Quotes About Cake Novels & Stories

"Daddy, kakain ka ng cake?" Napangiti si Lance. "Oo naman, baby. Anong flavor ng cake mo?" "Chocolate! Favorite ko!" sagot ng bata, sabay tawa. "Talaga? Aba, favorite ko rin ‘yon!" ngumiti si Lance, sabay tingin kay Apple. "Pwede ba akong sumali sa birthday party ni Amara?" Nagtagpo ang kanilang mga mata. Sa loob ng ilang segundo, walang nagsalita. Naghintay lang.

Bahagyang kinagat ni Eloise ang labi niya bago sumagot, medyo nahihiya sa pagiging emosyonal, pero nagsalita pa rin. “Kasi… sa mga importanteng moments, laging may cake,” sabi niya, may konting ngiti na may halong alaala. “Birthday, Christmas, wedding, kahit simpleng celebration… kapag may mahalagang nangyayari, magkakasama kayo ng mga taong mahal mo. And sa pamilya namin, laging may tawanan, minsan may iyakan… tapos may cashew cake sa mesa.”

Wala naman problema rito dahil alam ko naman na may cakes din sila rito. "Don't forget the cake, Mom!" habilin ni Zeirode. Napailing na lang ako. "You love cakes, too?" tanong ni Rean kay Zeirode. "Yes, I do!" he answered eagerly. "Cakes are heaven!" "Parehas kayo ni Daddy," Rean replied. "Really?" Zeirode asked as his eyes twinkling. Lihim na lang akong napangiti dahil hindi ko pala nasabi 'yon kay Zeirode na maaaring namana niya 'yon kay Tredore.

“Mga lalaki nga naman kung may makitang masarap at nakakatakam na dessert, iiwanan nila ang paborito nilang pagkain.” Sa sinabi ni Grace sa halip na makagaan ng kanyang nararamdaman ay mas lalong umusbong ang sakit na nararamdaman ni Alex. Tinignan niya ang slice ng chocolate cake sa kanyang harapan. ‘Dessert’

"Saan mo inorder 'tong cake?" Nagulat na nga siya na naalala nito ang birthday niya, pero mas lalo siyang nabilib na nakahanap si Nathaniel ng cake chef na ganito kagaling mag-bake. Ang paborito niyang Doraemon ay halos hindi na makilala; parang kailangan na nitong magpalit ng pangalan sa sobrang itsura. Sinulyapan ni Nathaniel ang reaksyon ni Zoe bago tumingin sa cake. "Pangit ba?"

Nasa dessert shop sila ngayon at pinapapapili sila ng matanda na gustong kainin. "Can i?" bulong ni Vladimir. Natawa ang matanda at sinabi bakit hindi. "Pero isang slice lang dahil for sure may cake din na binili sa iyo mom mo," ani ng matanda at kinindatan si Vladimir na agad namula. Hindi niya maiwasan ma-excite dahil sa cake na bibilhin sa kaniya ng matanda at iyong celebration mamaya para sa birthday niya.

Maingat niyang inilapag ang cake sa mesa at hinawakan ang kamay ni Talia, marahang hinila palapit. Tumingin si Talia sa cake. May simpleng drawing ng rose sa ibabaw nito, at nakasulat ang dedication nito para sa kanya. Napakunot ang noo niya. “It’s… kind of ugly,” ani Caden na bahagyang natawa si Caden. “That’s what makes it special. Come on. Make a wish.” Tahimik lang si Talia.nNgumiti siya nang bahagya, ngunit hindi niya ipinikit ang kanyang mga mata.

Sabi ko at nakita ko na natigilan siya at tila nag-iba bigla ng reaction at napahinto sa pagsubo ng cake. "I-I dont mind if...well modern state na tayo so it is fine..." "Salamat po Ma'am" Sabi ko lang sabay sinubukan kong sumubo ng cake at hindi ko maintindihan pero ang sarap niya kaya napangiti ako. "See, chocolate cakes still the best to lessen sadness" "Po? Hindi naman po ako making--" "--you are! And it is fine...though...hindi bagay sa iyo ang nalulungkot lalo ang umiiyak"

Halata naman nanadya ng pagkomento nito. Nauna itong lumabas ng kusina. Habang siya ay nagiipon ng lakas ng ilabas ang cake niya dahil nga nauna itong lumabas ay malamang ay mapapangitan na ang kung sino mang tumingin sa kanyang cake. “Huh! Whatever! Don’t judge the book by its cover, right? Labanan ito ng lasa hindi ng exterior!” Pilit na pagkukumbinsi niya sa kanyang utak. "Tadaaaaa!" Presenta niya ng cake niya sa harapan ng binata kasama nito si Lorraine na nagsisimula nang mag-almusal. Parehong nagtaka ang dalawa sa kanyang inilapag sa lamesa.

sabi nito. “Teka, bakit obsessed ka na sa pag-bake ng cake?” kastigo niya rito. “Wala lang. Natuwa lang kasi ako dahil madali ko na lang gawin ang cake. Dati pangarap ko lang ‘yon.” “Tsk! And weird mo. Pero huwag mong damihan ang ibi-bake mo sa Clark. Wala masyadong tao roon kaya walang kakain sa sobrang pagkain.”