Be Patient Novels & Stories

Ngunit nakapatay ito. "damn Catherine,bakit hindi kita makuntak?"bulong ko at hinilot ko pa aKing sintido. Magkakasunod na katok Ang nagpatigil sa aking pag-iisip at tumingin sa pinto ng deretso. "doc Paul,may patient po na humabol at sobrang sakit daw po Ang puson niya."wika ng nurse na nakabantay sa labas,taga Asis Ng mga pasyente na magpapa check-up.

“The Harriet Monreal team provides medical care. I'm just an assistant on the team. The patient's outcome isn't solely my responsibility.” Nagpatuloy siya, halatang naiirita. “Ang nakakagulat, imbes na alagaan nang maayos ang batang may malubhang sakit sa puso at iwasan ang stress, nagbabanta pa kayo sa medical staff. Gusto niyo ba talagang mailigtas namin ang pasyente, o umaasa kayo sa trahedya? Kung ganoon, puwede naming ibalik ang tatlumpung milyon ni Tanner at umatras na lang.” Matapang siyang tumingin sa kanila, walang bahid ng paggalang sa paraan ng pagsasalita niya.

Natatawa kong saad sa kanya. Nakarating kami sa Sierra Mall at dumiretso kaagad sa ice cream parlor, na siyang nilibre ko si Baste para sa pagbabalik doctor niya. Hindi madaling bumalik sa pagiging doctor, lalo na kung nawalan ka ng confident sa sarili. You can’t cure a patient if you don’t trust yourself. Paano magtitiwala ang pasyente sa’yo, kung sa sarili mo mismo ay wala kang tiwala.

He answered sarcastically as if he knew everything. "At dapat hayaan na lang sila? One of my patients nearly died! We must still be mindful to our patient's clinical needs, not by the patient's finances. Even when I'm not here, I'm aware in everything. Maybe you're right, dapat nga siguro gawin natin 'tong pampublikong ospital. Hindi naman ako naghihirap and I'm still a businessman."

"Then, rest. Kailangan mo ang lakas ng katawan. Huwag kang magpapakita sa kanya na parang pasan mo ang mundo. You have to be beautiful in front of him para naman hindi na siya magdalawang-isip na tanggapin ka." "Salamat, doc." "You’re welcome." Tumayo si Jade at inalalayang makahiga ang pasyente. "If you need any assistance, may mga nurse sa labas. Don't hesitate to call them, okay?" "Thank you." "We'll do our rounds, so take a rest."

Dalawang oras pa, bago kami makarating. “Ano'ng sagot mo?” “Heto sa pagkakatanda ko ang aking isinagot ay...” tumikhim siya. “First, I would ensure that the patient is stabilized. We need to monitor their blood sugar levels closely and address any complications immediately. I would administer the appropriate insulin or medication based on their condition. But more than that, I would help them understand that treatment isn’t just about what happens in the hospital and also about their daily choices. Proper diet, regular exercise, and routine check-ups are the real keys to maintaining their health.”

Hindi ako pwedeng tumunganga lamang dito. “Naku, ma'am. Wala po akong right para magpauwi ng pasyente hangga’t hindi pa sinasabi ng doctor. Hintayin n'yo na lamang po siya para malaman ninyo kung makakalabas na po ba kayo o hindi,” wika sa akin ng nurse saka lumabas na ng pinto.

mariing turo niya sa labas ng hospital as if alam nila kung sino iyon. Puno ng pagka-apura ang kanyang boses. Alalang-alala na kay Bethany. Oo, may away sila pero hindi niya naman maatim na pabayaan na lang basta doon ang dalaga. Isa pa, parang kasalanan niya ang nangyari kung kaya naman kinailangan niyang magbigay action upang mawala ang sakit na iniinda ng dalaga. “Nasaan po ang pasyente?”

Sino kaya ang pasyenteng iyon? " There's nothing we can do anymore. Ang mga nakakabit na aparato na lang ang bumubuhay sa kanya. It's been a month now since his been declared under a state of coma. I hate to say this pero wala ng pag-asang mabubuhay pa ang pasyente. Ang iba sa ganyang estado ay tuluyan ng bumibigay. But your father is still trying to fight death. Parangn may hinihintay pa siya bago tuluyang pumanaw. I know your ready in case the situation got worse. Just sign the waiver, para kung magka-cardiac aarrest siya ulit ay hindi na kami aaksyon pa. Tama ba ang dinig ko? Ito ang tatay ni Marcus? Hindi gano'n kalakas ang pag-uusap nila pero sapat para marinig ko.

bawi niya kaagad. "Maupo ka muna diyan, bibisitahin ko lang ang very important patient ng hospital." Natawa si Kent Axel at tumango tango ngunit bago 'yon ay hinila niya ako para sa mabilis na halik sa labi at kumaway kaya naman nagmadali akong lumabas.