five suppliers?” “Batangas, Bulacan, Tarlac, Pampanga and Zambales.” “Mister Trey Wong, among those five, which has the best quality of chicken and always had the availability of the product we needed?” “Batangas, I guess.” “You just what? Guessing? Naghuhulaan lang ba tayo rito?” Damn! Daig pa niya si Boss kung makapag-reklamo. Nakakapang-init na ng ulo. Pinapahiya niya kami ni Hanz. Ito na naman siya sa pagiging bida-bida niya.

He then kissed my forehead before going to the island counter. "I bought your Balut, Cucumber Juice and Riped Mangoes," he then spoked that made me nodded. Maya-maya ay may nilapag siyang Balut na nasa bowl sa harap ko. Nakatanggal na rin ang shell niya. Tiningnan ko siya. "Thank you."

Mula sa service road ay kailangan pa muna niyang dumaan sa konkretong hagdan na magdadala sa kaniya sa gilid ng tulay. Bumaba siya at binaybay ang daan patungo sa mga nagbebenta ng pagkain sa gilid. It was almost seven in the evening, at marami pa rin ang mga naroon at tumatambay. Karamihan ay mga kabataan kasama ang mga tropa; kumakain ng fishball at samalamig habang naka-upo sa damuhan paharap sa ilog. Sa mga concrete benches naman ay may ilang mga pares na nagku-kwentuhan at nagyayakapan. Ang mga vendors ay abala dahil nakapila ang mga mamimili. May iilan siyang nakasalubong na nagja-jogging.

"Marami pa." May ilang nanay ang natawa. At muling kumuha ng pagkain para sa kanilang mga anak. "Maraming salamat po, Mr. Valecrest." "Oo nga po." "Busog na busog ang mga bata." Masaya ring ngumiti ang street food vendor. Sa dami ng pagkain na binili ni Caelan— malamang ay kalahating araw na benta na agad ang kinita nito.