Being Chased In A Dream の小説・ストーリー

Bago pa man tumulo ang mga luha niya, binawi na niya ang braso sa pagkakahawak ni Rence saka mabilis na tumakbo papunta sa backdoor ng Kampo. Hindi niya alam kung saan pupunta but she ran away. Nanlalabo ang paningin niya dahil sa pag-iyak pero sinubukan niya pa ring makalayo sa Kampo kahit papaano. It's dark but she didn't mind. Ang mahalaga makalayo siya kahit papaano. Kasi hindi niya alam kung paano haharap kay Rence pagkatapos ang lahat ng sinabi niya.

(Wynona – dreamy tone) Smiling while you disappear Like I asked for this chase But every time you leave me I just crave a little taste… [Pre-Chorus – Amaya] (Amaya – breathy, mysterious) Stop hiding under the light I see you in the dark Every time you run away You leave another mark... [Chorus – All] Taya! Ako na naman ang taya! ‘Di mo ba ‘ko nakikita? I'm laughing while I cry, But I still try, I still try! Taya! This love’s a twisted game— You touch, then run away But darling, don't you know? I’m always just one step below... [Verse 2 – Reia]

All of the people will become a witness on how Dave and I will get married. “Don’t you dare to run away from me, come back here!” He is running to my direction, I bite my lips when he tried to chase me at abutin. I trained hard at doon binuhos ang lahat ng galit inis at lungkot ko kaya bumilis ang kilos ko at ramdam ko na ang gaan ng katawan ko.

Sumisigaw at tumatayo ang iba dahil siguro sa kasama ko ang kaibigan nila. Crazy people, and crazy me for falling...really hard. Nang makalabas sa bar kasama si Zander, napansin kong hindi na maayos ang pagkakalakad niya. Napansin ko rin na nasa bewang ko na ang kamay niya. Ngumiti ako at tinuro ang kotse ko na malapit lang sa kinatatayuan namin. "My car..." Tumango siya. Napatawa ako ng mahina nang makita sa mukha niya ang pagod. Kahit ako, nakakaramdam na rin ng pagkahilo.

Wika niya. “N-nalaman ni Chard na may nakapasok sa lugar kung nasaan ang black market. Nakita sa cctv pero hindi ko alam kung malinaw ba ang kuha ng cctv sa lugar na iyon kung nakuhanan ba ang mukha ko. Tulungan moa ko natatakot ako para sa buhay ko at sa buhay ng tatay at mga kapatid ko.” Sumamo nito sa kanya.

Pakikiusap nito't marahan na inalis ang pagkakahawak sa kamay ni Dreams. Hindi nakaimik sa pagsuway na iyon ni Kaiden sa kanya. Maski 'yong nakasunod na saleslady sa kanila ay natakot sa inakto ni Kaiden. Sa takot na mapagbuhatan siya ni Kaiden ng bahay, mas pinili ni Dreams ang tumahimik na lang at pumirmi sa gilid. Sobra siyang nagsisisi na sumama dahil wala naman siyang napala kay Kaiden. Tahimik lang siyang nakasunod sa lalaki. Bago sila umuwi ay nagdrive thru sila ng kanilang makakain. Hanggang sa makarating sila ng unit ay tahimik pa rin siya dahil nakaramdam na siya ng takot.

dugtong niya pa. "Paano mo ako nahanap?" kinakabahan man, sinubukan kong magmukhang matapang. Taas noong pinantayan ang intensidad ng kanyang titig. "You can run, but can never hide. Kahit ilang beses kang tumakbo, mahahanap at mahahanap kita. Run even in hell, I'll never hesitate to chase you. Try me, and you'll see how fuckin serious I am," may diin sa boses nitong usal.

Tumayo ako at natigilan ako nang isang kakaibang presensya ang naramdaman ko. Agad akong bumangon ng kama at tumakbo papuntang pinto para buksan 'yon. Ang daming tao sa labas at puno rin ng iba't-ibang ingay ang paligid pero hindi ko 'yon pinansin. Ginala ko ang mga mata ko sa paligid para hanapin si Fionna pero kahit saan ko ibaling ang ulo ko ay hindi ko siya makita. My instinct is telling me that tonight will be the worst night of my life. Bakit ngayon pa siya nag-inarte at saan siya nagpunta? 'Nangyan.

The wind tore at them as they scrambled down the fire escape, the rhythmic clang of the metal grating a frantic soundtrack to their escape. Aiden’s injured arm throbbed with a dull, insistent pain, but he ignored it, his focus entirely on Chloe. He could hear her ragged breaths, the small gasps of fear. The city below was a blur of lights, but Isabel’s penthouse, now a blaring beacon of chaos, was the only thing that mattered. They were running not just from Isabel and Leon, but from the police who would undoubtedly be called to investigate the broken glass and the activated alarm.

Hindi ko na mabilang kung ilang beses ko ng napanaginipan ang tagpong iyon. I have been trying to forget it—that one night of a passionate mistake that I had with Icarus and the night that I betrayed Ashton. I have been trying to wipe out that memory so many times already because every time I dream of it, my guilt just keeps on increasing, and it makes me want to throw up. But just like how I betrayed Ashton, my brain is betraying me too as it keeps reminding me of it through my dreams.