Novel & Cerita Best Short Motto For Students

ko sa 'yo kaya ayaw ko na isang estudyante ang mapapayag ko na bigyan ako ng anak. Kung kailangan nila ng pera para sa pangtuition nila ay bibigyan ko sila ngunit hindi ko na kailangan na abalahin pa sa nais kong 'yon. Ayaw ko na samantalahin ang pagkukulang nila sa buhay nila para lang sa kagustuhan ko. Kung may babaeng mapapayag ako na bigyan ako ng anak ay gusto ko na wala na ngang kailangan pa na isipin o responsibility sa buhay niya o sa iba pa na nasa paligid niya. Umalis na tayo sa lugar na 'to, dude. Maghanap na lang tayo sa iba at huwag na dito. Ayaw ko na ako pa ang maging dahilan para masira ang magandang plano nila sa sarili nila lalo na sa pag-aaral nila. I want to help those s

Mukhang nakuha niya ang respeto ng mga naroon kahit pa sabihing isa’y mahirap lamang. "Good morning everyone. Like me, I am certain that most of us here are from poor families and the only key that we wanted to have is the key of education. Since, we believe that this opens the door for the better future. Sad to say, my fellow graduates, that secondary education is not enough so, we have to take another leap for brighter tomorrow. For those of us, who can't afford to go to college, let me give you a little advice, marami sa mga umunlad at nagtagumpay ang di man nakatapos ng kanilang pag-aaral ngunit kinilala at naging maunlad sa tinahak at pinili nilang buhay. Madami rin ang nakatapos, no of

Iyon ang mas ikakasaya ng aming tropa. Maliit akong napangiti sabay iling. Sana minsan ay magbago naman ang mindset ng mga friends ko at subukan din ang short escape sa malayo. Sa next naming exam, i-suggest ko nga iyon para naman maiba. Siguro naman ay papayag sila.

Bahagyang nagbago ang ekspresyon ng mga estudyante sa sigaw ni Xynthia. Gayunpaman, mabilis silang nakabawi at sumagot nang may malamig na simghal, "Hmph! Matapang na nanindigan si Mason para sa katotohanan. Siya ang role model namin! Hindi ako aangal kung siya ang magiging student council president!"

30-minutes break lang kasi kami bago ang susunod na klase, tapos laboratory kami after. Pumapasok lang talaga ako para umuwi. Oh, 'wag hater. Nag aaral pa din naman ako ng mabuti kahit ganito ang attitude ko sa school. Even if I look like I'm not really interested in studying, I am still a consistent honor student. Tactic nga yata ang pagiging tamad para maging honor kasi sa'ming magkakaibigan, wala namang masipag. Gumagalaw lang kami kapag malapit na ang pasahan, work under pressure, ganu'n. "I-uupdate ko din 'yon. Chill lang kasi kayo, STEM student ako hindi writer. Kbye!"

So perfect. Good mood automatically activated. Naputol ang magagandang iniisip ko ng maalala ko ang kwento ni manong guard. Kahit sinong estudyante wala pang nakakagawa sa kanya ng ganon. Isa sya sa respetado at ginagalang ng mga estudyante maging ang mga guro dahil sa dedikasyon nya bilang isang guwardiya ng university na ‘to. At isang Yanz lang ang bukod tangi at lapastangang walang modo na di alam ang salitang respeto, ang bumastos at nagbanta sa kanya.

Bulalas ko dito. "Di mo sure, pero sige ako na muna ang mauunang magsalita ok. Just watch and learn" he proudly said. ang tapang ko para lumaban ng mag-isa. And i know that all of you can fight alone and have the brave side like i have. Again, congratulations, students! See you on senior high school!"

Dalawang buwan na mula nang magsimula ang klase, at ngayon ay paparating na naman ang first semester exams. Naghahabulan na naman ang mga estudyante para sa mga requirements na kailangan nilang ipasa, mabuti na lang at hindi kami isa don ni Shantall pero pagod pa rin kami dahil goal namin ang makakuha ng With High Honor title. "Shantall!"

Mukhang hindi pa rin tumino si Kaena nang siya ay basain noong huli, at inisip niyang siya si Mariana na kanyang pinadapa at pinagulong noon. Itinaas niya ang kanyang mga mata upang tingnan si Kaena, "Kaena, ang A University ay palaging may motto na kabutihan at kabaitan. Talagang nakalahiya para sa A University na magkaroon ng estudyanteng katulad mo." sambit niya sa malamig na tinig.

Pagsisimula nito sa mg pangungusap na sa una pa lang ay mabigat na. “Sure we will!” Lakas loob na ani ni Morriban na ikinatanghoy at ikinatigil lamang naming lahat. Napailing ako sa sarili ko nang mariin. Huwag mo sabihing sasabihin niya ang kanyang plano sa harap ng lahat? “Like what I’ve promised to you. I will be the best student in Akademia this year.” Tuloy pa ni Morriban na mariin kong ikinapikit. Pambihira.