Batang Ama Novels & Stories

Amara and Luther’s past Bata palang kami nung makita ko si amara, nakita ko siya non na nagsasayaw mag-isa Nilapitan ko siya at tinawag, “Bata..Bata…” “Makabata ka akala mo sobrang tanda mo na ah” nakasimangot na humarap siya sa akin pero ang simangot niyang mukha ay biglang umaliwalas ng makita ako. “Anong pangalan mo?” Tanong nito sa akin ng nakangiti ng malaki. Pansamantala akong hindi nakakilos habang nakatingin sa mga labi niyang mapula. “Parang ang sarap halikan ng labi niya” magkakasunod akong napalunok sa naisip ko.

mapangutyang sagot ni Mistica. "Mistica, bata pa lang siya. Gaano ka pa ba kasama upang saktan ang isang batang walang kalaban-laban nang ganito?" singhal ni Amara. "Sino ba ang nag-utos sa inyong magsama-sama at kalabanin ako?" Itinaas ni Amara ang isang gilid ng kanyang mga labi, at may malisya sa kanyang mga mata. "Amara, hindi mo naman talaga akalain na makapagpapakulong mo ako, 'di ba? Sa kakayahan mong iyan?"

, sigaw ni Saimon sa hindi kalayuan “Buti nalang nag balik ka agad, si Ama may malubha siyang karamdaman At si Ate Esmeralda, ay nag tungo sa Ilog ng Guevara Mountain, Para hulihin at abangan ang isang Ibon na kayang makapag Pagaling ng anomang karamdaman” Sabi ni Saimon kay Brayan “isang Ibon, Anong uri ng ibong ito?” Pag tatakang tanong ni Brayan kay Saimon

Nagtatanong siya ng "Nasaan ang bata", hindi "Nasaan si Christopher". Ang realization ay tumama sa akin na parang isang toneladang brick. Kahit siya ay hindi naniniwala na si Christopher ang kanyang anak.

imporma ni Hunter na muling ipinosisyon ang sarili sa pagitan ng mga hita ni Amara. Handa na sana siyang lusubin at wasakin ang Bataan ng dalaga nang bigla namang tumunog ang kaniyang cellphone. “Hunter, someone is calling you.” pigil ni Amara sa kaniya. “Hayaan mo sya.” sagot naman ni Hunter na noon ay hindi na talaga kayang magpigil pa! I**t na i**t na siya at gusto nang pakawalan ang naipong semilya sa kaniyang pantog!

"Bakit n'yo po nasabi iyon?" Bahagya siyang natahimik. Parang may gusto siyang sabihin. Pero pinili niyang lunukin ang mga salita. Third Person POV Habang hawak ni Doña Beatriz ang kamay ni Amara... Bahagyang dumulas ang manggas ng suot nitong damit. At doon... May isang bagay na nakita ang matanda. Isang maliit ngunit kakaibang birthmark sa balikat na bahagyang nasilayan mula sa laylayan ng manggas.