Batangas Language Novels & Stories

Palakas na boses na pagsabi ng babae sabay tinitigan ako mula ulo hanggang paa. Nagulat naman ako at nabigla nang makilala niya ako at malaman ang buo kong pangalan subalit ni minsan ay hindi ko pa siya nakita, nakausap o nakasalubong man lang sa daan. Bagkos ay ngayon ko pa lamang siya nakita o nakasalamuha sa buong buhay ko. "Wait, what? Do you know me? How did you know my name? Hindi naman kita kilala and for sure ay ngayon pa lang tayo nagkita o nag meet dalawa subalit alam mo na ang pangalan ko. May I know you?" Wika ko pa sabay napapaisip ng husto.

Isla Moretti POV Ang sikat ng araw sa Batangas ay iba kaysa sa Maynila. Mas mainit pero hindi malagkit sa balat, at ang hangin ay amoy tuyong dahon at asin dahil malapit lang kami sa dagat. Nakatayo ako sa beranda ng maliit na rest house na pagmamay-ari ng mga magulang ni Kalix. Hindi ito mansyon; isa lang itong simpleng bungalow na gawa sa bato at kahoy, napapalibutan ng mga puno ng niyog at may malawak na garden na diretso na sa pampang.

Batangas “That’s kind of big,” Primo commented as he look at Heather’s travel bag. “Baka kasi abutin tayo ng kinabukasan do’n. We’ll never know what to expect kaya nag-impake ako ng extra clothes,” Heather explained as she put her bag in the backseat. Tumaas ang kilay niya nang makitang ang daming chips at cookies sa likod. “Snacks,” Primo said when he observed Heather’s wondering expression.

*Understand? "Si Señor!" tumatangong sagot naman ni Badong. Mabuti na lamang at natuto siya ng kaunting salita ng Español. Sa t'wing nagagalit kasi ang kan'yang amo ay hindi nito mapigilang magsalita niyon. Palibhasa ay may lahi itong Kastila. *Si señor - Yes sir!

“Ano nga ba niya ako? Hmm. Maybe her ‘knight in shining armor’? Am I right, Imouto?” Napabaling ulit ako sa kaniya, hindi makapaniwala. His lips twisted as he wiggled his brows. Imouto? Ano nga bang ibig sabihin noon? Japanese nga pala siya. Baka language nila iyon? Hindi ko alam. Wala naman akong ibang alam na language bukod sa English, Tagalog at Bicol.

sagot ng waiter pagkuway ni-recite nito ang description ng wine na ihahain sa kanila saka isinalin sa isang maliit na wine glass at ibinigay kay Doña Alejandra bago mag-refill sa kani-kanilang wine glass na hindi naman gaanong inintindi nito dahil sa pagka-agitated sa kanyang hinihintay. “Visitaré nuestra antigua casa en Batangas mañana por la mañana. (I will visit our old house in Batangas tomorrow morning.) Doon ako magpapa-homecoming party para magkita-kita kami ng mga amiga ko. Sumunod kayo roon. We’ll spend the holidays together,” anito habang nakaipit sa tenga at balikat ang cellphone na tila may tinatawagan.

Kumunot ang kan'yang noo ng maalala na nasa base ito kaninang umaga tapos ang bilis lang nitong nakauwi. "Hey Dr. Gelacio, " tawag sa kan'ya ng binata at may malapad na ngiti sa mga labing binitawan ang mop at lumapit sa kan'ya. Agad lumingkis ang mga braso nito sa kan'yang bewang at hinalikan s'ya sa mga labi. "How's your day langga?" masuyong tanong nito sa kan'ya. Bahagya pa s'yang natawa sa endearment na ginamit nito which is "langga" a bisaya word mostly used as an endearment.

Pinaghandaan na niya at prinaktis ang mga sasabihin niyang linya mamaya para makuha ang loob nito at pumayag sa kasunduan. Nakakabagot na din kasi dito sa Batangas. She are eager to come home right away. Marami pa siyang dapat asikasuhin sa pag-uwi niya lalo na ang ikalawang problema na kinakaharap niya ngayon. ‘Dios mio, que voy a hacer?’ Usal niyang dalangin sa Spanish na ang ibig sabihin ay “Diyos ko, anong gagawin ko?”

Saka pa lamang lumiwanag ang mukha ni Ninong nang marinig ang aking pagpayag. "Good. May rest house ang BAS sa Batangas na maaari mong pagbakasyunan," natutuwang sabi niya akin. "Maganda ang mga beach resort sa Batangas kaya natitiyak ko na magi-enjoy ka roon." Tumango lamang ako at hindi sumagot. Ngunit sa aking isip ay umaasa ako na sa aking pagbabalik ay may nakahanda nang misyon para sa akin.

Walang nangahas na magsalita o gumalaw, dahil natatakot sila na baka sa kanila ko ibaling ang attention ko. Ang bata na nakaluhod ay tumingala sa akin, gulat na gulat. Nanginig ang mga labi niya, at nanlaki ang mga mata niya sa sobrang gulat, na parang hindi niya ma-process ang mga salitang narinig niya mula sa bibig ko. “A-ano po?” “Hindi naman ako nauutal, 'di ba?” Malamig ko siyang tiningnan. “I believe Filipino is your first language. O sadyang mahirap lang para sa 'yo na intindihin ang dalawang simpleng salita?”