Novel & Cerita Motto In Life Short

at pagkatapos niyang sabihin iyon ay bigla na lamang siyang nawala pati na rin ang kaluluwa ng matanda ay nawala na din "Aynakoooo! nababadtrip tuloy ako!" sigaw ko ng malakas wala naman akong pake sa mga tao sa paligid ko Papatayin ko kung sino ang gusto kong patayin! Motto ko iyon in life eh "At tignan mo nga naman~ nakita ulit kita" bulong ko sa sarili ko ng makita ang isang pamilyar na mukha na nakita ko sa simbahan kanina "Say goodbye to santa maria ina ng Diyos hahahaha"

Napapalakas at Galit na si Rosalia. " Hindi Ako patay, Buhay na Buhay Ako at Hindi matatapos ang Buhay ko sa ganito lang , kailangan na gawin Kong miserable Ang Buhay mo at ng pamilya mo, ayoko na kayo lang ang magiging masaya, Hindi Ako papayag, pahihirapan ko kayo, pahihirapan ko kayo!." nanlilisik na mga mata ni Angela.

["What?! F*ck, I'm Going!" *Call ended* and I started to drive the car on my way to where 'Lee' is. I have so much questions in my mind. While driving, I find it too quiet so I opened the stereo to lessen every worry and fear that I have. ~~~ [Stay by: Cueshe] "I believe We shouldn't let the moment pass us by life's too short We shouldn't wait for the water to run dry.~ Think about it 'Cause we only have one shot at destiny all I'm asking

Hindi niya ba alam ang motto? "Ah… my motto in life is…” Mukhang hindi siya mapakali pero naroon pa rin ang poise niya. Ilang segundo siyang natahimik at mukhang mag-iisip ng sasabihin. “Life is too short, don’t make it even shorter,” he added. Nanlaki naman ang mga mata ko sa narinig. What the hell? Bakit magkaparehas kami ng motto? Sinasadya niya bang gayahin ako?

tanong niya. "Ahmm, motto mo?" Ano ba naman 'tong tanong ko! What's your motto? Ano 'yon? Parang timang naman! "My motto is; be loyal to the nightmare of your choice." patango-tango niyang sabi. "Motto ko sa buhay, ano; It's not a dead end, it's just a plot twist!" Nakaw ko lang na motto 'yan kay ligaya no'ng high school...ewan ko ba bakit ko naisip 'yon? Tunog seryoso kasi sa buhay.

Nagtataka nitong aniya. "I know. Pero na realize ko na hindi ko siya makukuha sa sout ko lang. Mas maganda pa rin kung maganda at sexy ang kalooban mo. At kung ano man iyang mabigat na dinadala mo ngayon. Lagi mong aalalahinan na binigay 'yan ng diyos sa atin upang hamunin tayo sa mga bagay na alam niyang mahina tayo. Challenges are the one that make us strong and tough to fight our battles in life," i tap her back to motivate her. "Have a positive personality, always be generous and share kindness because in that small things, will have a huge rewanrd for you in the future." Ngumiti ako sa kaniya. Sa ganoong paraan matutulungan ko siya, to be motivated and never think of surrendering. Surre

Ayaw ko naman siyang magmukhang tanga na kinakausap ang sarili. "Living simply is the best life you could have, Carriuz." Gumalaw ako paharap sa kaniya at nakita koa siyang nakatukod ang isang kamay at nakatingin sa'kin. Ngumisi siya. "Riza said the same thing. Motto ninyong dalawa 'yan?" Inirapan ko siya. Nang-aasar ba 'to? "Pareho kami nang paniniwala. Because we had experienced the same simple life."

“Sus, we’re not halfway there yet. Marami pang pwedeng mangyari sa buhay natin. Madadapa pa ulit ako ng ilang beses, iiyak, at matatalo pero ang importante ay hinding-hindi tayo susuko. Life is a game and you gotta be a player. You may not always be a winner but be sure to be a fighter. Walang imposible sa taong may pangarap at nagsisikap.” “Motivational speech pala ang pakay mo kaya ka nandito ha...” She laughed along with me. “Pero thank you, siswa. Nakakalakas talaga ng loob iyong mga words of wisdom mo lalo na at alam at nasaksihan ko lahat ng mga pinagdaanan at nilagpasan mo sa buhay. You are someone truly worth emulating, Toyang. Kaya dapat ay bilib at proud ka rin sa self mo no!”

#MTDC70: Final Chapter Pt. 1 “Life is the most precious gift our Almighty has ever given to us. We should treasure every single minute of our lives for our time only happens once. We should cherish whatever life has to offer us. Not all people can be given a second chance…”

"Magtigil ka d'yan, ako lang ang maganda sa ating tatlo kaya manahimik ka o baka gusto mong isang taon kitang paiyakin?" Tinawanan ko nalang siya at hindi nalang pinansin pa ang sinabi niya. Hayy akalain mo nga naman, pagkatapos ng nangyaring 'to eh nagawa ko pang tumawa. May motto kasi ako na Hindi dapat iniiyakan ang problema, tinatawanan yan! Oh ayan! May pa MOTTO ang boss Magi niyo! I-note niyo yan ha? At wag kakalimutang basahin yan kapag may mabigat kayong problemang dinadala.