Batang Ama Novels & Stories

“Living is boring. Try again.” Tumawa ang lalaki, mababa at nakakatindig-balahibo. “Magsisisi ka.” Sabay sumugod ang grupo. Madugo ang laban. Napaka lakas ni amariz kahit mas maliit siya sa mga kalaban, mabilis siya, at walang awa. Isang sipa at nabali ang tuhod ng isa. Isang suntok at nabasag ang panga ng isa. Kinuha niya ang nahulog na baton ng isa at ginamit iyon na parang extension ng katawan niya, binasag niya ang tadyang ng iba. umaalingawngaw ang sigaw at iyak ng kalalakihan dahil sa sakit na nararamdaman .

"Baka iniisip niya na marami nang nagbigay ng mamahaling gamit sa mga anak natin. Ang amber na bato ay napakapakinabangan din. Kung hindi ka naniniwala, maaari mong itanong sa internet." Malalim na huminga si Hevan, "Wag kang mag-alala, hindi ko itatapon ang pangit na batong iyan. Hindi dahil sa kanya ang nagbigay, kundi dahil gusto mo ito. Kailangan ko bang bumili ng mas malaking piraso? Baka kasing laki ng bundok?"

At ang apron ko — may mantsa ng tsokolate at itlog, pero hindi ko magawang palitan. Bakit nga ba? Kasi ito ang mga bagay na nagpapaalala sa akin: Ina ako. Dito ako mahalaga. Dito ako totoo. Makalipas ang ilang minuto, isa-isa nang bumangon ang mga bata. Unang lumabas si Amara, bitbit ang paborito niyang kumot. “Mommy… hindi pa ako tapos managinip, pero naamoy ko ‘yung champorado,” sabi niya habang nakasimangot na inaantok.

O baka nga'y may alam ito sa pangangabayo kaya nga'y alam na alam nito kung paano paamuhin ang isang mabangis ngunit matikas at maliksing kabayo na si Hultor. Seeing her one of the beast, but active horses in the ranch with a prince charming, riding on it—wait? Ano ang pinagsasabi niya? Prince charming my ass. "Grabe! Hindi talaga ako makapaniwalang napasunod niya si Hultor ng ganoon kabilis. Tayo ngang mga tauhan dito ay kailangan pang mag-imbak ng lakas ng loob para lapitan ang kabayong iyan."

Kahawig nga lang ba: Isang lingo ang dumaan; Ariana's pov Tahimik kong pinamamasdan si lolo damian habang sinusuot nito ang luma niyang sapatos.Matapos niyang maisuot -lumingon siya sakin.Napabuntong hininga- tumabi sa aking kinauupuan. "ayaw mo ba talagang sumama apo?Minsan ka lang makakalabas ng baryo,kaya magbihis kana baka nasa daan papunta na sila anti Bitang mo."wika sakin ni lolo.

samo ng bata. "Letse! Pwede ba tumahimik ka! Ayaw ko sa lahat ay yung madaldal at maingay, alam mo ba iyon, ha?" at inalog- alog pa ang bata na halatang nasaktan na sa kanyang pag kaka- hawak. "W- wala po kaming kasalan ni m- mama sa inyo. P- parang a- awa nyo na po!" muling samo nito na may bahagyang pag hikbi.

Dala nila ay ang isang batalyong armadong mga tauhan na handa na sa madugong labanan. "Gustong sumama ni Damon, kaso hindi niya pwedeng iwan ang obligasyon niya. Baka madawit pa siya rito," saad ni Ymilio habang nakakapit sa inuupuan at tinitignan ang mabilis nilang pag-andar. Hindi nagsalita si Roman, sa halip ay nakatuon lang siya sa pagmamaneho habang minamanmanan ang paligid.

Hindi ba mas masakit iyon kaysa sa pagiging kinikilalang babae ng kanyang sariling ama? "Isipin mo kung ano ang gusto mo, kung gusto mong maging malaya, subukan mong gawin iyon kung kaya mo. Alam mo na mahahanap kita kung gusto ko, di ba? Kahit magtago ka sa pinakaloob na butas ng daga sa Aprika, tiyak na mahahanap kita at kapag nakita na kita noon, ang mararamdaman mo lang ay ang sakit habang nabubuhay ka." Sabi ni Damien na may seryosong ekspresyon sa kanyang mukha, kahit na sinasabi niya ang lahat ng mga salitang iyon, hindi man lang siya kumurap.

Binuhat sya ng Ama nito patungo sa silid. He's tired,. Ikaw hindi kaba magpahinga Mahal? Sambit ni Aire. Hindi na kailangan, ngiti kong tugon.. Yumakap ito sa'kin. Thank you Mahal, Sambit ko.. For what? Sa Pagpapakilala sa akin at sa Bata. Sobrang Saya ko dahil tanggap nila ako at ang Bata. Madamdamin kong bungad..

"Magtanim na tayo. Sayang ang oras, baka umulan mamayang hapon." Lumipas ang mga oras at unti-unting napuno ang mga plot ng mga buto ng talong, sili, at kamatis. Si Amara, kahit puro reklamo sa dumi, ay tumulong na rin sa paglalagay ng mga pananda. Nakakatuwang tignan ang grupo namin—isang bilyonaryo, isang socialite mula sa Manila, isang probinsyanong kumpare, at ako.