Batangas Language Novels & Stories

) Puno ng tukso ang tono ng babae at nakita naman niya ang batang si Bert na napasimangot. “Dako na ak! Hin-o ngay-an iton na im upod? Chicks man.” (Malaki na ako! Sino pala ‘yang kasama mo? Chicks, ah.) Sa tanong ng bata ay inakbayan siya ni Katya. Wala siyang maintindihan sa mga sinasabi ng mga ito. Ito na yata ang waray-waray na lenggwahe sa Leyte. Ang alam niya ay nasa Visayas ang probinsiyang ito at sikat ito sa mga magagandang tanawin lalo na ang pinagmamalaki nitong mga karagatan.

biglang tanong ng isang batang lalaki na patakbong lumapit kay Phil. "Stupid lady?" ulit ko sa sinabi ng bata. Tila gustong umakyat ng aking dugo papunta sa aking ulo. Mukhang makakakain yata ako ngayon ng kutong-lupa. Kabata-bata pa ay marunong nang mang-lait. "Excuse me, little boy. I'm not stupid, okay? At saka bakit nagsasalita ka ng bad word sa mas nakakatatanda sa'yo?" nandidilat ang mata na kausap ko sa bata. Ang cute-cute pa naman nito ngunit mukhang little devil.

Medyo traffic kaya't bahagyang natagalan. Nang makababa ako ng bus ay nagtanong-tanong ako sa mga tao kung paano akong makakarating sa Verde Island. Bahagya pa akong nagukat sa tono ng kanilang pananalita. May kakaibang tono ang mga Batangueño. They also speak tagalog but the accent is differ from how we speak in Manila. Madali ko lang na nakuha iyon. Napaka-approachable and generous ng mga tao do'n.

Masasabi kong maganda talaga rito sa Batanes. “Ang ganda pala talags ng Batanes ano?” bulong ko na narinig pala ni Johan. “I agree. Batanes is known for its unique, untouched natural beauty, featuring dramatic rolling hills, rugged cliffs, and crystal-clear waters, all set against a distinct cool climate. This place is recognized for the unique culture of the islands' first settlers, the Ivatans.” Nakangiting wika ni Johan. Halatang marami siyang alam sa Batanes.

Biglang nagsalita ‘yung bata sa Tagalog. "Talaga may momo dito? Hindi ka nagbibiro?" Napangisi ako. "Oo! Kaya sagutin mo ang tanong ko!" Kinamot niya ang batok niya. "Ah... kasi may sinundan akong ibon kanina, tapos napunta ako dito. Hindi ko alam may hukay pala!" Napaawang ang bibig ko. "Ah... Sandali lang! Kukuha lang kami ng hagdan!"

"Aling Basyang. Bayabasan. Dagat. Katang." Hindi muna siya umimik sa sinabi nito. Kapagkuwan ay nangunot ang noo niya. Sandali lang! Bakit pakiramdam niya'y kilala na niya ang lalaking ito at dahil iyon sa mga sinabi nito. Aling Basyang, ito iyong kapitbahay nila sa probinsya na palaging galit kapag nababato ang bubong ng bahay, iyong bayabasan, diyan sila ng mga kaibigan niya minsan tumambay at para na rin mangain ng mga bayabas, dagat, diyan sila naglalangoy kapag tanghali, at ang huli ay katang, iyan minsan ang hinuli nila sa ilog. Kung hindi siya nagkakamali, ang lalaking ito ay... isa sa mga naging kababata niya noon?

Umirap si Pauleen sa ere. "That's not 'kabit' because that is bakit. And that's not 'mapagsisidkahan' dahil mapagdidiskitahan iyon. Alam mo Rancho minsan ang sarap mong ingudngod sa inidoro. Huwag ka nalang magsalita ng tagalog kung hindi mo kaya okay?" "You're the one who is prone to filipino languages. So you should understand me, dad? I want to enroll in a language school para naman magrakanoon ako ng learning about sa filipino languages and all of their beliefs and all."

pag-punto niya sa kaibigan. “Hala ka! Ako ba naman ipahiya sa sarili ko, e” tonong batangueno niyang bigkas. Palibhasa ay tunay na nagmula sa Batangas ang lahi nila. Nakarating lang sila ng Tagaytay dahil sa may lupa rito ang tatay nila, na ibinenta rin nang magkasakit ito at mamatay. Ngunit nabawi rin nila ito sa pamamagitan ni Mariya at pinatayuan ng negosyo at bahay nila. “Para naman matauhan,” panggagaya niya ng tono nito.

Okie lang naman, mahilig rin naman siya sa bata, "Gabi na kami na ka uwi sa bahay,. sa tapat ng bahay niya kami huminto, ito ang una bumaba at umikot upang pag buksan ako ng pinto, at inalalayan ako. Bumababa nito, salamat wika ko rito. Nginitiian lang ako nito at kinuha ang amin mga gamit tapos ang mga pasulobong na binili namin sa Batanggas, "Ng tumingin ako sa paligid ay marami mata naka tingin,may nakataas ang mga kilay at nakasimangot, meron din na kangiti at mukhang kinikilig pa,

Katunayan ay ang Bhutanese, Spanish at Tagalog ang first official language n'ya bago ang iba. "Khyod n lu ga ci 'bdw smo?" matigas na tanong nito ngunit hindi s'ya nagpasindak sa lalaki. Baka kapag nalaman nito kung sino s'ya ay baka luluhod ito para magmamakaawa sa kan'ya. Ngunit hindi n'ya iyon gagawin dahil hindi s'ya ganong uri ng tao. Hindi s'ya ganon kasama katulad ng nakatira sa loob ng mala-palasyong bahay na nasa harapan n'ya.