Batangas Language Novels & Stories

Maliban lang pag nasa Opisina na. "Kelan tayo pupunta ng Batangas ulit?" pagpapaalala ko sakanya. "Excited nako!" masigla kong sabi. Ngumisi siya saka bumulong sakin. "Magugustuhan mo doon. Dahil kakaiba talaga ang Ilog sa Batangas. Lalo na kapag nakapunta kana." malisyosong sabi nito. Kumunot ang noo ko sa sinabi niya.

mahinang bulong ng kanyang anak ngunit rinig naman ito ng lahat. She chuckled and replied, “They are using Tagalog, baby. It’s a language used by Filipino people.” “Is it in Europe?” “No.” Umiling siya rito. “It’s in Southeast Asia.” “Oh.” Napatango-tango ito. “Eat more vegies, okay?” aniya sa anak. Nakangiti namang tumango ang bata at nagsimula nang kumain.

Mukhang bagong dating lang dito ang batang babae dahil kilala ko ang mga batang nakatira dito. Nawala ang ngiti sa labi ko ng makitang pamilyar ang mga mata nito sa’kin.Saan ko nga ba ‘yun nakita? “Where do you live?”tanong ko sa bata. “There!”turo n’ya sa bahay ni Nanay Beth. “Do you know how to speak tagalog?”tanong ko sa batang babae. “A little bit, my mom always talk to me in tagalog”paliwanag nito kaya napatango-tango ako.

HELGA POV: “Di nga?” “Oo nga. Tawagan mo pa kung gusto mo.” Namula ako, kumalat sa pisngi ko hanggang sa pisngi ng kiffy ko. “Nakupo, lagot na talaga ang Bataan. Ibagsak na natin agad!”

“Pahiram lang ang damot mo!” “Naman, eh akin ‘yan!” Naagaw ang atensyon ni Danica sa dalawang bata na nag-aagawan ng bola sa kaniyang harapan. Parihong madungis ang mga ito at walang sapin ang mga paa. Mukhang mga “BADYAW”, na ang ibig sabihin sa Leyte ay palaboy. Nakaramdam siya ng awa. Sa mumurahing edad ng mga ito, lansangan ang nagsisilbi nilang tahanan.

Kaya naman hindi ko maiwasan na magulat, idagdag na rin ang bigla kong pagkaalala sa isang tao. Pilit akong ngumiti sa mga anak ko at saka tiningnan ang aking pamilya na nakangiting nanunuod. Mukhang narinig na nila ang dalawa na magsalita ng Tagalog dahil hindi na sila nabibigla roon. Napailing na lamang ako at iwinaksi ang pumapasok na alaala sa aking isip. Mabuti na rin ito para matuto silang makipag-usap sa ibang bata.

"Lintik ka! E dalawang araw bago ako umalis nagsimula na akong magpaalam sa'yo. Ano ga inaarte mo?!" Tumawa naman ang sira ulo kong kaibigan, pati Nanay ko ay nadala sa tawa niya. "Alam mo Ivory, hindi ka talaga bagay sa Manila. Batangueñong batangueño 'yang salita mo. Paltan mo ang 'Ga' ng 'Ba' ha kapag nandoon ka na," habilin nito. "Hindi mo na kailangan ipaalala. Kaya kong makipag-usap ng walang halong Batangueño accent. Sige na. Baka ako'y maiwan ng bus. Sasakalin kita!"

"I can't stay here. The rest of this island is making me toxicated." Nakakaintinding tumango amg kanyang kaibigan. It was weird how Pete wasn't opening his mouth and yet Jace could still tell what he wanted to know. Nang magtama ang kanilang paningin ay hinampas ni Jace ang buton para sumara muli ang bintana. It was almost closed when he finally get to answer the last question he read on his friend's eyes. "Batangas. May ancestral house kami doon. "

Umiling ako at bumalik ang attention kay mayang. "Mayang, Hindi iyan alien language, bisaya iyan. Nasa parte tayo ng Visayas kaya bisaya ang lengguwahe nila." bulong ko pero sigurado akong rinig iyon ni gwapong driver dahil bigla itong tumawa. "Ah bisaya... okay, kaya pala ang tigas ng pagkasambit."

"Thank you for everything sir, I really appreciate it all po. Masaya Po akong kasama kayo sana kayo rin din Po." Huh? Teka. Pinigilan niya ang balikat nito at lumuhod. Nagpantay pareho ang mukha nila kaya napangiti ang bata. Lumabas ang magkabilang biloy nito sa pisngi gaya nang sa kanya. "You know how to speak Tagalog?" gulat na tanong niya sa bata. Tumango ang bata. "Sus me! Alam mo naman pala bakit hindi mo sinabi!"