Being Brave Novels & Stories

Ayoko na maulit iyon, ayoko rin siyang makasama pa, nagmumukha akong kabit niya kahit may anak kami and alam kong mali iyon kaya mas lalong hindi ko ito magagawa. Be Brave and protect myself? Syempre magagawa ko ito, lalo na’t may mga anak ako, kailangan nila ako at kailangan kong maging malakas para ma-protektahan sila. Pero if his not around? I need to be brave and protect myself pag wala siya? Bakit, ano bang magagawa niya ni hanggang ngayon ay hindi ko siya nakikitaan na maaasahan ko siya para sa mga bata. And I’m not feeling protected pag nariyan siya para pa ngang delikado ang buhay ko. Gaya nang sabi ko ay wala akong ma-iiexpect sa kaniya kaya impossible nang hayaan ko ang sarili ko n

But damn it, kahit kailan ay nakakakatakot ang aura niya. Napahinga naman kami ng maluwag nang ibaba kami nito. Tapos may sinabi ito bago maglaho, "The only way to survive is the braveness. " Braveness. E’ paano 'yon kung inuunahan kami ng lintik na kaba. Napatingin ako kay Zaynah ng magsalita siya.

Bahagya pa akong nagulat nang hawakan niya ang kamay ko. "Life must have been tough for you," her gaze was so soft that it gaves me so much comfort. Comfort that I didn't know I've been longing for. "But I want you to know that I'm so proud of you for not giving up in your lowest. Thank you for being brave, Ciara. You may not know this but you did it. You made it. You fought well and you did a great job fighting for your life through your hardest times. You're a brave warrior, Ciara, because you're still here, fighting for everything. And I'm so thankful for that. Please, keep going, I know you're almost at the end and something's great are waiting for you. So

“And what about Grandma Cass? Was she brave too?” Elera smiled, brushing her daughter’s hair. “She was the bravest woman of all. Hindi siya natakot sa dilim. She stood beside the king, even when the whole world was falling apart.” The children’s eyes sparkled. “We want to be like them!” Alaric grinned. “Then you must learn what they taught us — kindness, courage, and never giving up.” Sa di kalayuan, sa gitna ng hardin, may nakatayong rebulto nina Nathaniel at Cassandra, magkahawak-kamay.

May bahid ng inggit sa kanyang mga mata. Gusto sanang sabihin ni Eloise na ang lakas ng loob at katatagan niya ay bunga lang ng mga pagkakamaling naranasan niya noon—mga bagay na ayaw na niyang maulit pa. Sa dami ng pinagdaanan niya, natutunan niyang mamuhay na hindi na pinapasan ang bigat ng nakaraan. “Kung bibigyan ka pa ng isa pang pagkakataon para ipaglaban ang isang bagay, that’s already bravery,” seryosong sabi ni Eloise.

Kung hindi na mambabae. Ano naman ngayon kung patuloy siyang mambabae? Girlfriend ka ba? asik ng isang parte ng utak niya. Kent’s body was so small. Natatakot siya na baka mabali niya ang mga buto nito. “You want to be like me? Why?” Tumingala ito sa kanya. “Because you are brave. You fight bad guys.” “Don’t be like me. I am one of the bad guys.”

Masaya dahil sa kwento nila Dad, malungkot dahil hinihiling ko na sana ganoon din ako katapang. "I wish I was brave like you, Mom," tumulo ang isang luha sa mata ko at saka ko niyakap si Mommy. She caressed my back, pinatatahan ako. "I was never brave, because courage is not what it takes. It just need love and hope. I choose to love, not because I was brave, but because I want to, it was always your choice, Honey. Don't be too hard on yourself," sabi niya sa gitna ng yakap.

Mag-isa na naman ako. Sino kaya yung bibigyan niya ng leksyon? One thing I like about her? She's brave at wala siyang kinatatakutan kaya niyang ipagtanggol ang sarili niya kahit wala ako. She's an independent woman. END OF FLASHBACK

Pero lumabas pa rin ang salita ko, kahit hindi kumpleto. “May… may nangyari kasi. Nakakatakot. Tapos may isang bata na… na iniwan ko. Kahit ayokong umalis.” Hindi siya nagtanong. Hindi siya nag-usisa.. “Sometimes,” sabi niya, “running away is also brave.” Napayuko ako. “Hindi ko alam kung brave… o selfish.” “Or maybe,” sagot niya, “both.” Nagkibit siya ng balikat. “Nabasa ko lang sa mga quote.”

I uttered. Masyadong tahimik ang katabi ko maybe she got scared what happened awhile ago. Ako rin naman but I stay calm tulad ng ibang story sa w*****d I should stay brave and fearless. Baka ako pa maging target nila dahil mahina ako ganun naman talaga diba? Wala nga tayo sa w*****d but it not possible to happen in reality.