Novel & Cerita Beautifully Sentence

Sa gitna ng yacht, nandoon sina Celestine at Adrian… nakaupo sa harap ng eleganteng mesa na puno ng kandila, bulaklak, at pagkain na may kasamang pagmamahal sa bawat detalye. Hindi pa rin makapaniwala si Celestine. “Adrian…” mahina niyang sambit, paikot-ikot ang tingin sa paligid. “This is… beautiful.” Ngumiti si Adrian, yung ngiting kilalang-kilala na niya… malambing, puno ng emosyon. “You deserve all of this, Celestine. Lahat ng maganda sa mundo.”

There's no malice because we are comfortable with each other. "Yes, so beautiful…" I whispered, looking at her. . c.m. louden

Nakapikit pa rin siya kaya napagnasdan ko pa siya ng mabuti. She's really a beauty. Pinasadahan ko ng tingin ang kanyang mukha. Hanggang sa matutok ang mga mata ko sa kanyang labi. Napalunok tuloy ako ng laway dahil natatakam along tikman ang mga labi niyang iyon. "You're so beautiful..." hindi ko mapigilang bulaslas. "You are beautiful inside and out..." pagpapatuloy ng walang preno kong bunganga!

masayang dagdag niya at sinasabayan niya ito ng kaunting tili niya. "Sa lahat ng nagtitinda ng bangus sa pwestohan sa iyo talaga bumili?" Tanong ko ng may naalala. Sa kanya pa talaga inubos ng isang bili lang. Na tyempohan. "Dapat lang, ika nga nila. 'With the true beauty you possessed, no one can insist'." "Kaya bilang maganda, ako ang pinili." mahanging sabi pa nito at di naitagong kinikilig na naman ito.

The best and most beautiful things in this world cannot be seen or even heard, but must be felt with the heart. End.

Isang bagay na napakadali na lamang ngayon para sa binata. "You look—" "Beautiful." Tuloy niya sa sasabihin nito. Natigilan si Pierce. Kumunot ang noo nito at tinitigan siya ng mataman. Siya naman ay natawa, alam na alam na niya ang sasabihin nito sa tuwing nasa ganito silang sitwasyon. "Beautiful." Pierce trailed off. She smiled. "Thank you." At kahit walang musika, isinasayaw na siya nito. They're swaying their bodies slowly as they look at each other sincerely.

Even though she's wearing a veil, I could clearly see her beauty. I can't put words on how beautiful she is right now. All I know is that she's the most beautiful woman in the world. Her wedding gown is everything! It's elegant and it fits her so well. Basta ang ganda-ganda niya. I am so stunned and amazed by her looks. This is the only girl who can take my breath away. Her smile is everything. The way she walks towards me with her classy move is breathtaking. Gustong-gusto ko talaga siyang nakikita pag babaeng-babae siya. Bihira ko lang kasi siyang makitang ganun dahil mas siga pa kasi siya sakin.

And she's so damn beautiful ,damn it. "huwag ka nang mag abala pang mag ayos babe dahil pinalayas ko na ang kadate mo. You will come with me or i will stay here till morning. You choose" she said without opening her eyes. I stunned upon hearing what she just said. My mouth hunged open really. Napamulagat ako at hindi malaman ang tamang sabihin lalo na at napapatitig ako sa gandang nakalatag ngayon sa harapan ko. Para siyang anghel na bumaba mula sa langit at sa kama ko sinuwerteng bumagsak.Shit...Fucking shit,she's freakingly beautiful and perfect in this room. What a beautiful scene..

Napahawak 'to sa baba at pinagmasdan ako mula ulo hanggang paa sabay tango. “You're gorgeous, pretty, beautiful, cute and lovely.” Napahagalpak na ako ng tawa, napasapo pa ako sa tiyan ko. “Ah do you know that all of them are synonyms?” ani ko pagkatapos tumawa. “Yes and you're the definition of the real beauty. Inside and out, all in all you're beautiful.” Napatitig ako sa kanya at hindi ko mapigilang gumaan ang loob ko. “Babe let's go, ako na ulit magdadala ng luggage mo.” Hinayaan ko na lamang siya at sabay na kaming lumabas ng elevator.

I heard him answered. Gusto kong dumilat ang mga mata ko pero mas nagwawagi na ata ang antok pinilit ko imulat kahit maliit lang.. The last time I heard.. When he said.. "The most beautiful things in the world cannot be seen or touched, they are felt with the heart.."