Novel & Cerita Short Motto In Life As A Student

Napapalakas at Galit na si Rosalia. " Hindi Ako patay, Buhay na Buhay Ako at Hindi matatapos ang Buhay ko sa ganito lang , kailangan na gawin Kong miserable Ang Buhay mo at ng pamilya mo, ayoko na kayo lang ang magiging masaya, Hindi Ako papayag, pahihirapan ko kayo, pahihirapan ko kayo!." nanlilisik na mga mata ni Angela.

Napangiti ako nang maalala ang buhay ko sa kolehiyo. Marami ang nagtatanong kung bakit hindi raw ako honor student. Kung alam lang nila. May photographic memory ako. Isang beses ko lang basahin ang isang pahina, kabisado ko na agad. Pati kuwit. Pati tuldok. Pati kung saang bahagi ng pahina nakasulat ang isang salita. Ngunit hindi ko ginamit iyon. Hindi ko kailanman ginustong maging sentro ng atensyon.

At wala din naman ako plano na ipag kalat ang tungkol sa aming dalawa nito. Sabi ko nga gusto ko lang ang tahimik na buhay. Sure naman kasi ako na pag nalaman sa buong campus ang pag papakasal namin nito ay malamang na mahalukay din kung sino ba ako talaga. Ayaw ko na mangyari ang bagay na yun. Tama na ang pag kilala lang nila sa akin ay isa lamang akong ordinary na estudyante doon at umaasa lamang sa pagiging scholar ko kaya ako nakakapasok sa eskwelahan na iyon.

Tapos yung iba naman pa simple na nag se cellphone lalo na kapag nasa likod or gilid ka ng room banda naka pwesto syempre hindi kana masyado nito mahahalata. At isa pa mukha naman na walang pakialam itong si Sir sa mga ginagawa ng estudyante niya. Nasa iyo na yun kung makikinig ka o hindi ang mahalaga dito ay maka pasa ka sa kanyang mga pa exam. Sabagay yun nga naman ang mahalaga.

Gusto ko na rin makita ang school na papasukan ko. Gusto ko rin magsuot ng uniporme ng isang estudyante. Gusto ko magsulat ng mga nasa board. Nais kong magrecite sa harap ng aking mga kaklase. Gusto ko mag quiz. Gusto ko making ng mga lecture. Namiss ko na ang pagiging buhay studyante ko. “Yung namatay daw po riyan sa may kalsada tabi ng talahiban,” ani ko kay Maria. “Hindi niyo po narinig yung malaking balita na iyon?”

Bulalas ko dito. "Di mo sure, pero sige ako na muna ang mauunang magsalita ok. Just watch and learn" he proudly said. ang tapang ko para lumaban ng mag-isa. And i know that all of you can fight alone and have the brave side like i have. Again, congratulations, students! See you on senior high school!"

Pati ang gusto niyang itsura ng buhay namin ay matutupad niya kay Lauren. "Te, 'yung motto mo sa buhay parang kapanahunan pa ng slambook ng lola ko sa tuhod." Panglalait ni Mara sa motto ko. 'Believe and don't stop reaching for your own star. Everything will happen at your own pace." Wala na rin kasi akong maisip na gawing motto sa buhay. 'Yan nalang ang maiiwan ko sa mga makakabas man ng yearbook namin.

“Opo, pero hindi naman sobra, medyo kabado, sana marami akong maging kaibigan don, ayoko nang may kaaway sa school, kasi disadvantage sakin, bago lang ako don,” Ibinaba niya ang kutsara tsaka tumingin sa akin, “Just do your thing, and let them think whatever the hell they want, just be you, and remember,” tumaas pa ang kilay nya, “I don’t want you to date or talk to boys while studying? They are distraction from you, do you understand?”

Noong una nangangapa pa s'ya at medyo may takot pero ngayon bihasa na s'ya at memoryado n'ya na ang mga taong nakakasalamuha sa araw-araw. Ang kan'yang bestfriend na si Michelle ay may sariling raket din at hindi n'ya na tinatanong kung ano. Bahala na din s'ya sa buhay n'ya na rumaket para may pangtustos sa pang tuition nila. Kung tutuusin kaya n'ya namang mabuhay kahit hindi s'ya rumaket. Malaki ang perang ipon n'ya ngunit ayaw n'ya itong galawin ng galawin. Mas kakailanganin n'ya ito kapag nag-aral na s'ya para maging doctor.

"Look, Leandra... Kung may hindi nababagay sa university na ito, ikaw 'yon. This university has always taken virtue and kindness as its motto. It's a shame for them to have a student like you. Walang manners, bastos." Leandra froze for a second. Napakurap ito at nanlaki ang mga mata. Her face turned angry. Dinuro nito si Audrey. "What did you say, you bxtch! Who are you to teach me a lesson? The motto of this university has nothing to do with you. You're not even qualified to step into this prestigious school!"