Be Patient Novels & Stories

Itinuon naman na nila ang atensyon nila sa harap at nakinig na. Makalipas naman ang ilang minuto ay nagsimula na ang palaro sa mga batang bisita. Natutuwa namang nanunuod si Kayla. Hindi niya mapigilang hindi isipin ang mga pasyente niyang nakahiga ngayon sa hospital bed. Kung wala lang din siguro silang mga sakit, nakakapaglaro na rin sana ang mga ito. Marami rin siyang pasyente na mga toddler na.

— na nakahiga sa kama ng ospital, ang maliit niyang katawan ay payat at maputla. Marami na akong pasyenteng nakita sa aking propesyon, ngunit walang naghanda sa akin para sa tanawing ito— si Aiden, ang kanyang mukha ay bakas ng sakit kahit sa kanyang pagtulog.

Bali 4 sila, hindi ako mahihirapang patumbahin ang mga ito pero dapat maging maingat pa rin dahil nasa hospital ako at ayaw ko namang guluhin yung mga natutulog na patients, kawawa naman. Naglakad ako papalapit sa table malapit sa natutulog na lalaki saka siya tiningnan. Nakapikit ito at tila natutulog. Nakita ko rin ang isang bata na nasa mga sampung taong gulang na.

"umayos ka di ka pa mamamatay! ipapasa mo pa ako this semester!" ---------- -HOSPITAL- "Ikaw po ba ang girlfriend ng pasyente?" "A-ah hindi po kaibigan po." "Nakuha na ang bala sa balikat nya ngunit marami ang nawalang dugo sakanya pero mabuti nalang at naagapan agad, now he is stable." "Salamat doc"

“But I want you to know that I am willing to do everything, just to make sure you’ll agree with me” Tahimik lang akong nakikinig dito. I can’t fully process what is happening. I am a doctor at alam kung uunahin ko ang pangangailangan ng isang pasyente. May pera man o wala. “Let me think about it”.

sabi ng asawa ko. Bumuga ako ng hangin at tumango sa' kanya pagkuwa'y umalis na siya. Hindi ako mapakali sa kinatatayuan ko habang hinihintay ang doctor na lumabas. "Kayo po ba ang guardian ng patient?"tanong ng nurse na lumabas. Tumango ako."O-Oo" "Ililipat po naman ang patient sa operating room. Kailangan po ng consent niyo"anito.

Nagpretend na lang ako na hindi ko siya narinig. "Just let me do it, sir! Kapag namatay po ang pasyente dahil sa akin ipakulong n'yo ako. I accept it! Kung mabubuhay ko siya hayaan n'yo akong bisitahin siya just once in a day!" matapang ko na sabi sa kanila.

Inis na hinubad ang apron. “She needs undergo in diagnose! Parang alam ko ang sakit ng babaing to!” Bakit ako? Sakit ko? Eh sakit niya? Di ba niya alam? “I don't want to jump in conclusion, ngunit I am sure na meron akong pasyente dito na may sakit na CIPA.” CIPA? Hahaha. Sinipa ko ba siya? Hay naku Cedrick. Loko-loko lang no? Nagagalit na di naman kailangan na maging concern sa akin.

"Huh'! Hindi ko alam' Ee ,n-akita ko lang siya sa putikan 'Akala ko patay na! ee humihinga pa pala.. Ang paliwanag ni karding. Kung ganun' hindi niyo kilala ang pasyente?'' "Sige ,Kami na ang bahala ,Maghintay nalang po kayo rito at babalitaan ko kayo sa oras na ma examine namin ang pasyente.

It’s my birthday. - Handsome Patient Gusto kong matawa. Handsome Patient? Malapit na nga mangulubot ang balat niya. Hindi ako nag-reply. Bahala siya sa buhay niya. Hindi niya naman ako kailangan. Inabala ko ang sarili ko sa paglilibot sa ospital. Tawag nang tawag sa akin ang kapatid ko, pero hindi ko pinapansin. Nag-text ulit si Mark sa akin, pero hindi ko binuksan. Mas importante ang buhay ng mga pasyente ko.