Batangas Language Novels & Stories

Pinaghandaan na niya at prinaktis ang mga sasabihin niyang linya mamaya para makuha ang loob nito at pumayag sa kasunduan. Nakakabagot na din kasi dito sa Batangas. She are eager to come home right away. Marami pa siyang dapat asikasuhin sa pag-uwi niya lalo na ang ikalawang problema na kinakaharap niya ngayon. ‘Dios mio, que voy a hacer?’ Usal niyang dalangin sa Spanish na ang ibig sabihin ay “Diyos ko, anong gagawin ko?”

Saka pa lamang lumiwanag ang mukha ni Ninong nang marinig ang aking pagpayag. "Good. May rest house ang BAS sa Batangas na maaari mong pagbakasyunan," natutuwang sabi niya akin. "Maganda ang mga beach resort sa Batangas kaya natitiyak ko na magi-enjoy ka roon." Tumango lamang ako at hindi sumagot. Ngunit sa aking isip ay umaasa ako na sa aking pagbabalik ay may nakahanda nang misyon para sa akin.

Walang nangahas na magsalita o gumalaw, dahil natatakot sila na baka sa kanila ko ibaling ang attention ko. Ang bata na nakaluhod ay tumingala sa akin, gulat na gulat. Nanginig ang mga labi niya, at nanlaki ang mga mata niya sa sobrang gulat, na parang hindi niya ma-process ang mga salitang narinig niya mula sa bibig ko. “A-ano po?” “Hindi naman ako nauutal, 'di ba?” Malamig ko siyang tiningnan. “I believe Filipino is your first language. O sadyang mahirap lang para sa 'yo na intindihin ang dalawang simpleng salita?”

"Hindi ko alam ang lugar na 'to. Malayo na ba 'to sa Vigan?" Umangat ang kilay nito at saka lumapit sa'kin. Kakatapos lang nitong iparada ang sasakyan kaya nilalaro nito ang susi sa kamay niya bago tumabi sa'kin. "We're in Batangas." He chuckled. Tumuro ito at sinundan 'yon ng mga mata ko. "Mas maganda dito tuwing umaga. Hindi gaanong mainit kahit pa tirik ang araw."

Pero ang alaala nito hanggang ngayon ay nakaukit pa rin hindi lang sa kanyang alaala kundi pati na rin sa kanyang puso. Ang bayan ng Batac ay nasa probinsya rin ng Pangasinan subalit mas malayo ito ng kaunti sa Eldoria. Pinili niyang doon na manatili mula nang malaman niya ang totoo mula sa kanyang ina na si Loleng na matagal na rin naman sumakabilang buhay.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Tumango ang tenyente, "Ganito po ang pangyayari. Isang araw habang kunwari'y nagbabasa ng papeles ang tagapaningil ng buwis napansin ng isang grupo ng mga bata na pabaligtad niya itong binabasa. Nagtawanan ang mga iyon na ikinagalit ng tagapaningil ng buwis at sila'y hinabol. Nagtakbuhan ang mga nanunuksong bata habang sumisigaw ng a-e-i-o-u. Sa galit ng lalaki pinukol niya ng baston ang mga iyon. Tinamaan ang isang batang lalaki at nawalan ng malay. Hindi pa nasiyahan, nilapitan ng Kastila ang bata at pinagsisipa. Marami ang nakakita pero walang mangahas magtanggol sa bata. Sa daraan noon ang iyong ama. Sinugod niya ang tagapaningil ng buwis at hinawakan niya ang kamay nito. Nagtangkang lum

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

bati ng isang babae, nakangiti. “Eh… hello,” sagot ko, pilit ang ngiti. Nagtawanan sila nang bahagya, saka nagsalita ulit nang mabilis, dire-diretso, pawang Kastila. Naririnig ko ang tono nila, ang saya, pero wala akong maintindihan. Tumango-tango na lang ako, umaasang sapat na iyon. May isang lalaki ang tumingin sa akin, bahagyang nakangiti, saka nagsabi ng kung ano. Narinig ko ang salitang bonita at España.

He looked so mad. "Nabuang na ka? Nganong mutabok man ka nga dili magtan-aw? Kolera m**i-ang kalakiha! Bisan ug unsa pa ka ka-dato, dapat kabalo gihapon ka mutabok!" (Nababaliw ka na ba? Bakit tumatawid ka ng hindi tumitingin sa daanan? Tangina naman oh! Kahit gaano ka pa kayaman, dapat marunong ka paring tumawid!) Lalo akong hindi nakapagsalita. He is speaking using the bisaya language and I don't have even a single idea kung ano ang sinasabi niya. But based on his expression and the way he spoke, alam kong galit siya.