Battler Crying Novelas e Histórias

* ( Flash back ) * " Hey why are you crying?"napatingala Ako ng my batang babae Ang nakatayo sa harapan ko." Here oh gamitin mo muna Ang panyo ko "sabay abot nito sakin ng puting panyo agad ko namang ipinunas ito sa luha ko." Thank you" nagpupunas luha na Saad ko.

naramdaman ko na lang ang panghihina ng katawan ko at ang panlalabo ng aking mga mata. pa si Baji because he already joined Valhalla... I failed Vivien! Please help me persuade Baji. Please help me bring Baji back. The fight is getting near. Vivien, please!"

Nilagay nito ang hintuturo sa ilalim ng baba niya, tinaas nito ang mukha niya para salubungin ang mata nito ba puno ng pagnanasa. "Look at me, bitch. I want to see your beautiful face." Ang abuhin na mata nito ay naglakbay sa buong parte ng mukha niya, na para bang sinasaulo ang kanyang itsura. "Why are you crying? aren't you used to it?" Tumaas ang isang kamay nito at saka humaplos isang bahagi ng pisngi niya. Tinikom niya ang labi at pinilit na pigilin ang luha pero hindi niya magawa, lalo lang umagos ang luha niya.

Natigil na lamang ako nang may mga yabag at malalakas na hikbi ang papalapit sa akin. Si Uno buhat buhat si Blue na duguan at wala nang malay. Behind them was Amber crying. She was crying with her heart out. Her face was streaked with tears and her hands were shaking. When they finally got close to me, she fell to the floor like as if her knees gave out as she covered her face and started crying even harder. Red approaches her, tending her.

Magkahalong hiya at galit ang kanyang nararamdaman na pilit niyang tinatago. Wala siyang ibang magawa kundi pigilan ang sarili; kung lalabanan niya ito nang harapan, siya lang ang talo. Mas mabuting magpanggap na masunurin upang maiwasan ang masaktan. Upang magmukhang mas maamo, ibinaba niya ang tingin, at gumulong ang mga luha sa kanyang mga pisngi. “Why are you crying?” Yumuko ang binata at mariing kinagat ang kanyang mga labi habang pinipigilan ang sarili. His voice hoarse and strained as he asked, “Ayaw mo ba talagang makasama ako?”

, I sighed. "hey bat ganyan ang mga itsura niyo? buhay na buhay naman ako pero yang itsura niyo para kayong namatayan" sabi ko at bahagya pang tumawa ng marahan ngunit nagkatinginan lamang ang dalawa habang nagsisimula na namang mamasa ang kanilang mga mata hanggang sa tuloyan na nga silang humikbi..my forehead crook on how they cried infront of me., on how their eyes looked at me na tila ba takot na takot at awang awa sa akin dahilan ng lalong paglalim ng gitla sa aking noo.

He may not be her flesh and blood, pero itinuturing nan niyang parang sariling anak ito simula no'ng unang beses niya itong nakita. “A-Alright. Mommy's not gonna cry anymore. Please don't be sad, okay? Mommy doesn't want to see you cry...” Pinilit niyang ngumiti kahit may nagbabadyang luha sa kanyang mata. Niyakap niya ang bata upang hindi makita ang pagbagsak nito. “Okay. I also don't want to see mommy cry,” Grant muffled in her embrace.

I made her cry many times. Gusto ko na sa bawat luha na nalabas niya ay mapalitan ko 'yon ng mga ngiti sa labi. Gusto ko na kapag umiyak ulit siya ay dahil sa saya na. Gusto ko iparanas sa kaniya kung paano ba talaga ako magmahal na... hindi siya napapaiyak... hindi siya nasasaktan... hindi siya nahihirapan. Kasi gusto kong maramdaman niya kung gaano ako kasarap magmahal. I don't want her to cry anymore because I hurt her again. If love has equal tears then I'm ready to cry just so she won't cry anymore. I'm Dawn Magen Villafueno her brightness shield and she's Poena Heart Nazario my treasure. Love is a battle and her tears are my hardest rival.

His voice broke and then he started crying. Silas is crying like a lost kid. Yumuyogyog ang blikat nito at mahigpit ang pagkakayakap niya sa akin, ayaw bumitaw. I am trying to calm him but he cried more and sobbed harder. Sa bawat haplos ko sa likod niya palakas ng palakas din ang mga hikbi niya. His cries filled the room again. Hearing him cry like this is so painful to hear. I felt that he's crying something out of his chest. He's hiding some pain na ngayon niya lang nailabas.

Dinampian ko ng halik ang tungki ng kanyang ilong hanggang sa kanyang labi at ngumiti. Napakurap-kurap pa ako nang masaksihan ko kung paano nagsitulo ang kanyang mga luha. “B-Bakit? Why are you crying?" natataranta kong usisa at pinunasan ang kanyang pisngi gamit ang palad ko. “Y-You scared me when you said you hate me and you want to break up with me,” parang bata niya pang sabi habang nakapatong ang kanyang noo sa balikat ko. “Don't say those lines to me again."