Romans & histoires Short Motto In Life As A Student

Napapalakas at Galit na si Rosalia. " Hindi Ako patay, Buhay na Buhay Ako at Hindi matatapos ang Buhay ko sa ganito lang , kailangan na gawin Kong miserable Ang Buhay mo at ng pamilya mo, ayoko na kayo lang ang magiging masaya, Hindi Ako papayag, pahihirapan ko kayo, pahihirapan ko kayo!." nanlilisik na mga mata ni Angela.

Gwapo, matalino, magalang—student role model of their college. Dahil hindi pa siya handa sa pakikipagrelasyon noon, basted sa kanya ang lalaki. Kaya lang, ang ‘study first’ niyang motto bilang estudyante, ay ginulo ni Sebastian. The notorious Sebastian Rocc entered her life like an unstoppable tornado, bringing chaos to her whole system. He was so persistent in talking to her. Ni hindi nga sumagi sa isip niya na magkakagusto siya kay Sebastian na puro bad record ang nakakabit sa pangalan nito.

Napangiti ako nang maalala ang buhay ko sa kolehiyo. Marami ang nagtatanong kung bakit hindi raw ako honor student. Kung alam lang nila. May photographic memory ako. Isang beses ko lang basahin ang isang pahina, kabisado ko na agad. Pati kuwit. Pati tuldok. Pati kung saang bahagi ng pahina nakasulat ang isang salita. Ngunit hindi ko ginamit iyon. Hindi ko kailanman ginustong maging sentro ng atensyon.

Napabuntong hininga ako habang unti unting ibinaba ang phone ko. Napatingin ako sa paligid. Maraming students. Maraming mata. Maraming taong posibleng may alam. At mas maraming pwedeng maging problema. Pero kaya ko naman. Matagal ko nang ginagawa ito. Mag act na parang wala lang. Maglakad na parang ordinary student. Huminga na parang wala akong tinatagong buong mundo.

At wala din naman ako plano na ipag kalat ang tungkol sa aming dalawa nito. Sabi ko nga gusto ko lang ang tahimik na buhay. Sure naman kasi ako na pag nalaman sa buong campus ang pag papakasal namin nito ay malamang na mahalukay din kung sino ba ako talaga. Ayaw ko na mangyari ang bagay na yun. Tama na ang pag kilala lang nila sa akin ay isa lamang akong ordinary na estudyante doon at umaasa lamang sa pagiging scholar ko kaya ako nakakapasok sa eskwelahan na iyon.

Tapos yung iba naman pa simple na nag se cellphone lalo na kapag nasa likod or gilid ka ng room banda naka pwesto syempre hindi kana masyado nito mahahalata. At isa pa mukha naman na walang pakialam itong si Sir sa mga ginagawa ng estudyante niya. Nasa iyo na yun kung makikinig ka o hindi ang mahalaga dito ay maka pasa ka sa kanyang mga pa exam. Sabagay yun nga naman ang mahalaga.

Pati ang gusto niyang itsura ng buhay namin ay matutupad niya kay Lauren. "Te, 'yung motto mo sa buhay parang kapanahunan pa ng slambook ng lola ko sa tuhod." Panglalait ni Mara sa motto ko. 'Believe and don't stop reaching for your own star. Everything will happen at your own pace." Wala na rin kasi akong maisip na gawing motto sa buhay. 'Yan nalang ang maiiwan ko sa mga makakabas man ng yearbook namin.

"I'm just kidding. Masyado ka kasing seryoso." "Do you think I have time to joke around?" "Oo nga pala. Ang motto mo sa buhay ay time is gold. At wala nang ibang nasa isip mo kundi ang magpayaman." "At least you know. Sa dami ng bibig na nakaasa sa akin at bulsa na dapat kong lamanan, may oras pa kaya ako para sa leisure? Or even to rest in a full day?" "Kaya nga mahal na mahal na kita, Kuya."

“Opo, pero hindi naman sobra, medyo kabado, sana marami akong maging kaibigan don, ayoko nang may kaaway sa school, kasi disadvantage sakin, bago lang ako don,” Ibinaba niya ang kutsara tsaka tumingin sa akin, “Just do your thing, and let them think whatever the hell they want, just be you, and remember,” tumaas pa ang kilay nya, “I don’t want you to date or talk to boys while studying? They are distraction from you, do you understand?”

Noong una nangangapa pa s'ya at medyo may takot pero ngayon bihasa na s'ya at memoryado n'ya na ang mga taong nakakasalamuha sa araw-araw. Ang kan'yang bestfriend na si Michelle ay may sariling raket din at hindi n'ya na tinatanong kung ano. Bahala na din s'ya sa buhay n'ya na rumaket para may pangtustos sa pang tuition nila. Kung tutuusin kaya n'ya namang mabuhay kahit hindi s'ya rumaket. Malaki ang perang ipon n'ya ngunit ayaw n'ya itong galawin ng galawin. Mas kakailanganin n'ya ito kapag nag-aral na s'ya para maging doctor.