Biggest In Tagalog Novels & Stories

Weh? “Sabagay bata kapa nung huli tayong nagbakasyon sa batangas, Hindi mo na siya namumukhaan. Nito kaseng bakasyon hindi ka sumama samin sa batangas 'e! ayan hindi mo nakita si Ace.”

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Kaagad na iwinaksi ng dalaga ang kamay na nakahawak sa kanya at ginawaran ng malakas na sampal ang binata. "You are the best definition of the word desperate. So stop acting desperate towards me." batid ang galit at poot sa mga katagang pinapakawalan ng dalaga. "Pinapanindigan ko lang ang pinangako ko sayo noon." malaki ang hakbang ang ginawa nito palabas sa dressing room niya.

MARA's POV Hindi ko makakalimutan ang araw na iyon. Ang araw na niyayanig ng isang pangalan ang buong bansa. Isang pinakabatang bilyonaryo na walang-awang nagpalugi ng libu-libong kumpanya at naging malupit sa iba.

Bago ako makaakyat sa second floor ng bahay namin ay narinig ko pa ang pagtatalo nilang dalawa kung kanino dapat mapunta ang five hundred pesos. "Akin na 'to!" sigaw ni mama. "Nababaliw ka na ba? Akin dapat 'yan! Ipangsusugal mo lang 'yan eh!" sigaw ni papa pabalik. "At ikaw naman ay ipang-iinom mo lang ng alak!"

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

“I already heard everything! You Idiots! “ singhal ni Captain Senberg. “Focus on your mission! I think I heard it wrong when they said you are the best team in this country!“ and I heard him curse in the line blah blah blah. Tss! 'di naman talaga siya ang chief dito. Tinalaga lang, napakayabang na. Napromote lang 'yung h*******k kasi binayaran ng tatay yong nasa taas, akala mo kung sino makahusga.

mahinahon subalit bakas ang matinding inis sa boses ng nagsasalita. Luminga-linga si Angenette hanggang sa napako ang mga mata niya sa isang ginang na sa hitsura pa lang ay masasabi nang mataas ang antas ng katayuan sa lipunan. Walang iba kundi ang Mama Lorna ni Isaac.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.