Balut Vendors Novels & Stories

One of these days, palaboy na 'ko kung saan-saan. Mangalay-ngalay na lang ako, walang nagkaka-interes na bumili. Until a woman stopped by and asked for the price. "Magkano mo binebenta, sir?" tanong ng babae na halos maluwa ang mata habang tinititigan ang relos. "75 thousand ang market price but since slightly used na, bigay ko na lang sa 'yo ng 70K," kampante kong sagot.

Puno 'yon ng maliliit na tindahan na may makukulay na paninda, amoy ng dagat, at halakhakan ng mga lokal. Agad akong bumaba ng sasakyan. Basta iniwan ko lang sila at naglakad palapit sa isang stall. “Miss, dito,” tawag ng matandang tindera, sabay turo sa mga hinabing bag. “Ivatan-made ’yan, ineng.” Hinaplos ko ang isa. Simple 'yon at mukhang matibay, walang arte. “Magkano po?” tanong ko.

CASSANDRA 'CASSY' VILLARAMA POV "Wow, hmmm, ang bango talaga! Ate, gusto gusto ko iyan, tsaka iyan at iyan pa. Opo, tag-isang dosena po!" hindi ako magkandaugaga sa kakaturo sa mga pagkaing gusto kong bilhin Mga ihaw-ihaw iyun at sa bawat paninda ng street vendor, tag isang dosena ang gusto kong bilhin

Nakita ko ang gulat sa kanyang mga mata. "Are you still selling balut?” Hilaw akong ngumiti at tumango. “Kailangan eh, sa buwanan pa ang sahoran ko, anong gagawin ko sa extra ko na oras, nakatambay lang sa bahay? Eh di gumawa ng paraan para kumita kaysa maghintay na hulugan ng pera galing sa langit. Hindi lang naman, isang beses akong kumakain. Lalo at matakaw ako." Saad ko kahit may iba pang dahilan.

Patakbo akong bumaba at lumapit sa kwek-kwek vendor. "Manong, kwek-kwek po!" Kinapa ko ang wallet sa bulsa ng pantalon ngunit wala. Shit naiwan pa yata. Nahihiya akong lumingon kay kay Kaleb na magkasalubong ang kilay habang nakatingin sa mga street food vendors. Don't tell me hindi siya kumakain ng street foods? Napailing ako. Nilapitan ko siya at napatayo siya ng maayos.

Kumunot ang noo ni Gab, inilagay sa loob ng bulsa ng pantalon ang dalawang kamay at blangko ang ekspresyon nito na matamang nakamasid sa asawa. "Bakit dito?" Naguguluhang tiningnan n'ya ang asawa. Madaming tao, nakahilera ang mga tiangge at mga stall ng fishball vendor, barbeque at ilang iniihaw na hindi pamilyar sa kaniya. Nakita n'ya ang ilang maliliit na kulay bilog na kulay orange na nakalagay sa malaking mangkok na katabi ng mga garapon ng tila sauce na may mga nakalutang na buo na paminta. Ihawang umuusok at mga vendor na panay ang paypay sa iniihaw. Nakahilera ang mga mesang bilog sa paligid na may mga umbrella at mga mono-blocks. Halos wala na silang mapwestuhan dahil halos okupado

“Anyway, you need a new wardrobe for the upcoming contract signing. “She proceeded to explain. “Dito?!” He asked in shock. Saan doon? Hindi naman sa nanghuhugas pero wala siyang nakikitang bilihan ng damit. All he can see was market. Market na ang nasa harapan ay mga tabo, walis, plastic na upuan ang binebenta. He also bet na kapayg pumasok pa sa looban ay puro meat shop at fish shops ang naroon. Just like his store in Batangas kung saan kumukuha sila ng supply sa Sylvanno Farm. So saan doon?

Mabuti na lang dahil pagkadating namin doon naka-sakay kaagad kami at hindi pa gano'n ka dami ang tao. "Sinong gusto ng balut? Pinoy? Or chips?" sigaw na tanong ni Gael kaya nasapo ko na lang ang noo ko. Nakakahiya talaga ang babaeng 'to kahit kailan. Napatingin tuloy sa kanya ang mga kasama namin. "What is balut, Mommy?" tanong ni Kalix. Hindi pa nga pala sila nakakatikim no'n. "The balut is an egg but with a twist. There's a chicken inside!" English pang sagot ni Gael kahit mali-mali naman. "Chicken? Baka sisiw po, Tita," sabi ni Kalix sabay tawa.

"Hindi orange egg ang tawag nu'n Boo, kwek-kwek." "Oh sorry, I thought it is called orange egg." "Orange egg, arte! Iba yung balut. Yun yung may sisiw sa loob." "Sisiw? You mean — oh I know it. That egg with chick inside. No, thank you brute. I don't eat balut." "You don't eat balut, pero you eat b*lat.” “Your mouth, fucker!” Kuya Caleb glared at him. “Go now Cairo Ford, get some water! And take some snacks too." Utos Mamá sa kanya.

Nag-abot ako ng bente pesos kay manong, at bumaba na. The place was buzzing with life. Vendors calling out their prices, the clatter of baskets, and the occasional bark of a stray dog running around. Amoy na amoy dito ang mga pagkaing ginigisa. Siguro galing sa mga nakakalat na kainan dito. Mas lalo tuloy akong natakam.