Best Parents Quotes Novels & Stories

tanong ko sa kaniya. Umiling ito bago ngumiti sa akin. "I love you, mommy. You are a good mother. I can't hate you. Maybe you have a reason. Tita Sylvia said that sometimes people can make mistakes not because they want to do bad things, but because they think that their decision is the best thing. So I know you just think it is the best for me that's why you did not tell everything about him at first. Before I was envy with my classmates because they always send by their parents at school, but I know that even you are busy, even you can't always send me too school you love me. I just don't have a complete family, but I know my parents love me. Maybe dad does not know about me yet, but you s

makahulugang turan nito. Napangiti naman siya pero dagli rin iyong nawala. “Do you think magiging mabuting ama ako sa kanya?” nag-aalalang tanong niya dito. Ang kanyang Mama naman ang napangiti at itinapat ang isang kamay sa kanyang puso. “Ito lang ang dapat mong pakinggan at sundin, at nakatitiyak akong hinding-hindi ka magkakamali sa mga desisyon na gagawin mo para sa kanya sa hinaharap,” anito. “At kung malihis ka man, naririto lang ako upang ipaalala sa ‘yo ang mga bagay-bagay, dahil wala naman talagang perpektong magulang. Walang formula para sa perpektong pagpapalaki ng mga anak… What important is that, you and your daughter have a good relationship at mahal ninyo ang isa’t isa,” dagda

Wala itong kaidi-ideya na makakakuha siya ng zero sa assignment niya. "Ito last na po, Ninang. Magbigay daw po ng isang quotation of life." "Ay mas madali iyan, baby P. Favorite quote ko rin 'to, e." "So ano po iyon?" "Life is gold." Kampanting usal ni Magenta. "Ho? Pero narinig ko na kay Papa 'yon, time is gold po yata ang tama, Ninang." Napakamot sa kanyang ulo ang musmos gamit ang lapis.

she sobbed. I exhaled an exasperated breath and softly ran my fingers through her hair. "You're never unfortunate. You still have your mom, you have friends that you can count on until now. No family is perfect. My parents are never perfect. They have flaws, but they accepted each other flaws kaya nakaya nilang umabot hanggang ngayon na kasama parin ang isat-isa. Your parents happened, but maybe, it was God's will na hindi sila magtagal. They could have hurt each other more if things would have been different. Baka mas lalo ka ring masaktan. Everything happens because they serve to happen for the best reasons so stop thinking that you're unfortunate."

Sa kaniya umaasa at tumatakbo kaya kailangan niyang mas maging matalino, matapang at matatag upang maging matibay na kasangga ng buong pamilya. “Everything will be alright, okay?” He assured her. “What if everything gets worse?” She's worriedly asked. “Trust me, everything is under my control.” Xianelle nodded. “Is it possible to raise a child in our family? Yes! May we can not be a perfect parents but I will be the best Daddy to our kids okay?” Hinalikan ni Klinton sa pisngi si Xianelle. “I love you.” “And I love you too.” Hinaplos ni Xianelle ang pisngi ni Klinton.

"Alam mo sis, sometimes you need to stop minding what others might say to you. Don't let their judgements affects you." "Hindi naman sila iba eh. It's my parents we are talking about." "Yeah I know. Pero ni minsan ba naisip mo na sana malaya ka ding gawin ang mga gusto mo? Na sana hindi ganun yung mga magulang mo?" hindi agad ako nakasagot dahil napaisip din ako. yes most of the time naiisip ko yun. kasi diba magulang sila? dapat ang iniisip nila yung makakabuti sa mga anak nila.

“Ang edukasyon ng aking ama ay palaging naiimpluwensyahan nang malalim ang pananaw ko sa buhay at ang mga pagpapahalaga ko. Tinuruan ako nito na huwag balewalain ang mga bagay o maging malungkot sa sarili kong pighati para makapaglabas pa rin ako ng mabait at masiglang ngiti kahit na natutulog ako sa bubong ng isang construction site na may tatlumpung palapag.” Pagkasabi nito, huminga nang malalim si Charlie at sinabi nang seryoso, “Sinasabi ko ang lahat ng ito dahil gusto kong sabihin sa lahat ng bisita na nandito ngayong araw na gumamit ng mga praktikal na aksyon ang mga magulang ko para sabihin sa akin na ang pinakamalaking biyaya sa buhay ay hindi gaano kalaki ang kayamanan o tagumpay na

Hindi naman nakasagot si Rome na napuno nanaman ng luha ang mga mata. “Pero iho, may importante ka pang dapat gawin,” sabi ni papa, “Hindi mo ba naiisip na nag-aalala na ang mga magulang mo sa `yo?” Natahimik ang silid. “Oo nga, iho, mga magulang din kami,” sabi ni mama. “Alam namin na `di rin kami perpekto, pero ang gusto lang namin, eh, maging maganda ang buhay ng mga anak namin.”

"Don't say another word." Halos nakapikit na ang mga mata ni Axel dahil sa sobrang bugbog. Magang-maga ang kaniyang mga mata at halos di na niya masilayan ang mukha ng maganda niyang kasintahan. "Do not disrespect your parents no matter what. Love them because they are the reason why you were born. Life is too short. No matter what happened, always show your gratitude towards them."

“Tama ka. At kung wala ang suporta ng aking pamilya at ng mga kaibigang tulad mo, hindi ko ito kakayanin. Natutunan ko na ang kapangyarihan ay hindi dapat gamitin para maghari-harian, kundi para maglingkod.” Samantala, kahit na luma na at mas gustong manatili sa bahay, hindi nawawala ang gabay ni Xavier. Madalas niyang sinasabi sa kanyang anak: “Huwag kang magpapadala sa sobrang tagumpay. Ang pinakamahirap na bahagi ay hindi ang pag-angat, kundi ang pananatili sa mabuting landas habang ikaw ay nasa tuktok.”