Novel & Cerita Bela Diri

Nanginang bigla ang mata ko. "Sige go ako diyan" nakangiti kong sabi. "maglinis ka muna, magpasalon ka, magpa manicure, pedicure ka, gawin mong presentable ang sarili mo. Si Belen na bahala sayo. (sumigaw ito ng malakas sa pangalan ni Belen at binilinan ito sa kaniyang gagawin.)" Tumango na lang ako sa kaniya at sinelyuhan namin ang aming pag-uusap .

“Hindi ba masagwa? “Anong masagwa? Maganda kamo! Ang inaadvertise ni Belo ay body contouring. E, fit na fit ang katawan mo!” sagot ni kuya. “Tiyak ko maraming kababaihan ang pupunta sa Belo para magkaroon ng katawan ng kagaya sa iyo!” Maya-maya naman ay tumawag ang Mama ko sa aking messenger. “George, kakausapin ka raw ni Papa!” seryosong sabi ni Mama.

Habang iniinom ang kanyang kape, pinilit niyang ayusin ang kanyang isipan. Unang araw pa lang, halos mabaliw na ako. Ano pa kaya ngayon? Naisip niya, ngunit pinilit niya ang sariling mag-isip ng positibo. “Bella, kaya mo ‘to,” sabi niya sa sarili, gamit ang pamilyar na mantra na tumutulong sa kanya tuwing may kaba siya.

Dapat kang mahiya sa sarili mo. Bella. “ Wala kang karapatang husgahan ako," sabi niya. “ Pawn ka lang sa larong ito, at wala ka lang kumpara sa akin. Kaya, huwag mong isipin na maaari mo akong turuan kung ano ang tama o mali. Wala kang ideya sa kahalagahan ng kung ano ang mayroon ka! At saka, paano mo ako balak pigilan? Tatawag ka ba ng pulis?”

Kaya siguro, oras na para tigilan ko na ang pagsubok na kumbinsihin silang karapat-dapat ako. Mas mahalaga kung ano ang tingin ko sa sarili ko. Mas mahalaga ang konsensiya kong malinis. At mas mahalaga ang mga taong nakakakita ng tunay kong halaga. Hindi ko kailangang patunayan ang sarili ko sa lahat. Ang kailangan ko lamang ay manatiling matatag. Patuloy na lumaban. Patuloy na bumangon. Dahil sa mundong ito, hindi sapat ang maging mabuti.

At dapat nga'y magpasalamat sa kaniya ang makaka kita sa kadahilanang free lamang iyon at walang bayad. A wide smile appears on Adira's lips ng kaniyang makita ang kaniyang sariling repleksyon sa kaniyang hindi kalakihang salamin. Her curves are on it's right places at ang kaniyang magkabilaang dibdib ay pumuputok sa laki gayon rin ang kaniyang puwetan and for sure kapag makita siya ng kaniyang mga kapitbahay ay tatawagin na naman siya ng mga ito na p****k and she's used to it.

Adelina – Isa siyang mahusay at nakakatakot na mangkukulam, pero mayroon siyang magandang itsura na labis na nakalilinlang. May kakayahan siyang manggamot at gumamit ng mahika kaya marami siyang kayang gawin. Agor – Siya ang pinakamalaking mandirigma sa lahat ng madirigma. Muka siyang matipuno subalit

Pagpapalakas ng loob sa akin ni tita na sobra din naman talagang nakatulong. Kaya kalauna'y pumili na lamang ako ng isang simple lang na masusuot bilang replika sa tunay kong pagkatao. Tita Gorya was right. Dapat akong magpakatotoo sa aking sarili dahil ako lang din naman ang mahihirapan kung ipipilit ko na makisabay sa estado ng mga taong may kaya sa buhay dahil hindi naman ako nabibilang sa antas nila. All I need is to be me, to be the real me dahil ganitong ganito ang pagkakakilala sa akin ni Natalie na maaaring nagustuhan niya rin na katangian ko.

Nakakahiya naman na nagwala siya sa harap nito. Huminga nang malalim si Bella para pakalmahin ang sarili.

“Sa totoo lang, bumaba ang tingin ko sa sarili ko. Bilang tao kasi, lalo na kapag mahirap ka lang, ‘yung purity mo na lang ang maipagmamalaki mo eh, ‘yung dignidad mo. But I realized na hindi pala porket nagkamali ka, iyon na ang magde-describe sa buo mong pagkatao. Dahil hindi ka lang gano’n. Hindi porket dumating ka sa lowest part ng buhay mo, tapos na ang lahat. Lahat naman tayo nagkakamali, pero hindi ibig sabihin na nagkamali ka, hanggang doon ka na lang. Kailangan pa rin nating bumangon, magsimula, at magmahal ulit—especially ourselves. Tayo ang unang magmamahal at tatanggap sa sarili natin. Later on, darating at darating din naman ‘yung tao na tatanggap sa’yo—hindi dahil sa nakaraan m