Novel & Cerita Batangas Language

Kaya't wag magtataka Kung bakit ayaw kitang maawala "Come on, Castañares sing with me," bulong niya. I was still in shocked kaya hindi ako agad nakagalaw. Ang kamay kong nakahawak sa mikropono ay kanyang hinawakan din. "Sing with me, Viscan!" sigaw niya. Kung hindi man tayo hanggang dulo Wag mong kalimutan Nandito lang ako Laging umaalalay Hindi ako lalayo

Biglang nasa Visayas na tapos biglang nasa Batanes . "Nothing , wala naman akong gagawin pa sa ngayon " she said and focused on her favorite channel .Her favorite channel sucks .Sana N*****x na lang at pinanood Niya Edi sana pwede pa akong manood ng kahit kaunti. Siguro kung ako sa kanya kanina pa ako nahilik sa boring ng news channel. Personally kahit nga may baggo or what Ay hindi ko alam ,madalas lang ako nakakabalita sa igram.

"Sabing basta 'di ba?! Isa pa 'di ba pilay ka?! May pilay bang lakwatcherang lumalabas ng bahay?!" Humalukipkip siya na parang bata. "Di naman ako pilay, eh!" saka pilyang sagot niya pero syempre sa isip-isip niya na lang 'yon. Sa halip inirapan niya na lang ng bonggang-bongga ng binata. Paano naman niya aamuin ang klaseng taong ganito? Kulang na lang ma-stroke na kaka-high blood, eh. Kaloka!

Saglit niya akong tinapunan ng tingin saka naupo sa kama. “Will you call me babe, it’s kind a annoying hearing you calling my name,” sabi niya. Bahagyang napataas ang isa kong kilay. Kaarte naman nito, siya nga hindi ako matawag sa pangalan ko eh. “Am I your babe? Cause I never heard you calling me,” nagrolled eyes ako. Ang unfair lang kasi na gusto niya akong tumawag sa kanya ng babe pero hindi naman niya ako tinatawag sa ganun.

parang timang na pagkausap n'ya sa sarili. Nginitian n'ya ang ginang at tumikhim bago nagsalita. "Anong silbi ng apelyedo ko madam kung hindi ko makakaya yang sinasabi mong malditong anak mo. Oi huwag ako oi, ako lang naman ito— si Calixta Asuncion Batumbakal, ang walang kinikilingan, walang kinatatatakutan, walang pinapaboran. Ang magtangka ay magigiba, Calixta Batumbakal po para sa anak n'yo madam," pakitang gilas n'ya ulit rito at inulit ang pag bow na animo haponesa na hindi nasisinagan ng araw ng Japan.

Iniili na may kasabay na halik sa ulo. Ang sarap sa pakiramdam na may taong nagmamahal sa iyo ng totoo—walang halong pagtataksil. "You are such a harsh person, but I am willing to stay by your side no matter what. Goodnight, Dodong Gabriel." "Dodong? Nahawa ka na sa nanay ko." "Anong dialect 'yang “dodong”?" "Bisaya word ni Nanay Anastasia iyan. Term used to address for a young boy or young man. In tagalog; dodong is totoy."

Maliban lang pag nasa Opisina na. "Kelan tayo pupunta ng Batangas ulit?" pagpapaalala ko sakanya. "Excited nako!" masigla kong sabi. Ngumisi siya saka bumulong sakin. "Magugustuhan mo doon. Dahil kakaiba talaga ang Ilog sa Batangas. Lalo na kapag nakapunta kana." malisyosong sabi nito. Kumunot ang noo ko sa sinabi niya.

mahinang bulong ng kanyang anak ngunit rinig naman ito ng lahat. She chuckled and replied, “They are using Tagalog, baby. It’s a language used by Filipino people.” “Is it in Europe?” “No.” Umiling siya rito. “It’s in Southeast Asia.” “Oh.” Napatango-tango ito. “Eat more vegies, okay?” aniya sa anak. Nakangiti namang tumango ang bata at nagsimula nang kumain.

Mukhang bagong dating lang dito ang batang babae dahil kilala ko ang mga batang nakatira dito. Nawala ang ngiti sa labi ko ng makitang pamilyar ang mga mata nito sa’kin.Saan ko nga ba ‘yun nakita? “Where do you live?”tanong ko sa bata. “There!”turo n’ya sa bahay ni Nanay Beth. “Do you know how to speak tagalog?”tanong ko sa batang babae. “A little bit, my mom always talk to me in tagalog”paliwanag nito kaya napatango-tango ako.

HELGA POV: “Di nga?” “Oo nga. Tawagan mo pa kung gusto mo.” Namula ako, kumalat sa pisngi ko hanggang sa pisngi ng kiffy ko. “Nakupo, lagot na talaga ang Bataan. Ibagsak na natin agad!”