Novel & Cerita Best Short Motto For Students

Alam kong malayo pa ang lalakbayin namin pero sigurado akong hindi siya mahihirapang abutin ang pangarap niya. ".... I want to remind all of us that we can always do more, so why settle for less? Let us always strive harder. Maybe our grade will not define our future, but it will show how ambitious we are. It is free to make a dream, but it will cost a lot of energy to reach it. Let us not waste our energy; time will not stop waiting for us. Let's make everyone proud. No, make yourself proud of yourself. I can do it, and you can do it. I hope the next time we meet, we are already bragging about what we have achieved. So, my fellow graduates, congratulations to all of us for passing another s

Napatigil si Cassy, habang ang buong paligid ay natahimik. "Paaralan ito," madiing sabi ng lalaki. "Isang lugar ng pag-aaral at mabuting asal, hindi isang lugar para sa paghihiganti at awayan. Pakiusap, igalang niyo ang sarili ninyong reputasyon at huwag ninyong dalhin ang personal na galit sa loob ng campus!"

Nginitian ko siyang saglit at tumingin ako sa kawalan, kita ko pa sa peripheral vission ko ang mga estudyanteng palakad-lakad hindi kalayuan sa pwesto namin at magbubulungan. “Alam mo, hindi porket may pangbayad ka ng tuition lagi mo na lang idedelay ang graduation mo. Pasukan mo na ‘yang subject mong ‘yan para makagraduate kana.” sabi ko. “Hindi mo ba napapansin, hinihintay kita?”

“Wala naman. Kasi habang tumatagal ay pahirap nang pahirap ang pinag-aaralan namin. At saka ang mga kaklase ko ang gagaling sumagot sa tanong ng teacher. Gusto ko rin ng ganun, ‘yong kahit hindi tawagin ng teacher ay alam ko ang sagot.” “Ah, so, insecure ka sa matatalino mong classmates?” “Gano’n ba ‘yon?” “Yes. Pero sa halip na ma-insecure ka, gawin mong inspirasyon ang mga ito.” “Paano po?” “Mag-aral kang mabuti. That’s the only thing you can do to be a better student.”

Pati ang gusto niyang itsura ng buhay namin ay matutupad niya kay Lauren. "Te, 'yung motto mo sa buhay parang kapanahunan pa ng slambook ng lola ko sa tuhod." Panglalait ni Mara sa motto ko. 'Believe and don't stop reaching for your own star. Everything will happen at your own pace." Wala na rin kasi akong maisip na gawing motto sa buhay. 'Yan nalang ang maiiwan ko sa mga makakabas man ng yearbook namin.

dad asked the same question "Yes mom and dad!! I said while smiling at them Umakyat na kami ng stage at naririnig ko parin ang sigawan ng dalawa kong kaibigang para icheer ako pero kung makasigaw akala mo wala ng bukas. Napakamot nalang ako sa aking ulo. Wooohhh bestfriend ko yan!!!! Wohhhhh kaibigan ko yan!!!! Hiyawan ng dalawa niyang kaibigan... My speech... First of all I would like to thank all of my professors first, if not for your good teaching and perseverance I will not get a high grades or wisdom from you and my other classmates who graduated also because of your teaching and perseverance and the belief that we can achieve our dreams as long as we believe in what we can do. And of

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

Isang kamangha manghang hangarin nga ang sinabi na iyon ni Jacob sa harap ng mga kapwa niya estudyante kasama ang mga magulang ng mga ito. Nagpalakpakan at nagsigawan naman sa tuwa ang mga estudyanteng nasa audience. Isang estudyante na mula sa hindi kilalang klase ang nanguna at itinaas ang kanyang kamay at saka sumigaw. “Kayang patagin ang mundo gamit ang talino at ang bansa gamit ang lakas. Marunong at may puso. Matalino at may tapang,” sigaw nga ng isang estudyante.

"Look, Leandra... Kung may hindi nababagay sa university na ito, ikaw 'yon. This university has always taken virtue and kindness as its motto. It's a shame for them to have a student like you. Walang manners, bastos." Leandra froze for a second. Napakurap ito at nanlaki ang mga mata. Her face turned angry. Dinuro nito si Audrey. "What did you say, you bxtch! Who are you to teach me a lesson? The motto of this university has nothing to do with you. You're not even qualified to step into this prestigious school!"

"But just like what I did on the last part, you need to do the same. Think of a simple, very short but meaningful quotations about yourself that you can say. It is more attractive if you make a little bit funny quotations just like mine. I will give additional points to those who will make their own remarkable quotations." Nagsimula na ang introduce yourself. Alphabetical order ang pagtatawag ni Ma'am kaya may panahon pa kaming makaisip ng magandang quotation. Madalas naman kaming madestruct dahil sa mga quotations na sinabi ng mga naunang estudyante. "Andal" pagtawag sa apelyido ni Lorain. Agad naman siyang tumayo. "I am Lorain G. Andal 16 years old. If you can't chase your dreams then cha