Novel & Cerita Birthday Cake Quotes

“Okay, okay, huwag ka lang tumulala diyan. Marami kaming nandito para mag-celebrate para sa'yo.” Tingnan ni Daisie ang masayang eksena at agad namula ang mata niya. “Nandito kayo para i-celebrate ang success ko. Gusto niyo akong paiyakin.” Ngumisi si Ryleigh at dinala ang cake na may kandila sa kaniya. “Kahit na hindi mo pa birthday, pwede ka pa ring mag wish. Sige na.” Pinagdikit ni Daisie ang kamay niya, pumikit, at humiling.

she said, unsure about her last word. “Graduation?” nagtataka kong saad. Nag-iwas ako ng tingin at napa-isip. Maybe it’s just a coincidence? His birthday was also my graduation day. I shook my head and stood up. “Uh… do we have some ingredients? For baking cake— no, I don’t have time for that–” “Mayroon po, Madame! Kaya po ‘yan. Tutulungan ka po namin. B-Basta po ikaw ang gagawa sa cake. Magandang regalo na po ‘yon kay Sir.”

Seryosong nagsalita si Quinn, “Syempre kailangan! Ito ang unang birthday na makakasama kita pagkatapos ng halos dalawang dekada! Kailangan kong piliin ang pinakamagandang cake para sa’yo! Hindi ko mapapatawad ang sarili ko kapag hindi ko ito nagawa!” Wala nang masabi si Charlie kundi, “Sige na. Kung iyan ang kaso, ikaw na ang bahala sa birthday cake ko.” Paulit-ulit na nagsalita si Quinn, “Yehey! Yehey! Ako na ang bahala. Charlie, hindi mo kailangang mag-alala sa kahit ano!” “Sige!” Sumagot si Charlie saka siya muling nagtanong, “Nga pala, Nana, anong oras ka darating sa makalawa?”

Pag ikaw magbigay ng speech or your message pupunta ka sa gitna with mic awootts. Lumapit sa amin ang event organizer at binigyan kami ng red small candles 'yong nasa glass and together we light it up! "Hi to my beloved one and only sister. We were so lucky that we have you in our life. Keep reaching and wishing. I do believe someday you can achieve it. You know that I love you, daddy and mommy loves you so much. We're always here for you okay. Happy birthday and I love you," Ate Jika messaged and they hugged each other very tightly.

Kinuha nito ang isang malaking bote ng softdrink na binigay ng tindera. “Wag kana bumili ng pang meryenda. Heto nag bake ako ng cake. Pa birthday ko sa kanya.” Ngiti ng ate nito. “Cake pala ito, ate? Akala ko biko.” Natatawa ito sa kapatid. Napakamaalalahanin.

nalilito ako. "Pwede ka ba na ikaw ang humawak ng cake pagdating ng kaibigan namin? For sure walang cake na masasayang like what we did before kapag may birthday sa'min then kanya-kanya kaming pahid ng cake sa mga mukha ng kaibigan namin. Dahil bago ka lang sa paningin niya for sure safe na safe ang cake Shemaia, isa pa ayaw niya na sine celebrate namin ang birthday niya, pasko o ano pang okasyon ay hindi yan dumadalo. Pero dahil namimiss namin siya kaya bumili kami ng cake you know…sweet kami kagaya ng cake," ang sarap irapan tong mataas ang level ng sugar na si Lance. Bumuntonghininga ako at pinag-isipan ang sinasabi nila, kalaunan ay tumango na lamang dahil sino ba naman ako para magrekla

NAKATINGIN ako sa cake na naka-display sa may estante. Maliit lang 'yon at tama lang for four slices. May design kasing batang lalaki sa may gilid at kulay blue ang icing. Sobrang cute. Gusto ko sanang bilhin. Thirtieth birthday ng tukmol ngayon. Imagine that, ambilis ng panahon. Naalala ko pa noong nagpunta siya sa birthday celebration ng co-teacher ko na kasunuran niya lang pala ang birthday. Kung anu-anong nangyari, magiging kami rin pala.

Kung may magtanong man, ay sasabihin lang namin na natapunan siya ng juice kaya kailangan niyang magpalit. Bumalik kami sa party at this time, sigurado akong hindi aalis si Aron sa tabi niya. “Sa wakas, natagpuan ko na kayo!” salubong ni Zac sa amin. “Oras na para kantahan ninyo ako ng 'Happy Birthday'!” “Pamangkin, gustong-gusto mo talaga itong birthday mo, ano?” nakangiti kong sabi, sabay akbay kay Zac na nakapaskil na yata ang matamis na ngiti sa mukha.

“Cupcake lang ito, Trace. Ngayon ko lang nalamang birthday mo pala bukas kaya walang cake.” He looked at her intently. Kinuha nito mula sa mga kamay niya ang cupcake at ipinatong iyon sa mesa nito. “You don’t have to spend for it. I don’t need a birthday cake either,” saad nito. Inilapit nito ang mukha sa kanya upang gawaran siya ng isang halik sa kanyang pisngi. “I rather have you on my birthday instead, baby.”

Pero ang pinaka-nakapukaw ng pansin ko ay ang isang maliit na cake na nasa gitna ng mesa—simple lang, kulay dark chocolate, pero may eleganteng gold lettering na nagsasabing “Happy Birthday, K.” Napahinto ako. Saglit akong natigilan. “Killian…” bulong ko habang lumapit ako sa mesa. “It’s your birthday?” He didn’t answer right away. Instead, tahimik siyang lumapit sa akin, ang mga mata niya ay nakatingin lang sa cake. May kung anong lungkot sa likod ng mga titig niya—isang tahimik na kirot na hindi niya kailanman binanggit sa akin dati.